پاینده ایران

کم توجهی مسئولان امر به تحرکات وهابیون در سال های گذشته زمینه ساز آن گردیده تا این فرقه انحرافی مرکز فعالیت های تبلیغی خود را از شهرهای سنی نشین به مناطق شیعه نشین تغییر دهد.

به گزارش جهان، سران وهابیت که از سال ها پیش عمده توجهات خود را به شهرهای جنوبی کشور با محوریت اهل تسنن معطوف کرده بودند این بار با هجوم به مناطق شیعه نشین مانند ایلام و خرمشهر و با هزینه کرد میلیاردی در صدد جذب مردم فقیر و شیعیان مقیم این شهرها هستند.

مبلغین وهابی با پول های دریافتی از عربستان و آمریکا طرح وام آسان دادن به شیعیان کم بضاعت را در دستور کار خود قرار داده اند و بر همین اساس، بدون دریافت ضمانت های سفت و سخت بانکی و در کمترین زمان ممکن وام خرید خودرو به اهالی خرمشهر و ایلام می دهند به طوری که از ابتدای سال تاکنون نزدیک به صد مورد از این خودروهای اقساطی که با سرمایه شخصی وهابیون خریده و تحویل می شود در خرمهشر توزیع شده است.

همچنین، در موعد بازپرداخت وام نیز در صورت نداشتن اقساط معوقه، سرمایه داران وهابی به وام گیرندگان اعلام می کنند که خانواده شماواجب تر است و ابتدا خرج های ضروری خود را جدا نمایید و در صورتی که مبلغی باقی ماند با آن اقساط خود را پرداخت نمائید!

این تحرکات که با سکوت کامل مسئولان مواجه شده در ماه های اخیر موجب آن گردیده تا استفاده کنندگان از تسهیلات وهابیت به مبلغی بی جیره و مواجب برای سلفیون تبدیل شوند.

برگرفته از :جهان نیوز

روشنگری:بایسته است یادآوری شود علیرغم همه انتقادها و ایراداتی که به جمهوری اسلامی وارد است، دستگاه اطلاعات و امنیت در سالیان گذشه برخوردهایی نیز با این گروه تندرو و صد درصد ضد ایرانی که از پول دلارهای نفتی عربستان و سرویس های جاسوسی هدایت و تغذیه می شوند انجام داده است که امید است در شرایط حساس کنونی این کوشش ها بیشتر گردد و این مسائل ریشه یابی شده و تنها به عکس العمل های برخوردی اکتفا نشود و مهمتر از آن راه برای  اندیشه ها ناسیونالیستی و یگانگی خواه که تنها راه نجات از این وضعیت است باز شود.

بایگانی جستاری:دسیسه های ضد ايراني

پاینده ایران

 متن زیر که بیشتر یک ناسزا نامه است چند روز پیش از سوی جدایی خواهان)جزیه طلبان) عرب در تارنمای عربیستان www.arabistan.org  به چاپ رسیده که در ان ناسزاها و تهمت و افتراهای بیشماری به مجتبا گَهِستونی فعال فرهنگی میهن پرست و انجمن دوستداران میراث فرهنگی تاریانا خوزستان زده شده است.نمونه ای از این گونه نوشتار به قلم همین فرد(علی احوازی) پیشتر درباره سرور ابوالفضل عابدینی یار و هم اندیش مبارز ما در آن تارنما منتشر گردیده بود.برای خواندن روی پیوند زیر کلیک کنید

بمب گزاری که آزادانه در اهواز می گردد  (نامه تهدید آمیز تجزیه طلب های عرب به سرور عابدینی)

جوابیه ای درپاسخ به یاوه گویی های نژاد پرستان قوم گرای تجزیه طلب (پاسخ سرور عابدینی)

  برای آشنایی بیشتر مردم با این افراد بی ادب و وحشی که با دروغ گویی بیشمار و ایجاد شکاف های قومیتی در خوزستان تلاش در اغفال جوانان عرب زبان خوزستانی دارند متن نوشتار دقیقا درزیر آمده است. این گونه نوشته های تفرقه افکنانه سرانجامی همچون بمب گزاری های جدایی خواهان  عرب اهواز در سال 84 را در پی داشت.(با پوزش از آقای گهستونی و دیگر افراد برای ناسزاهای درون نوشتار)

در سلسه مباحث پیشین  به برخی سازمان وباندهای مافیایی شهرک نشیان فارس در احواز اشغالی که اهدافشان چپاول ثروت های ملی احواز به سود خود است،اشاره کردیم در این گفتار تلاش داریم به یکی  از دهها سازمان جدید التاسیس  باند سرچوپان سبزوار که  ابعاد مختلفی  جهت باج گیری و پول شویی در احواز  تاسیس گذشته بپردازیم .

تاریانا چیست ؟

 در هشتاد و اندی ساله اخیر و از آنجایی که در قراردادهای فی مابین دولت احواز- که توسط شیخ خزعل - وانگیسی ها بسته شد که در آن از ممنوعیت بکارگیری بومیان احوازی به عنوان کارگران شرکت نفت تاکید داشته ،و ادامه همین سیاست توسط دولت اشغالگر احواز،شاهد آن بودیم که صدها هزار راهزن و چوپان  پشتکوهی وارد احواز شدند و تمامی امور نفت به آنان داده شد . 

دولت مرکزی برای سرکوب هرچه بیشتر ملت احواز تسهیلات تشویقی باور نکردنی برای شهرک نشینی در احواز در اختیار راهزنان قدیم و نفت چی های جدید گذاشت . همین سیاست ضد بشری  در رژیم کنونی استمرار پیدا کرد و چنین تسهیلاتی شبه هایی برای راهزنان  دور از وطن بوجود آورد که صاحب و مالک همه چیز در احواز هستند. سکوت رژیم تهران در مقابل تحریف تاریخ از سوی  چوپان زاده های  دور از وطن آنقدر ادامه پیدا کرد و کار به جایی رسید که شبان های دور از وطن شروع به تحریف تاریخ ایران نیز نمودند . از تحریف تاریخ مشروطه گرفته و تا تحریف تاریخ احواز جدیدا نیز این جانوران ادعا می کنند که کورش فرزند آنان است.در واکنش به تحریف های گسترده تاریخ توسط این جانوران کارشناسان و اساتید باسابقه  تاریخ تهران دست به سلسله تحقیقات گسترده تاریخی زدند،این تحقیقات نشان می دهد که اینان بازماندگان حمله مغولان به ایران هستند . به تازگی  شخصی به نام «مجتبی گوه ستونی» در یکی از روزنامه ادعا کرد که بخشی از تاریخ ایران ایالت غربی خود که همانا "خوزستان" را شامل می شود را نامشخص است و در تحقیقات تاریخی متوجه شدیم که تاریانا ایالت غربی و گمشده ماست .

ادامه نوشتار را بخوانید

تهدید امارات به شکایت از ایران در صورت عدم تمکین به مذاکره!

مدتی است که این شیخ نشین، با طرح موضوعاتی مانند میانجیگری دیگر کشورها و یا شکایت در مراجع بین‌المللی درباره جزایر سه‌گانه کشورمان، تلاش دارد با سیاستی زیرکانه، موضوع را به گونه‌ای نشان دهد که از مرحله ادعا خارج بوده و به عنوان یک واقعیت و حق برای اماراتی‌ها مطرح نماید... جهان عرب باید برای حل اختلاف چهل ساله با ایران درباره جزایر سه‌گانه تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی به امارات فکری کند!

سرویس بین‌الملل ـ «عبدالله عبدالعزیز الغریر»، رئیس مجلس مشورتی ملی امارات که در حال بازدید از تونس است، به خبرنگاران گفت: جهان عرب باید برای حل اختلاف چهل ساله با ایران، درباره جزایر سه‌گانه تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی به امارات چاره‌‌ای بیندیشد!

به گزارش خبرنگار «تابناک»، بر پایه گزارش‌های منتشره، او در دیدار با «زین العابدین بن علی»، رئیس جمهور تونس، بار دیگر این درخواست را مطرح کرد و اظهار داشت: میانجیگری مستقیم کشورهای عربی به ویژه تونس را برای حل این موضوع خواستاریم.

الغریر در ادامه اظهاراتش، پای را از این فراتر گذاشته و گفته است: اگر ایران بار دیگر به بهانه‌تراشی در این باره اقدام کند! علیه ایران به دادگاه بین‌المللی شکایت خواهیم کرد. 

 در همین حال، برخی رسانه‌‌های عربی به همراه انتشار با آب و تاب این خبر نوشتند: برای نخستین بار است که امارات با این شدت خواهان حل موضوع شده و این در حالی است که این کشور، بزرگترین شریک تجاری ایران در میان کشورهای حاشیه خلیج فارس است.

 بنا بر این گزارش، اماراتی‌ها پیش از این نیز موضوع میانجیگری روسیه را در این باره مطرح کرده بودند. در واقع، مدتی است که این شیخ نشین، با طرح موضوعاتی مانند میانجیگری دیگر کشورها و یا شکایت در مراجع بین‌المللی درباره جزایر سه‌گانه کشورمان، تلاش دارد با سیاستی زیرکانه موضوع را به گونه‌ای نشان دهد که از مرحله ادعا خارج بوده و به عنوان یک واقعیت و حق برای اماراتی‌ها مطرح کند.

  به نظر می‌رسد، موضعگیری شدیدتر کشورمان در قبال چنین اظهاراتی و تجدیدنظر در سیاست‌های تجاری ایران در امر تبادلات با این شیخ‌نشین، سبب خواهد شد که آنها چنین ادعاهای بی‌پایه‌ای را مستمر تکرار نکنند.

 بایگانی جستاری:دسیسه های ضد ايراني

به نام خداوند جان و خرد 

 ایرانیان در گذر هزاره‌ها در کنار هم به گونه‌ای مسالمت‌آمیز زیسته‌اند و دارای تاریخ، سنن، باورها و سرگذشتی یکسان و مشترک هستند. همین تاریخ و سرگذشت مشترک از شمار مهم‌ترین ویژگی‌های ملت ایران است. تاریخ ملّت ایران، همواره نمایانگر پیوستگی اقوام ایرانی برای پاسداری از مرزهای فرهنگی- سیاسی ایران‌زمین است. با وجود زمینه‌های بسیار برای همبستگی ایرانیان و وجوه مشترک انکارناپذیر در میان همه‌ی اقوام ایرانی، در این روزها با نزدیک شدن به زمان برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری، شاهد هستیم مباحثِ نسنجیده و بی‌پایه‌ای از سوی آقای مهدی کروبی و برخی مشاورانش مطرح شده است که با اندکی تأمل در محتوای آنها می‌توان دریافت که پشت این دعاوی، انگیزه‌ای جز کسب رأی بیشتر وجود ندارد. این کاندیدا به جای تأکید بر وجوه مشترک میان تمامی اقوام ایرانی، در پیِ ایجاد تنش‌های قومیتی و زبانی است.

 آقای کروبی که در صورت انتخاب به مقام ریاست‌جمهوری، می‌بایست پاسدار یکپارچگی ملی و سرزمینی ایران و پشتیبان هویت ملی ایرانیان باشد، اکنون نسنجیده و نابخردانه و تحت ‌تأثیر القائات افراد و جریانات مشکوک و ایران‌ستیز، با هویت‌سازی‌های کاذب و انحرافی برای اقوام ایرانی همراه شده است. جأی تاسف دارد که ایشان به جای آن‌که به مسائل و کاستی‌های اساسی جامعه‌ی ایران بپردازد، اقدام به جای‌گزینی این مسائل با مسأله‌ی انحرافی و ارتجاعی «قوم‌گرایی» می‌کند. ایشان با کمرنگ کردن کلیه‌ی تبعیض‌های ایدئولوژیک و مذهبی و جنسیتی مشهود در جامعه‌ی امروز ایران، با یک فرافکنی آشکار به سوی مسأله‌ی یادشده، تلاش دارد با دامن زدن به مسائل قومی و زبانی در برخی مناطق، آرایی بیشتر کسب کرده و در عین حال کم‌ترین مسؤولیت را برای خود در راستای تلاش در جهتِ احقاق حقوق دموکراتیک و مسائل عمده‌ی ملت ایران ایجاد کند. به نظر می‌رسد ایشان و حلقه‌ی مشاوران‌شان، از تبعات سهمگین و ویرانگر طرح مباحثِ کارشناسی‌نشده و رسمیت دادن به خواست‌های سازمان‌دهی‌شده‌ی شماری مغرض، برای یکپارچگی ملی و سرزمینی ایران، غافل هستند.

 ادامه نوشتار را بخوانید

نقش عناصر مشكوك و تندروهاي اصلاح طلب

در همكاري با جريان تجزيه قومي و تضعيف وحدت ملي

قابل توجه جوانان هوادار اصلاح طلبان:

1.حجه الاسلام والمسلمين آقازاده، رئيس كل دادگستري آذربايجان شرقي در جلسه اعضاي شوراي حل اختلاف حومه مركزي تبريز... گفت : عوامل اصلي آشوب چند روز گذشته در تبريز و مرند 71 تن از پان تركيستها، منافقين، ضد انقلاب، حزب مشاركت و اراذل و اوباش پروندهدار بودند كه 51 تن از آنان بازداشت و حكم 20 نفر ديگر كه فراري هستند. صادر شده و تحت تعقيب هستند.» *8/3/85 *

2.« اطلاعات خبرنگار بازتاب، حاكي از آن است كه در هفته منتهي به ناآراميهاي تبريز، دبير كل يكي از احزاب تندرو اصلاح طلب، در آذربايجان حضور داشته است. بنابر اين گزارش، فرد ياد شده در برخي شهرهاي آذربايجان شرقي و غربي - به ويژه تبريز و نقده - جلساتي داشته و به نارضايتي مردم از دولت دامن زده است... وي در شهر محروم نقده اظهار داشته كه به رغم مشكلات اقتصادي، دولت جديد كاري براي شما نميكند. وي در برخي محافل پرسيده كه چرا گامي براي آموزش زبان تركي برداشته نشده است. اين فرد همچنين با اشاره به پيام نوروزي احمدي نژاد، تاكيد كرده كه وي با خودداري از ذكر نام آذريها به آنان بي مهري كرده است.» * 7/4/85 سایت بازتاب. كد خبر 41635*

هم اكنون، سالها از تلاش و سرمايه گذاري آمريكا براي ايجاد فتنه هاي قومي در ميان ملت ايران ميگذرد. طي ده سال گذشته، بخشهاي مختلف دولت آمريكا ( وزارت امور خارجه، سازمان سيا، ارتش، مراكز مطالعاتي و دانشگاهي و ... ) تلاشهاي گستردهاي را براي خط كشي و مرزبندي قومي ميان ملت ايران انجام دادهاند. آنها ابتدا توسط عوامل ايراني خودشان گروهكهايي را در خارج از كشور به نام كردها، بلوچها، عربها و آذريهاي ايراني تشكيل دادند. در ميان عناصر تشكيل دهنده ‌اين گروهكها، از اعضاي حزب توده، فدايي خلق، منافقين و ... ديده ميشود.....

خلیج فارس در پوستر اجلاس وزرای ورزش آسیا جا افتاد

در فاصله کمتر از یک روز تا گشایش اجلاس وزرای کشورهای آسیایی، بنر، پوستر و آرم این اجلاس در حالی منتشر شد و در دایره توجه رسانه‏ها گروهی قرار گرفته که جا افتان نام خلیج فارس در نقشه ایران که در این پوستر و آرم آمده بود، بحث برانگیز شد.

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک، در شرایطی که حساسیت‏ها بر سر صیانت از خلیج فارس در بالاترین حد خود قرار دارد، پس از اتفاقات به وقوع پیوسته در خصوص بازیهای شورهای اسلامی و خواست نامشروع عرب‏ها برای عدم درج نام خلیج‏فارس و یا درج نامی مجعولی به جای خلیج، این حساسیتها دو چندان شده است و فضا به شکلی است که محذوف ماندن این نام تاریخی در نقشه‏های داخلی، با مواضع تندی همراه میشود.

در این شرایط برخلاف عرف معمول که در پوسترها، بروشورها و سایر طراحی‏ها برای برنامه‏هایی اینچنینی که شاهد درج نقشه خلیج‏فارس هستیم، این نقشه‏ها منقوش با نام خلیج فارس پیوند می‏خورد، سازمان تربیت‏بدنی درج این عنوان را در پوستر مسابقات فراموش کرد و عنوان خلیج فارس بدین در پوستر اجلاس وزرای ورزش آسیا جا افتاد تا موضع‏گیری ضمنی در این خصوص صورت پذیرد.

در این میان محمد هادی حسام معاون سازمان تربیت‏بدنی طراحی آرم و پوستر مسابقات را مربوط به دی‏ماه می‏خواند که این الاس در آن مقطع به تعویق افتاد و تاکید دارد که تعامداً این نام حذف نشده است: اجلاس وزرا از آن دست اجلاس نیست که پنج، شش کشور عربی بخواهند حضور پیدا کنند و بیشتر اجلاسی با هدف تبادل نظر و تعیین خط مشی در خصوص مسابقات است که در همین چهارچوب نیز مقرر است دبیرخانه آن در تهران مستقر شود و در خصوص ورزش بانوان، ورزش بومی محلی و ضددوپینگ تصمیمات  جمعی اتخاذ شود و یک مسابقه نیست که قصد دادن گواهینامه و احکام قهرمانی به شرکت‏کنندگان داشته باشیم.

وی در ادامه یادآور شد: ما در بالای نقشه دو بار نام الله را که بالاترین نام‏ها است درج کرده‏ایم و باید به این نکته هم توجه داشته باشید که نام ایران نیز درج نشده و همین که تصویر خلیج‏فارس در نقشه موجود در پوستر وجود دارد، بیانگر حاکمیت ایران بر این حوزه است.

رئیس مرکز ورزش همگانی سازمان تربیت‏بدنی همچنین در پاسخ به اظهارات یوسف‏نژاد در خصوص ورزش همگانی و انتقادات ضریح این نماینده مجلس، عنوان داشت: ورزش همگانی در نظام ورزش کشور جزو اصول چهارگانه تلقی میشود و در واقع توجه به آن و گسترش این بخش جزو نقاط مثبت ورزش به زعم کارشناسان خبره محسوب می‏شود و چنین تعابیری از توسعه ‏یافتگی ورزش همگانی مغرضانه و جهت‏دار تلقی می‏شود.

حسام متذکر شد: انتظار این بود که ایشان تبریک می‏گفت که هر هفته صدها هزار نفز در برنامه‏های ورزش همگانی شرکت میکنند و ابزار امیدواری میکردند که در ورزش همگانی نیز به جایگاه والای برسم، نه اینکه عملکرد این بخش تخطئه شود. ورزش همگانی نه ابزاری برای پوشش ضعف ها است و نه ابزاری سیاسی است و عموم مردم برای حفظ سلامتی‏شان از این بخش استقبال کرده‏اند. تصور می‏کنم این گفته‏ها، عین کلام آقای یوسف‏نژاد نیست که اگر چنین باشد باید تاکید کنم، ایشان چیزی اغز ورزش همگانی نمی‏داند.

وی در خصوص انتقاد وارده به بخش همگانی دستگاه ورزش مبنی بر اینکه بدون فرهنگ‏سازی و صرفاً با در نظر گرفتن جوایزی مشارکت مردمی را در این برنامه‏ها افزایش می دهد و با حذف این جوایز، اساس ورزش همگانی از دست خواهد رفت، تصریح نمود: حتی برای یک دانش‏آموز کلاس اولی هم به جهت تشویق و ترغیب جوایزی در نظر می‏گیرند که این دانش‏آموز جذب درس و تحصیل شود و پس از آن تا دانشگاه، خود این تحصیل را پیگیری میکند. اهداء جوایز دقیقاً همان کاری است که سایر کشورها نیز انجام می‏دهند و یکی از روش‏هایی است که با آن فرهنگ‏سازی می‏شود. تنها تقاوت موجود میان ایران و سایر کشورها این است که در خارج مردم پول می‏گذارند و در آخر جوایزی از این مبلغ جمع شده به نفرات برتر پرداخت میشود اما با توجه به آنکه لاتاری در ایران ممنوع است، دولت این رقم را پرداخت می‏کند و برای ورزش همگانی از بوندجه دولتی هزینه می‏شود.

برگرفته از:تابناك

این مصاحبه در فروردین ماه سال ۱۳۸۴ صورت پذیرفته است و اشاره مستقیم به شیوه های تبلیغاتی مهرعلیزاده و مصطفی معین داشته است. اما همچنان با گذشت چهار سال، این رویه ناپسند توسط شیخ مهدی کروبی دنبال می شود. بنابر این همچنان هشدارهای دکتر احمدی به قوت و اعتبار خود باقیست.  "تیرداد بنکدار"

ايران ،ايرانيان و همبستگى ملى، واژگانى هستند كه همه قوميت ها و اقليت هاى اين سرزمين باستانى را، در طول تاريخ به هم پيوند داده است .
از سوى ديگر، شايد ايران تنها كشورى باشد كه جغرافياى سياسى آن، به مراتب كوچكتر از جغرافياى فرهنگى آن است؛ لذا پاسدارى از اين جغرافياى سياسى و فرهنگى، در زمره اهدافى به شمار مى رود كه مى تواند به افزايش همبستگى ميان ايرانيان و اهالى سرزمين هاى جغرافياى فرهنگى ايران منجر شود.
از آنجايى كه در آستانه انتخابات رياست جمهورى، برخى نامزدها به طرح برخى مسائل قوميتى و اقليتى پرداخته اند، تحليل علمى اين فرآيند و بيان حساسيت ها و خطراتى كه اين گونه حركتها مى تواند براى امنيت ملى به دنبال داشته باشد و ضرورت حركت به سوى افزايش همبستگى ملى، بستر گفت و گوى ما با دكتر حميد احمدى، كارشناس برجسته قوميت ها است كه از نظر خوانندگان مى گذرد.

به اعتقاد شما، آيا انتخابات رياست جمهورى در يك كشور مى تواند به يك همبستگى ملى منجر شود؟

قطعاً بله، اما شرايط دارد. بستگى دارد كه اين انتخابات در درجه اول آزاد باشد. يعنى مردم حق انتخاب دقيق داشته باشند و نامزدها هم خواسته هاى اساسى ملى را به بحث بگذارند. زيرا اگر در يك فضاى آزاد نامزدها مشكلات واقعى يك جامعه را به بحث بگذارند، مى تواند باعث همبستگى ملى شود يا جامعه احساس كند چنين فضايى به وجود آمده است. چنانچه در انتخابات دوره قبل آقاى خاتمى در چنين شرايطى بود كه مردم احساس مى كردند آزادى هست و نامزد مورد نظرى هم وجود دارد كه مى تواند تغييرات مورد نظر مردم را ارائه دهد و حداقل يكى از نامزدها شعارهايى مى داد كه از نظر مردم بر اساس خواست هاى واقعى، منافع ملى و نيازهاى آن زمان جامعه استوار بود. بنابراين مى شود در يك انتخابات چنين فضايى فراهم كرد كه آزادى باشد، نامزدهاى متنوع و گوناگون باشند تا مردم احساس كنند خواست هاى ملى از طريق نامزدها به اجرا در مى آيد.

آيا فرضاً بحث هاى جنسيتى هم مى تواند جزو شعارهاى ملى باشد؟

قطعاً؛ بحث هايى مثل مشكلات اقتصادى مردم ايران، مشكلات منطقه اى و بين المللى ، مسأله جوانان، جنسيتى و زنان، مسائل كلان ملى ما است. يعنى مشكلاتى است كه كل جامعه ما با آن مواجه شده است و مسائل حاشيه اى نيست و مى تواند خيلى ها را در جامعه جذب كند.

در حال حاضر با توجه به اين كه تعدادى از نامزدها، بحث هاى قوميتى را مطرح مى كنند آيا طرح چنين بحث هايى مى تواند به يك همبستگى ملى منجر شود؟

اگر خواسته ها، ملى و سراسرى و طرح مشكلات عام و واقعى مردم باشد در واقع همبستگى ملى يعنى اتحاد همه، پيرامون شعارهاى واحد و كلان و مشكلاتى كه مردم سراسر يك جامعه از شرق و غرب و شمال و جنوب با آن مواجه باشند بنابراين اگر شعارها مشكلات همگانى و ملى مردم را حل كند قطعاً منجر به همبستگى ملى خواهد شد. اما اگر شعارهاى نامزدها روى بخش خاصى از جامعه و به منظورهاى خاص و بدست آوردن رأى باشد، قطعاً مشكل پيش خواهد آمد و شكاف هايى مطرح مى شود كه ممكن است همبستگى ملى را تحت تأثير قرار دهد.

با توجه به شعار برخى نامزدها درباره مسائل قوميتى شرايط انتخابات رياست جمهورى را در ايران چگونه ارزيابى مى كنيد؟

فضايى كه بر اين دوره انتخابات حاكم شده، فضاى خاصى است كه با فضاى دوره قبلى انتخابات رياست جمهورى فرق مى كند. دوره قبل يك روحيه همبستگى ملى و يك فضاى ملى وجود داشت كه در يك نامزد تبلور داشت و شعارها بيشتر سراسرى و ملى بود. البته آن زمان هم جريانات كوچك قوم گرايى بودند كه مى خواستند بحث قومى را مطرح كنند اما جامعه به آن اهميت نمى داد. شعار ها همه ملى بود لذا استقبال سراسرى شد. اما امروز آرايش نيروهاى سياسى و شرايط حاكم بر جامعه به گونه اى شده است كه ديگر آن شرايط فراهم نمى شود. اولاً يك نامزد گسترده سراسرى ملى كه واقعاً داراى تجمع آراء باشد وجود ندارد. ضمن اين كه شرايط حاكم بين نيروهاى اجتماعى پراكندگى ايجاد كرده است. بنابراين در چنين شرايطى امروزه بعضى از نامزدها احساس مى كنند شعارهايى كه در دوره قبل داده شده، به تنهايى پاسخگو نيست. يعنى جامعه نسبت به آن ها پاسخ مساعد قبلى را نمى دهد. چون هشت سال تجربه كرده و شاهد بوده است كه آن شعارهابه اجرا در نيامده است. گذشته از آن شرأيطى حاكم شده است كه بعضى از نيروها احساس مى كنند نمى توانند در مناطق گسترده اى از كشور رأى لازم را به دست آورند. بنابراين بين نامزدها يا جريان هاى سياسى خاص اين تحليل وجود داشته كه امروز با بحث هاى ابزارى بتوانند آرايى را از مناطق خاصى جمع كنند. يكى از آن ها بحث مسائل قومى است كه بعضى از جريانات داوطلب شركت در انتخابات روى آن كار مى كنند.

آيا اين نگرش قومى در انتخابات رياست جمهورى در دنيا سابقه دارد؟

چنين سابقه اى در كشورهاى آزاد و دمكراتيك به صورتى كه امروز مطرح مى شود وجود نداشته است. نگاه امروز و اين دوره انتخابات نگاهى ابزارگرايانه (Instrumentalist) است.

فرضاً بحث هاى قوميتى كه در يوگسلاوى مطرح شد و اتفاقاتى كه به دنبال آن رخ داد، نمى تواند يك سابقه تاريخى باشد؟

مورد يوگسلاوى متفاوت بود. رويكرد ابزارگرايانه برخى جريانهاى امروزى در ايران در ساير كشورها همچون هندوستان و پاكستان روى داده است. تجربه جهانى نشان داده است كه استفاده هاى ابزارى از بحث هاى انتخابات بخصوص در مسائل قومى پاسخ نداده و موفقيت آميز نبوده است. اما جامعه ايران تجربه ندارد و جريانات سياسى در اين زمينه پختگى كافى را ندارند. در اين مرحله بعضى از جريانات، گمان مى كنند با طرح اين نوع شعارها مى توانند رأى آن حوزه ها را به دست آورند و بتوانند در مقابل نيروى حريف تعادل را به هم بزنند. اما اين نگاه درستى نيست.

در واقع مى فرماييد به لحاظ ابزارى نيز نظريه درستى نيست؟

بحث مسائل قومى و ديدگاه ابزارگرايانه به آن، بحث مهمى در علوم اجتماعى است. اتفاقاً يكى از بحث هاى بسيار مهمى كه در تئورى هاى ناسيوناليزم، قوميت و بخصوص قوم گرايى مطرح شده، رهيافت ابزارى و نقش نخبگان سياسى در آن است و بسيارى از تئوريسين ها چون آنتونى اسميت و پل براس و كلاسيك هايى مثل «هانس كوهن» و ديگران هميشه معتقد بودند بحث هاى قومى اصولاً ابزارى است؛ يعنى قبل از اين كه بحث هاى توده اى باشد، نخبگان سياسى در فرآيند قدرت و مبارزه قدرت براى بسيج سياسى اين مسائل را سياسى مى كنند، تا ابزار و حمايت مناسبى عليه يكديگر داشته باشند. البته بعضى موارد نيز اثرات وخامت بار و فاجعه انگيزى به بار آورده است.

مثل هند؟

بله، شبه قاره هند يك ملت بود به نام «ملت هند» كه به لحاظ نژادى، زبانى و بسيارى چيزها منسجم بود. اما نخبگان در اين كشاكش قدرت به مرحله اى رسيدند كه يك جريان از آنها (نخبگان مسلمان) احساس كردند در آينده قدرت را از دست خواهند داد. لذا در سال هاى ۱۹۴۷ كه استقلال هند به دست آمد، احساس خطر كردند. البته تا آن زمان به جز دوره استعمار هند تقريباً قدرت در دست مسلمانان بود، يعنى اقليتى در ميان اكثريت هندو. لذا احساس كردند در فضاى بازى كه ايجاد شده، جريان ديگرى به نام هندوئيسم (ناسيوناليسم هندى) آمده كه قوى تر هم هست و اگر اين فضاى آزاد حاكم باشد قطعاً مسلمانان حاشيه نشين خواهند شد. بنابراين از مسائل قومى كه در آن زمان مذهب بود استفاده كردند و بحث ملت پاكستان را مطرح كردند و در ملت بزرگى مثل هند شكاف انداختند كه به تجزيه كشور و كشتارهاى خونين و چند جنگ خانمانسوز منجر شد. بنابراين نگاه و رهيافت ابزارى، چنين پيامدهاى وخيمى هم دارد. كسانى كه به مسائل قومى ابزارگرايانه نگاه مى كنند، مطالعه دقيق ندارند و لذا شعارهايى را مطرح مى كنند كه به گمان خود مى تواند بسيج سياسى ايجاد كند اما با مشكل ايجاد شكاف در جامعه مواجه مى شوند در واقع ندانسته به راهى گام مى گذارند كه ممكن است پيامدهاى خطرناكى براى همبستگى ملى، خود آنها و كل نظام اجتماعى داشته باشد.

آقاى دكتر! به اعتقاد شما اصولاً ما در ايران مشكلات قومى داريم؟

پاره اى مسائل هست اما در باره آن بسيار اغراق آميز و در آن گمراه نمايى شده است.ما در ايران پراكندگى مذهبى و لهجه اى-زبانى داريم، اما در طول تاريخ اين ها در زير يك چتر گسترده اى به نام «ايران» ، فرهنگ ايران،ميراث سياسى و تاريخ و سرزمين ايران گرد هم آمده و ما را از جوامع ديگرى مثل يوگسلاوى، شوروى، عراق، پاكستان و تركيه متمايز كرده است. در واقع پايه هاى اصلى عناصر سازنده «ملت» در ايران قوى تربوده و هست . عنصر تعريف كننده و سازنده ايران هميشه ملت بوده است نه اقوام. اقوام بخش هايى از ملت هستند كه در هم مى تنند و عامل همبستگى اند. واژه قوم در ايران به معنى خويشاوندى است و به لحاظ تاريخى با آن واژه مدرن «گروه قومى» (ethnic group) كه در غرب است و معنى كشمكش از آن بر مى خيزد كاملاً متفاوت است. در كشورهايى تازه تأ سيسى مثل جمهورى هاى شوروى و يوگسلاوى گروه قومى به معنى (ethnic group) داشتيم چون آنها رادر قرن بيستم به زور و با پاره پاره كردن ساير جوامع به گرد هم آورده بودند. در ايران اينگونه نبوده است و اينجا «اقوام ايرانى» داريم. يعنى گروه هاى خويشاوندى كه در جريان قرنها و هزاره ها در اين سرزمين به گرد هم آمده اندو يك رشته عناصر ملى قدرتمند در طول تاريخ آن ها را با هم متحد كرده وبه صورت ملتى در آورده است كه پويايى هاى خاصى داشته و در مراحل بحران ساز عزم خود رابراى به نمايش در آوردن همبستگى ملى و رهايى نشان داده است. اين پراكندگى وحدت گونه نه تنها در دوره اخيربلكه از دوره هاى تاريخى كهن هميشه وجود داشته و جامعه رادر برابر رويدادهاى ويرانگر نگه داشته است. بنابراين پتانسيل وحدت ملى بسيار قدرتمند است و نخبگان ما بايد توجه داشته باشند كه چنين سرمايه اى را به آسانى مورد حمله ناآگاهانه خود قرار ندهند. ما اقوام ايرانى داشته و داريم اما اينها هيچگاه مانع وحدت ملى نبوده اند زيرا همواره عناصر متحد ساز در ايران قويتربوده اند. در حقيقت واحد تعريف كننده ايران، ملت است نه اقوام.

آيا طرح اين مسائل مى تواند خطرناك باشد؟

قطعاً بله، وقتى نگاه به مسأله ابزارى باشد يعنى گروهها و افرادى صرفاً به دليل آوردن رأى متوسل به اين بحث ها مى شوند، مى تواند زيانبار باشد. بنابراين نه تنها بالقوه مى تواند خطرناك باشد بلكه دامن زدن و مشروعيت دادن به گفتمانى است كه بر اساس يك رشته بنيادهاى عمدتاً نادرست ساخته شده است. بحث شكاف هاى قومى گفتمانى است كه ريشه در عوامل داخلى و بيرونى ۶۰ سال اخير داشته است. بخش مهمى از آن نيز قبل از اين كه از جامعه برخيزد از گفتمان سياسى غيربومى گروه هاى رقيب برخاسته است. يعنى گروه هاى قوم گرا و بعضى از گروه هاى مركزى كه آن را در گذشته مطرح مى كردند تا مردم را بسيج كنند ودر برابر دولت و رقبا حمايت به دست آورند. علت آن هم اين بود كه اين گروه ها حدس مى زنند در بدنه اصلى جامعه ملى به دلايل مختلف حمايت كافى به دست نخواهند آورد. مثلاً حزب توده تا حدى در گذشته و بيش از آن در اوايل انقلاب جريانات چپ همچون چريك هاى فدايى خلق و سازمان پيكاراين مسائل را مطرح مى كردند. آن ها گمان مى كردند محبوبيت دارند اما فشارهاى سياسى مانع به تجلى درآمدن اين محبوبيت بود. لذا در مناطق حاشيه اى مسائل قومى را مطرح مى كردند. چنانكه شاهد بوديم اقدامات آنها در خوزستان، تركمن صحرا، بلوچستان و كردستان به حوادث وخيمى منجر شد. بخشى از اين قضيه مسأله ابزارگرايى بود. بنابراين امروزه هم اين خطر بالقوه وجود دارد. اما معتقدم جامعه ايران امروزه از آگاهى بالاترى برخوردار است و استفاده هاى ابزارى به آن صورت نمى تواند شكاف عمده اى ايجاد كند. و حتى در مناطقى كه اقوام ايرانى زندگى مى كنند واكنش منفى خواهد گرفت.

با توجه به اين كه در همسايگى ما بعضى عناصر بحث هاى قومى را دامن مى زنند، به نظر شما طرح اين گونه مسائل از سوى برخى نامزدها امكان سوء استفاده هايى را در كشورهاى همسايه ايجاد نمى كند؟

بله، هم به لحاظ خارجى و هم به لحاظ داخلى امكان سوء استفاده هايى را فراهم مى كند. وقتى بخشى از يك سيستم يعنى نيروهاى درون يك سيستم خودشان گفتمانى را كه قبلاً در حاشيه بوده و پايگاه مردمى نداشته، ناآگاهانه مطرح مى كنند، مى تواند دو پيامد داشته باشد. اول اين كه به آن گفتمان قوم گراى مبتنى بر استدلال هاى تاريخى نادرست مشروعيت مى دهد و به دام بازى سياسى و استراتژيك آنها مى افتد. براى نمونه به كار بردن اصطلاحاتى نظير «سركوب گسترده اقوام در گذشته»، بحث هايى مثل «پان فارسيسم»، «شهروند درجه دو»، «جامعه كثيرالمله»، «ملت هاى متفاوت ايران»، و اين بحث كه ملت سازى در ايران شكل نگرفته و … در مقالات اخير برخى از طرفداران نامزدهاى رياست جمهورى و يا خود آنها نشان از ناآگاهى و كم تجربگى تاريخى در اين مباحث دارد.دوم اين كه وقتى گروهى از سيستم، براى استفاده سياسى و به گمان خود رأى آوردن چنين مسائلى را طرح مى كند (كه پاسخ هم نمى دهد) گروه هاى قوم گراى داخلى احساس مى كنند يك چتر حمايتى ايجاد شده است كه مى توان از آن در جهت برنامه هاى سياسى قوم گرايانه بهره بردارى كرد. در اين فضا جريانات پشتيبان خارجى هم وارد عمل مى شوند.

كه نمونه آن مسائل خوزستان است؟

به نظر من يكى از عواملى كه به مسائل خوزستان دامن زد همين فضا بود. فضايى كه درون سيستم و نيروهاى درون حاكميتى (چپ و راست فرق نمى كند) آن رافراهم و مطرح كردند . گروه هاى قوم گرا نيزاحساس كردند فضا مناسب است و شروع به فعاليت هايى كردند كه منجر به حوادث خوزستان شد. البته قوم گرايان مى خواستند چنين جريانى را در جاهاى ديگر نيز به راه بيندازند و در آذربايجان غربى نيز چنين حركت هايى شد كه جواب نداد. طبعاً در چنين شرايطى نيروى خارجى حامى آنها هم فعال مى شود، مانند كارى كه شبكه الجزيره مى كرد يا ممكن است كشورهايى كه برنامه هاى الحاق گرايانه عليه ايران دارند از اين بستر استفاده كنند .آنها به اين تحليل مى رسند كه گفتمان قوم گرايانه اى كه تا كنون از آن حمايت مى كردند و درايران پيروان مردمى نداشت ودر حاشيه بود اكنون به «گفتمان يك جريان سياسى» تبديل شده است كه در پى پيروزى در انتخابات است. چنين فضايى باعث آماده تر شدن آن هاو نيروهاى قوم گراى مورد حمايتشان مى شود.

آقاى دكتر! تحليل شما از اصل ۱۵ قانون اساسى كه برخى نامزدها با استناد به آن بحث قوميتها را مطرح مى كنند چيست؟

اين اصل در قانون اساسى اوليه (پيش نويس قانون اساسى ايران) نبود و در زمره خواسته هاى مردمى نيز مطرح نمى شد. در اوايل انقلاب نيروهاى فشارى كه عمدتاً يا چپ يا قوم گرا بودند چنين بحث هايى رادر نشريات و گردهمايى هاى خود مطرح مى كردند .بخشى از اين نيروها توسط افرادى كه در مجلس خبرگان داشتند اين بحث ها را در حاشيه مطرح كردند. ولى جالب اين كه در گفت و گوهاى همان زمان مجلس خبرگان، بحث خيلى عمده اى نبود واز نمايندگان مناطقى چون آذربايجان، كردستان، بلوچستان يا خوزستان در اين رابطه اصرارى وجود نداشت. تنها برخى گروههاى آن را مطرح مى كردند. برخى نيز همان جا هشدارهايى در مورد پيامدهاى اين بحث در همان مجلس در رابطه با وحدت ملى و زبان ملى دادند. به همين خاطر اين ماده به گونه اى مبهم و با شتاب براى گريز از عواقب منفى آن به تصويب رسيد. در واقع ماده ۱۵ اصلى است كه اما و اگر بسيارى دارد به طورى كه مى توان آن را به شكل هاى گوناگون تفسير كرد. خود جامعه نيز آن را بحثى حاشيه اى در نظر گرفت و سراغ آن نرفت. اما همان گروه ها (قوم گرايان) طى اين سال هاو بويژه پس از ۱۳۷۶ به طور مداوم در نشريات حاشيه اى خود آن را مطرح مى كردند اما كسى آن رامشكلى اساسى نمى گرفت و اين جريانات نتوانستند آن را به يك خواسته توده اى تبديل كنند. اما اكنون بخشى از نيروهاى سيستم سياسى حاكم، به گمان اين كه طرح اين اصل مى تواند براى آن ها آراء به دست آورد آن را عمومى كرده اند و به همين دليل بعضى از كانديداها روى اصل ۱۵ تأكيد مى كنند .در حالى كه اين اصل داراى ابهامات فراوانى است ودر عمل تلاش براى اجراى آن بحران اجتماعى گسترده اى را بر سر تفسيرآن و بروز اختلاف نظر ها به وجود مى آورد كه انرژى و توان جامعه و دولت را خواهد گرفت.

مثلا؟

اين اصل مى گويد: زبان فارسى، زبان رسمى ايران در آموزش، نهادها و ادارات است اما مى توان در مدارس ادبيات محلى را نيز تدريس كرد. اما معلوم نيست منظور از اين ادبيات محلى چيست، كدام ادبيات؟ آيا منظور زبان محلى است؟ در اين صورت در چه سطحى ؟ به همين دليل تفسيرهاى متفاوتى از آن شده است. فرضاً گروه هاى قوم گرا مى گويند كه از ابتدا زبان هاى محلى باشد و زبان فارسى نباشد ودر دوره هاى بعد زبان فارسى وارد شود. برخى مى گويند زبان محلى بايد اجبارى باشد و … يك تفسير ديگر مى گويد ادبيات محلى بايد به شكل يك واحد اختيارى زبان محلى آن هم نه در دبستان بلكه در راهنمايى باشد. برخى هم تجربه استفاده زبانهاى محلى در مطبوعات گسترده محلى را كه از سالها پيش جريان داشته و از آن به عنوان ابزار هويت سازى تاريخى و فرهنگى قوم گرايانه ضد ايرانى متمايل به كشورهاى همسايه و بسيج جريانهاى سياسى و اجتماعى ضد ايرانى نظير ماجراى قلعه بابك مورد استفاده قرار گرفته است تلاش براى عملى كردن ماده مبهم ۱۵ به مثابه خارج كردن غول از چراغ جادو است كه جامعه را گرفتار خواهد ساخت و مشكلات اساسى و ملى مردم ايران را تحت الشعاع خود قرار خواهد داد.به نظر آن ها فرضاً اگر اين مسأله به بحث گذاشته شود، يك بحران گسترده در جامعه مطرح مى شود كه اصلاً وجود نداشته و جزو بحث هاى حاشيه اى ايران بوده است. به اين شكل كه حتى در مناطق قومى، توده ها و مردم روى اين قضيه حساس نبودند فقط گروهى از نخبگان خاص به آن حساسيت داشتند.

آيا طرح چنين مسأله اى در شرايط كنونى اين ايجاد حساسيت را كرده است؟

بله. اكنون وقتى خود سيستم يا بخشى از نيروهاى سياسى دولتى و با استفاده از امكانات و حفاظ دولتى در راه اهداف سياسى انتخاباتى آن را مطرح مى كنند، بحرانى را شروع مى كنند كه ممكن است، بعداً قادر به مهار آن نباشند و به شكل بحران اجتماعى-سياسى جامعه در آيد. گفتمانى كه نخبگان قوم گرا در مورد زبانهاى محلى براه انداخته اند و نخبگان حكومتى كنونى نيز با ناآگاهى آن را يك امر مسلم و بى چون و چرا پذيرفته اند، داراى يك پيشينه تاريخى است كه بايد به درستى يا نا درستى استدلالهاى تاريخى آن وقوف كامل داشت. همچنين بايد تاريخ معاصر مبارزه با زبان فارسى و تلاش براى نابودى آن در مناطق همجوار را در نظر داشت و اينكه بخشى از همان بازيگران منطقه اى در يك بازى استراتژيك دامنه تلاشهاى خود را از يكى دو دهه اخير به داخل ايران كشيده اند. مسأله زبان هاى محلى را بايد با در نظر داشتن همه اين نكات ودر شرايط غير سياسى و غير بحرانى جامعه و در زمان قدرت ايران در داخل و خارج كه نتوان از آن بهره بردارى ضد ايرانى كرد و با مطالعه دقيق همه جوانب آن مورد بررسى قرار داد نه در شرايط بحرانى داخلى و خارجى كنونى و با شتاب و سرا سيمگى بدون مطالعه كه پيامدى جز ويرانگرى نخواهد داشت.

قوميت ها نيز مثل همه مردم ايران يك سرى مطالبات اجتماعى دارند كه همه آن ها نيز از يك جنس هستند. براى حل اين مسأله و اين كه چنين احساسى وجود نداشته باشد تا افرادى از آن سوء استفاده كنند، چه بايد كرد؟

بايد خواست هاى ملى مردم ايران كه همه جا يكسان است مطرح شود. مثلاً مسأله جنسيتى يكسان است چه در خراسان، كردستان، تركمن صحرا و … مسأله جوانان، اقتصاد، قدرت ايران در منطقه، در نظام جهانى و … خواست هاى ملى ملت ايران است. فرق نمى كند در آذربايجان يا جاهاى ديگر. بعضى از نامزدها به اشتباه گمان مى كنند بحث ماده ۱۵ مشكل و خواست اساسى يك منطقه است در حالى كه بيشتر استراتژى سياسى يك گروه نخبه قوم گرايى است كه اتفاقاً پايگاه اجتماعى قوى در اين مناطق ندارد. اشتباه كسانى كه نگاه ابزارى به اين قضيه دارند اين است كه شناخت دقيقى از اين مسائل در جامعه ايران ندارند و گمان مى كنند كه اين بحث و مثلاً تأكيد روى حقوق اقوام از بعد اصل ۱۵ و موارد ديگر مى تواند جلب نظر كند. در حالى كه خواسته هاى اصلى، خواسته هاى سراسرى مردم ايران است و اين مسأله مى تواند براى اين نامزدها و بقيه جامعه ايران عواقب منفى داشته باشد.

شما به نامزدهاى رئيس جمهورى كه اين مسائل را مطرح مى كنند چه توصيه اى داريد؟

به نظر من نامزدها بايد خواسته هاى سراسرى را مطرح كنند؛ تأكيد گذاشتن بر شكاف هايى كه خيلى فعال نيست و فعال كردن آن ها، عواقب ناگوارى براى ما دارد.
در واقع مى فرماييد گسل هاى موجود را نبايد فعال كرد؟
البته گسل عمده اى در اين قضيه نيست و معتقدم شكاف هاى اساسى شكاف هاى سراسرى است. فرضاً مسائل مذهبى و بحث شيعه و سنى يكى از شكاف هاى جامعه ايران است و تأكيد بر حل آن و استفاده از اهل سنت و همه شهروندان ايرانى فارغ از مذهب، تبار و لهجه و زبان براى اداره سياسى جامعه خوب است. به هر حال همه مردم ايران شهروند جامعه ايران هستند و همه حقوق برابر دارند، شيعه و سنى، آذربايجانى و خراسانى، كردستانى و خوزستانى با هر زبان و لهجه اى فرق نمى كند. لذا بايد شعارى ملى داده شود كه در عين همبستگى سراسرى، همه به اين حقوق شهروندى دسترسى دارند. اما انگشت گذاشتن روى بخش خاصى از قضيه كه گمان مى كنندباعث رأى آوردن مى شود مثمر ثمر نيست و در درجه نخست به انزواى خود آن جريان منجر خواهد شد. در واقع كسانى كه فكر مى كنند مى توانند از طريق انگشت گذاشتن روى مسائل قومى رأى بياورند، اشتباه مى كنند. زيرا در درجه اول در آن جامعه مورد نظر و حوزه انتخابى به اصطلاح قومى خودشان رأى نمى آوردند و از طرف ديگر در جامعه ملى يعنى بخش هاى اعظم جامعه ايرانى كه روى مسائل ملى خيلى حساس است مطرود مى شوند.

در حقيقت اگر فردى در يك منطقه قومى رأى بياورد نسبت به ساير مناطق پارادوكس پيدا مى كند؟ 

بله. قطعاً ساير مناطق عكس العمل نشان مى دهد. ممكن است در يك منطقه شخصى با اين شعارها درصدى از آراء بخشى ازرأى دهندگان را به دست آورد، ولى پيچيدگى در اينجاست كه در همان منطقه نيز همه اكثريت آراء را به دست نمى آورند چون در آنجا نيز پراكندگى است. در مناطقى چون آذر بايجان، خوزستان، بلوچستان و حتى گلستان ديدگاه قوم گرايانه در حاشيه قرار دارد و نگاهها ملى و سراسرى است و بنابر اين نامزد هاى داراى شعارهاى قوم گرايانه رأى نمى آورند. تنها در كردستان آن هم تا حدى ديد گاه قوم گرا قدرت دارد. در اينجا نيز پراكندگى وجود دارد و يك سرى نخبگان و قوم گرايانى هستند كه با اين نگاه ابزارى مخالفند. بنابراين آن ها نيز حوزه انتخاباتى خود را دارند و عكس العمل نشان مى دهند. لذا ممكن است تنهادرصد كمى در يك منطقه به نامزدى كه طرح شعار قومى مطرح مى كند بيشتر رأى دهندو نه همه حوزه انتخاباتى آن منطقه. مشكل ديگر اينجاست كه كسانى كه اميد داشتند با طرح مسائل قومى آرايى از مناطق خاص را به دست بياورند، اين فكر را نمى كردند كه ديگران نيز ممكن است از اين ابزار استفاده كنند . اين مسأله هم اكنون پارادوكس ايجاد كرده است.

 
به اعتقاد شما، نامزدها با طرح چه شعارهايى مى توانند مقبوليت ملى بيشترى پيدا كنند؟

اشتباه جرياناتى كه به مسائل قومى نگاه ابزارى دارند اين است كه اين بحث ها از ديدگاه آنها خط قرمزنيست ولى از ديدگاه عموم جامعه ايران خط قرمز است. جامعه ايرانى خواسته هايى دارد كه اگر امروز نامزدها آن ها را به طور واقعى مطرح كنند مى توانند جامعه را به دادن رأى تشويق كنند. بالا بردن موقعيت منطقه اى و موقعيت جهانى ايران و بيرون آوردن آن از انزواى بين المللى و رهانيدن از خطر هولناك كشمكش نظامى با قدرتهاى جهانى و منطقه اى. ديگرى بحث ايران و امريكا، موضع ما در قبال مسأله اعراب و اسرائيل و ضرورت در پيش گرفتن يك سياست خارجى مبتنى بر منافع ملى ايران ، بحث اتمى و در داخل رسيدگى به مشكل بيكارى، استثمار هولناك كارگران و كارمندان توسط شبكه هاى اختاپوسى شركتهاى به اصطلاح خدماتى ، رسيدگى به مشكلات اجتماعى و فرهنگى نسل جوان، حقوق نيمى از جامعه يعنى زنان ايران و، مبارزه با از ميان رفتن اصل مهم تحصيلات رايگان در قانون اساسى و از ميان برداشتن بار سنگين شهريه هاى دانشگاهى كمر شكن بر همه خانواده هاى كم در آمد و جلوگيرى از نابودى بنيادهاى علمى در نتيجه رانت خوارى هاى تحصيلى وابستگان به ارگانهاى حكومتى و گسترش بى رويه دانشگاهاى سطحى در هر شهر و شهرستان و .... اين بحث هايى است كه مردم ايران نگران آن هستند. بحث قومى بحثى بسيار حاشيه اى است كه اين ها به خطا فكر مى كنند باعث رأى آوردن خواهد شد. اگر نامزدها بحث هاى محورى و بحث هايى را كه واقعاً مردم احساس كنند جدى است مطرح كنند و نامزدهايى كه شجاعت كافى داشته باشند كه روى مسائل بحرانى امروزه ايران انگشت بگذارند رأى مى آوردند. اما هيچكس اين كار را نمى كند چون براى خود و جريان سياسى حامى وى هزينه آور است. لذا به جاى طرح مشكلات اصلى و واقعى مردم بحث هاى حاشيه اى را مطرح مى كنند...

متأسفانه سيستم هم در مورد خطرات ناشى از قوم گرايى ابزارى حساسيت نشان نمى دهد.

بله، همين طور است. اما مردم ايران حتى در مناطق قومى به اين نكات حساس هستند. مردم احساس مى كنند چون سيستم روى اين مسأله حساسيت ندارد جريان هاى سياسى آن را مطرح مى كنند تا بتوانند رأى بياورند و هزينه اى نيز نپردازند اين در واقع جريان ها بحثى را كه از نظر سيستم خطرناك است اما مردم آن رامى خواهند مطرح نمى كنند و به استفاده كنندگان ابزارى از مسائل قومى روى مى آورند.

چه كسى بايد جلوى طرح اين مسائل (حاشيه اى و قوميت ها) را بگيرد؟

اگر فضا باز باشد و مسائل شفاف شود، سيستم بهينه و نخبگان حساس به مسائل و منافع ملى مانع اين ابزارگرايى فرصت طلبانه مى شوند. بايد روى يك رشته امور مثل حاكميت ملى،منافع ملى و وحدت ملى حساسيت وجود داشته باشد. اما اكنون جامعه نخبگان دچار يك نوع بيمارى آنارشى گونه شده است و فضاى حاكم بر انتخابات با توجه به استفاده ابزارى از مسائل قومى حالت آنارشى و بى نظمى به خود گرفته است. بنابراين هر كسى شعارى مطرح مى كند تا رأى به دست آورد زيرا قواعد بازى روشن نيست كه چه چيزهايى بايد خط قرمز باشد و چه چيزهايى نباشد. در واقع چيزهايى كه نبايد خط قرمز باشد، خط قرمز است و بالعكس يك سرى چيزهايى كه بايد خط قرمز باشد مثل وحدت ملى، خط قرمز نيست زيرا سيستم روى آن حساسيت كافى ندارد. البته در شعار گفته مى شود كه حساسيت دارد، مقامات هم اين را مى گويند اما شناخت كافى ندارند كه مرزهاى اين همبستگى ملى كجاست، چگونه مى توان آن را تقويت كرد و...

برگرفته از تارنماي دانشجويان آزاديخواه ملي

گزارش کنفرانس دو روزه‌ی بروکسل در مورد مساله‌ی حقوق بشر و پروسه‌ی تمرکززدایی و فدرالیسم در ایران

با همکاری سازمانهای ملیتهای بدون نماینده در سازمان ملل(UNPO)، کنگره ی ملیتهای فدرال ایران و همچنین تعدادی از اعظای پارلمان اروپا در بروکسل، کنفرانسی دو روزه در اول و دوم آپریل با حضور تعدادی از اعظای پارلمان اروپا، سازمانهای مدافع حقوق بشر، شخصیت های سیاسی و اعظای کنگره ملیتهای فدرال ایران برگزار گردید.
اعضای کنگره ی ملیتهای فدرال ایران که به مدت 4 سال است فعالیت خود را در جهت استقرار دمکراسی در آینده ی ایران و احقاق حقوق ملیتهای ایران آغاز کرده است، همگی بر این باور بودند که کنفرانس 2 روزه ی بروکسل، بزرگترین و به لحاظ اهمیت، مهمترین کنفرانس کنگره تا بحال بوده و فضای کنگره هم جایی برای تفاهم بیشتر و انتقال شرایط و خواستهای ملیتهای گوناگون داخل ایران به مراکز حقوقی و سیاسی در سطح بین الملل بود. چیزی که از جانب پارلمان اروپا هم مثبت قلمداد شده و صریحاً اظهار کردند که: «صدای شما شنیده می شود و مسلماًجای خوشحالی است که ملیتهای گوناگون ایران، با هم و در کنار هم، با ایجاد فضایی دوستانه و قانونمند، سعی در تعالی حقوق نقض و پایمال شده شان هستند.»
روز اول کنفرانس که با سخنان آقای مارینو بوستاخین، دبیر کل UNPO آغاز شد، تاکید گردید که کنفرانس فعلی، اهرمی در جهت جدا شدن یا تجزیه ی ایران نیست بلکه ایجاد فرصتی است تا با ارائه ی فدرالیسم، تعریف آن و همچنین بررسی زوایای آن، سیستمی در آینده ی ایران ایجاد شود تا هم حقوق ملیتها و کلاً حقوق بشر رعایت و محترم شمرده شود و هم ایران، متحد و یکپارچه بماند. در واقع کنفرانس، بنا به گفته ی بوستاخین حرکتی است در جهت رسیدن به جامعه ی مدرن و مسئول در ایران.
پاولو کازاکا، از فراکسیون سوشیالیستهای پارلمان اروپا، بر این باور بود که رژیم تهران نه تنها از مذهب به عنوان ابزاری در جهت سرکوب و نفی تنوعهای فرهنگی و ملی استفاده می کند بلکه از واژه ی ناسیونالیزم هم تفسیری در تکمیل ایده ی تک بعدی مذهب استفاده می کند که در کلیت خود رژیمی توتالیتر و مستبد می سازد.
مارکو پیرتوکا، از فراکسیون لیبرال دمکراتها در پارلمان اروپا، فاش ساخت که جمهوری اسلامی از طریق سفارتش در بلژیک بارها با پارلمان اروپا تماس گرفته تا مانع از اجرا و برگزاری چنین کنفرانسی شوند.
پیرتوکا که رهبر حزب رادیکال ایتالیا هم هست بیان کرد که ساختار رژیم جمهوری اسلامی ایران، با حقوق فردی و گروهی تقابل دارد. وی البته اعتراف کرد که متاسفانه منافع اقصادی در معادلات بین الملل، مانعی در جهت ارائه ی نقض های حقوق بشری در ایران بوده است. پیرتوکا اشاره کرد که با نزدیک شدن زمان انتخابات پیش روی در ایران و در پارلمان اروپا، باید شاهد مرحله ی دیگری در جهت گیری سیاست گذاری باشد.
کنفرانس دو روزه ی بروکسل شامل 6 پانل بود.
پانل اول: خانم سابین مایر، مشاور امنیتی و روابط بین الملل در اروپای آزاد و از اعظای سبزها، که ریاست اولین پانل را به عهده داشت بیان کرد که مساله ی اساسی در ایران، مساله ی حقوق ملی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی است که در آن نادیده گرفته شده و جای خوشحالی است که ملیتهای گوناگون در ایران بسیار فعال هستند و بهترین گزینه برای تضمین حقوق مصرح در کنوانسیون های بین المللی و رسیدن به حقوق نقض شده در ایران، سیستم تمرکززدایی و بر محور خود حاکمیتی و فدرالیسم هست.
دکتر کریستین باککه، مشاور پروفسر در دانشگاه لییدن، در بحث تئوریش راجع به تمرکززدایی اشاره کرد که فدرالیسم نوعی معالجه ی تقسیم و مرزبندی های جامعه است و امری علمی و عملی برای مشارکت و استقرار صلح و دوستی در جامعه است. وی در اشاره به جوامع کانادا و روسیه به معنای واقعی تمرکززدایی در سیاست هم اشاره کرد. در بخشهای دیگر بحث خانم باککه، سیاست فرهنگی و ادبی و اقتصادی مورد بحث قرار گرفت. وی انقلاب صلح آمیز در جامعه ی ایران را گزینه ای منطقی برای تضمین حقوق ملیتها می باشد.
دکتر کریم عبدیان از فعالین الاهواز در کنگره ی ملیتهای فدرال ایران و صنم بلوچ از حزب ملی بلوچستان، هر کدام در بحثی جداگانه در مورد تاریخ ایران روشن ساختند که از سال 1922 میلادی با ایجاد حکومتی با ساختار متمرکز، سعی در نفی و انکار تنوع ملی و فرهنگی شده است. در رابطه با ساختار جمهوری اسلامی هم اشاره شد که دیکتاتوری مذهبی بدتر از گذشته به سرکوب جنبش ها و فعالین حقوق زنان، ملی و کلاً حقوق بشر پرداخته شد. سناتولله بلوچ، سناتور سابق ایالت بلوچستان پاکستان در بحثی آکادمیک، به ساختار جغرافیایی، دیموگرافی و تاریخ سیاسی ایران پرداخت و ریشه های بحران فعلی چه در ظاهر و چه در بستر جامعه ی ایران را مورد بررسی قرار داد و تنها را برون رفت از این بحران را، انتخاب گزینه ی تمرکززدایی و فدرالیسم دانست.
پانل دوم: در این قسمت، سناتور مارکو پیرتوکا ریاست کنفرانس را به عهده داشت و در تایید ایده ی فدرالیسم به جوامع دمکراتیک اروپا اشاره کرد. دکتر امانوئل اوتولنگی هیات مدیریه ی انستیتوی ماوراء الابحار در بحثی مفصل به سیاست کشورهای غربی در دوران فعلی اشاره کرد که تغیر رفتار سران رژیم تهران در دستور کار است نه تغیر رژیم و همبستگی عمومی، نافرمانی مدنی و تقویت جنبشهای مدنی، تماس بیشتر با دولتها و مراکز وسیع بین المللی همچون میدیاها و ... بهترین راه حل برای آماده سازی و رسیدن به حقوق ملی در ایران است. دکتر حسن شریعتمداری، دبیر کل حزب جمهوریخواه ملی به تعریف محل سکونتهای ملیتهای ایران و نقشه ی سیاسی ایران پرداخت. وی همچنین به مصوبات مجمع عمومی سازمان ملل که طی قطعنامه ی 135/47 در 18 دسامبر 1992 ثبت شده است به حقوق ملیتهای ایران اشاره کرد.

شاهو حسینی، نماینده ی حزب دمکرات کردستان ایران در خارج از کشور، در بحثی به تاریخ ایران به ریشه های سرکوب جنبش های ملی در ایران پرداخت و به عنوان راه حل، فدرالیسم و سیستم دولتی نامتمرکز را پیشنهاد کرد که با وجود آن، هم دمکراسی تضمین می شود و هم اطمینان حاصل می شود که حقوقی نقض نخواهد شد. یاسین قوبیشی از فعالین سیاسی اهواز و عبدالستار دوشوکی از بنیانگذاران جبهه ی متحد بلوچستان در ایران، هم به اهمیت فدرالیسم و راه رسیدن به آن پرداختند.
درپانلهای بعدی ناهید بهمنی نمایده کومله در کنگره ی ملیتهای ایران فدرال، ناصر مستشار از فعالین اهوازی، دکتر ضیاء صدرالاشرافی، جامعه شناس و عضو آذربایجانی در کنگره ی ملیتهای ایران فدرال، هدایت سلطان زاده عضو هیات مدیریه ی جنبش دمکراتیک فدرال آذربایجان، ناصر ایران پور، روزنامه نگار و فعال حقوق بشر، دکتر گلمراد مرادی، عضو هیات مدیریه انجمن قلم ایران در تبعید، پروفسور علی علی التایی، از دانشگاه شاوو، دکتر افراسیاب شکفته از فعالین فرهنگی مدنی کردهای خراسان، خانم امال فان هیس، از سازمان عفو بین الملل، فاخته زمانی، مدافع حقوق زندانیان آذربایجانی، عبدالله حجاب، نماینده‌ی حزب دمکرات کردستان ایران در سازمان ملیتهای بدون نماینده در سازمان ملل، سیریا دادیار، از حزب مردم بلوچستان، غلامرضا حسین بور، از فعالین بلوچ، ناصر مبارکی از فعالین بلوچ،کیانوش توکلی از سایت ایران گلوبال، مونیر منگال، از فعالین بلوچستان پاکستان، عبدالله مهتدی، دبیر کل کومله، کاظم مجدم، از فعالین اهوازی، سخنرانی کردند.
آنچه که در مجموع بحث ها تاکید شد، تلاش برای رسیدن به جامعه ای دمکراتیک و آزاد از راه تمرکز زدایی و خود حکومتی و فدرالیسم با حفظ وحدت و یکپارچگی کشور. تاریخ گذشته ایران شاهد پیش زمینه های حکومتهای غیر متمرکز است که از 8 دهه ی اخیر و با ایجاد حکومتی متمرکز، سعی در نفی تنوعهای ملی، فرهنگی، نژادی و زبانی شد. که با نگاه با کارنامه ی جمهوری اسلامی این امر بیش از پیش محرز و بدیهی تر است.
فدرالیسم نه تنها سیستمی است که در آن قدر ت تقسیم می شود بلکه خود پیش زمینه مشارکت فرهنگی و سیاسی است.
در پایان کنفرانس، قطعنامه ای صادر شد که در آن به طور خلاصه به نکات زیر اشاره شده است:
تشکر از اعظای پارلمان اروپا و جوامع بین الملل در حمایت از کنفرانس و کمپین دمکراسی در ایران.
اظهار خوشحالی از موفقیت کار کنفرانس با توجه به تلاش جمهوری اسلامی در منحل کردن آن.
تاکید بر حفظ تمامیت ارضی کشور و تلاش برای انتقال مسالمت آمیز در جهت دمکراسی و بدور از هر نوع تلاش جدایی طلبانه.
درخواست از مقامات ایرانی که به نسبت تعهدات بین المللی در رعایت حقوق فرهنگی، اقتصادی، زبانی و مذهبی متعهد باشند.
درخواست از جوامع بین الملل در حمایت از جامعه ی مدنی در ایران در جهت ایجاد رسانه ی مستقل و بی طرف که دارای زبان ملیتهای گوناگون ایران باشد و به سکولاریزم و حقوق بشر متعهد باشد.
درخواست از اتحادیه ی اروپا برای حمایت همه ی نهاد و جوامعی که وابسته به مذاهب و ملیتهای گوناگون باشد.
درخواست از جوامع بین المللی در حمایت از جنبش برابری حقوق زن و مرد و رعایت اصول اعلامیه ی جهانی حقوق بشر.
تاکید بر اینکه دمکراسی در ایران نهادینه نخواهد شد مگر اینکه مساله چند ملیتی و مشارکت آنها در امور سیاسی و تصمیم گیری کشور محرز شود

برگرفته از:پيش مرگكان

این گزارش در تارنماهای جدایی طلب و هوادار فدرالیسم  از جمله کوردستان مدیا : سایت حزب دمکرات کردستان ایران و ايران گلوبال (مجمع جدايي خواهان )چاپ شد

اهانت بیشرمانه یک نماینده ی بی شرم بحرینی علیه ایرانیان : شیعیان حرامزاده اند!

گستاخی و بی شرمی برخی از مقامات کشورهای امیرنشین منطقه خلیج فارس علیه ملت و کشور ایران همچنان ادامه داردو در تازه ترین موج این اقدامات اهانت آمیز و بی شرمانه یکی از نمایندگان مجلس بحرین (استان سابق چهاردهم ایران) با وارد کردن نسبت ناروایی که یقیناً شایسته خود او و همفکرانش است به جامعه شیعیان توهینی سخیف روا داشته است.

"محمد خالد" نماینده فراکسیون «اخوان المسلمین» بحرین طی اظهاراتی وقیحانه و بیشرمانه شیعیان را فرزندان ازدواج موقت و حرامزاده نامید!

به گزارش شیعه انلاین، محمد خالد که از نمایندگان بسیار نزدیک به دولت و خاندان حاکمیت در بحرین است در وب سیات خود در واکنش به درگیریهای اخیر شیعیان با نیروهای امنیتی بحرینی در روستای «دراز» در شمال بحرین با اهانت وقیحانه به شیعیان افزود:آشوبگران که به دنبال از بین بردن این وطن هستند فرزندان ازوداج موقت و حرام زاده هستند و باید هر چه سریعتر در دادگاه محاکمه شوند.

محمد خالد گفت : اگر آنان حلال زاده بودندپدران و مادرانشان حتی یک لحظه هم به آنان اجازه نمی دادند که چنین آشوبی به پا کنند و دست به خرابکاری در خیابان های بحرین بزنند.لعنت خدا برآنان باد!(که انشاءالله بر خودش باد)

خبر بالا به همان شکل از صفحه نخست روزنامه کارون  چاپ استان خوزستان به تاریخ 8 اسفند87 برداشت شده است.

*****

پی نویس: نمی دانم ناراحتی و خشم خود را از چنین سخنانی چگونه بیان کنم؟ شرم بر ما و بر دولت ما که این چنین خارو ذلیل و بدخت و توسری خورده شده ایم که یک عرب پاپتی بی پدر و مادر در مجلس سرزمین که از آن ِ خودماست این چنین همه ما را حرامزاده بنامد. زهی غیرت و شرف در میان مسئولان ما که اگر برخوردی نداشته باشند نشان داده اند که سخن این مردک نماینده درست است و هر آنچه گفته است راست است که از قدیم گفته اند سکوت علامت رضاست.یک مشت مفت خور بی عرضه بر اکثریت شیعه بحرین حکومت می کنند و به همان شیعیان این چنین گستاخی می کنند

آقای ناطق نوری چند وقت پیش سخنی بر پایه یک واقعیت تاریخی را بیان کرد و دیدیم که چگونه پاسخ دید و مسئولان بی عرضه و خوار شده ما چگونه به دست و پای امیر بحرین و وزیر امور خارجه آن افتادند که آقا اشتباه شده؛ این چه دوران سیاه و نکبت باری است که هر تازه بدوران رسیده ای در سایه اربابان قدرتمند اجازه برخوردی اینگونه با ایرانی گردن فراز و پرغیرت به خود می دهد. ای برادری که سینه چاک این نظام هستی خبر بالا را دوباره بخوان و در پی واکنش مسئولان ام القرای اسلامی باش...!!؟...کو مردانگی و شرف شما؟؟ کو حیثیت و آبروی شیعه؟ کجایند سینه چاکان؟ از آن سو دختر شیعه ایرانی از فقر تن خود را در کشورهای عربی به حراج می گزارند و از این سو زباله های انسانی این گونه با من و تو ایرانی برخورد می کنند...لعنت بر من و ما اگر خونمان از این سخنان به جوش نیاید و بی تفاوت باشیم. به خدا قسم نمی دانم چه بگویم تنها به مسئولان می گویم ای کاش ذره ای آبرو برای ما باقی می گذاشتید که امروز هر بی سر و پایی من و شما را حرامزده ننامد. ای کاش شیعیان بحرین چنان درسی به این نماینده دهند که دیگر جرات فحاشی به ما و وابستگان نژادی و فرهنگی ما نداشته باشد...ننگ برآنان که سکوت می کنند...ننگ بر آنان که خواری و زبونی را پذیرا شده اند...ننگ بر فرومایگان...

چو آوازه ي گنج اين بوم و بر

به گيتي پراكنده شد سر به سر

بر آن شد ز كين دشمن نابكار

يكي چاره سازد كه بي كارزار

به چنگ آورد گنج اين بوم و بر

زند تيشه بر ريشه خشك و تر

نهادند پا اندر اين مرز و بوم

به گفتار نقض و به كردار شوم

تني چند از ايرانيان را به زر

خريدند و شد تيرشان كارگر

از اين ميوه ي تلخ اهريمني

پراكنده شد تخمه ي دشمني

چو رفت از كسي هوش و شرم و خرد

به گفتار و كردار خود ننگرد

به چشمش بد و نيك يكسان شود

به پندار، چون طفل نادان شود

خردمند را دانش ايزديست

كه بي دانشي خود ز نابخرديست

به بازي چو نقد خرد باختند

به ناچار با دشمنان ساختند

نگر تا چه كردند ايرانيان

چو پاداش و كيفر برفت از ميان

چو شيرازه كشور از هم گسيخت

ز اينان همه شرم و آزرم ريخت

چو از مردي و مردمي كاستند

همه چون ددان چهره آراستند

گرفتند فرمان دشمن به جان !!!!

نشستند بر جاي آزادگان !!!!

كسي را كه پاك است گفتار و كار

به يزدان كه يزدان مر اوراست يار

چرا آتش مهر ما سرد شد

كزان گونه ي سرخ ما زرد شد ؟

كه نامردمي را به ما ياد داد؟

بر و بوم ما را كه بر باد داد؟

كه كَند اين درخت كهن را ز جاي؟

كه برد از كف ما دل و دين و راي؟

كه چشم جهان بين ما كور كرد؟

كه ما را ز راه خرد دور كرد؟!

بيا تا بجوييم ياري ز هم

بكوبيم پا بر سر رنج و غم

برانيم دشمن از اين بوم و بر

هنر را پديد آوريم از گهر

مگو بست دست مرا روزگار

نيايد ز دست فروبسته كار

بيا تا بكوشيم و جنگ آوريم!

برون سر از اين بار ننگ آوريم!

رهانيم از دست اهريمنش

چو پروانه گرديم دور و برش

 بایگانی جستاری : دسیسه های ضد ایرانی

پاینده ایران

در سالهای اخیر برخی از کشورهای همسایه با خرید کتاب و آثار تحقیقی و تألیفی محققین و اساتید هنر و تاریخ هنر ایران و ترجمه و تبدیل این آثار به زبان عربی و ترکی اقدام به جعل تاریخ فرهنگ و هنر ایران زمین، تحت عنوان آثار تاریخی خود کرده اند.

در این باره یک استاد نقاشی و مینیاتور ایرانی که هم اکنون در آمریکا به سر می برد گفت در سالهای اخیر یک کتاب دیگر نیز که هنر معماری و کاشیکاری ایرانی را هنر عربی و "اسلامیک آرت " معرفی کرده است با نام " اشکال الهندسیه العربیه " در برخی کشورهای عربی به چاپ رسیده که تا کنون آن را به 27 زبان دنیا ترجمه کرده اند و همسایگان ترک ما نیز هنر نقاشی ایرانی را هم اکنون در موزه " اسمتسونیا " در واشنگتن دی سی پایتخت آمریکا با نام ترکیش آرت به بازدیدکنندگان این موزه معرفی می کنند. 

وی گفت عربها اخیراً آمده اند تمام فوت و فن معماری سنتی ایرانی را در کتابی به هفت زبان زنده دنیا چاپ کرده اند و هر جا می نشینند می گویند این معماری مال ماست نه ایرانیها و این معماری، معماری عربی است. آن وقت ما اینجا نشسته ایم و زار می زنیم که معماری ایرانی مرده. عربها که تا دیروز اصلاً نمی دانستند ریاضی چیست، هندسه یعنی چه و اصلاً معماری نداشته اند حالا هر جا که می روند می گویند اشکال الهندسیه العربیه!

وی با تایید اینکه همسایگان عرب ما هنرهای ایرانی را با نام خود در دنیا معرفی می کنند می افزاید: هنرمندان کشورهای پاکستان و افغانستان همیشه به وامگیری و الگوبرداری از هنر معماری ایرانی اذعان می کنند و خود من هم در سفر به این کشورها این مسئله را از نزدیک دیده ام، اما متاسفانه در کشورهای عربی با اینکه همه آن چیزی که در معماری استفاده می کنند نشئت گرفته از معماری ایرانی است آن را انکار کرده و متعلق به خود می دانند.

وی افزود اعراب همسایه ما هیچ پیشینه ای در هنر معماری ندارند و با توجه به اینکه کار دست معماران ایرانی از هندوستان تا غربی ترین نقاط خاورمیانه وجود دارد منابع خود در این رشته را این آثار و همچنین تالیفات اساتید ایرانی قرار داده و مبادرت به نوشتن کتاب با نام معماری عربی کرده اند در حالی که تنها اعراب شمال آفریقا دارای یک معماری با هویت مستقل هستند که آن نیز به رغم نزدیکیهای جزئی تفاوتهای زیادی با معماری ما دارد و چندان هم قوی نیست.

محمود فرشچیان درباره واکنش مسئولان سازمان میراث فرهنگی و سایر نهادهای مرتبط گفت : مسئولان در مورد این مسائل سکوت می کنند اما متاسفانه اعراب هیچ توجهی به این مسائل از خود نشان نمی دهند و با کار خود هنر ایرانی را مورد تهاجم قرار داده اند.

وی افزود: ایران مانند یک گنجینه غنی و با ارزش از انواع هنرهاست و همسایگان ما چون می خواهند برای خود فرهنگ سازی کنند چنین کارهایی را انجام می دهند در صورتی که مسئولان و مراجع و اساتید هنر ایرانی باید با مرجع یابی مسائل رخ داده برای آن چاره اندیشی کنند.

بن مايه:خبرگزاري مهر

بايگاني جستاري :دسيسه هاي ضد ايراني

به امید ایرانی آباد و آزاد در سایه حاکمیت ملی

پاینده ایران

چگونه مك كين و اوباما بر ضد ايران با هم متحد شده اند؟ این مقاله بسیار مهم است بخوانید...

هشداری که در غوغای انتخابات آمریکا گم شد

در حالیکه مبارزات انتخاباتی در آمریکا در جریان بود و به روزهای اوج خود نزدیک می شد گروهی از برترین مغزهای متفکر سیاسی آمریکا از هر دو حزب جمهوریخواه و دموکرات در فکرانباره ای بنام "مرکز سیاست های دو حزبی" (Bipartisan Policy Center) گرد هم آمدند تا در خصوص خطر ایران و نحوه برخورد با این کشور برنامه ای برای رئیس جمهور بعدی، هر کس که می خواهد باشد، تهیه کنند.

گزارش مزبور با عنوان "مواجهه با یک چالش، سیاست آمریکا در ارتباط با برنامه هسته ای ایران" در میان سکوتی حیرت انگیز تهیه و تدوین گردید و به اتفاق آراء توسط تمامی اعضاء مرکز مورد تصویب قرار گرفت. مغز متفکری که هدایت تهیه گزارش را بر عهده داشت کسی نبود مگر یک سوپرعقاب حامی اسرائیل یعنی آقای دنیس راس که من در این مقاله به تفصیل در مورد او سخن گفتم. دنیس راس از طراحان حمله به عراق و از یاران نزدیک یک نئوکان نه چندان خوشنام یعنی پال ولفوویتس است که در کابینه ریگان نیز زیر دست او انجام وظیفه می کرده است.

روح گزارش کمترین تفاوتی با سیاست های جورج بوش از خود نشان نمی دهد و شاید بتوان گفت که شدیدتر و تهاجمی تر هم هست. گزارش برای مقابله با فعالیت های هسته ای ایران پیشنهاد می کند که می بایست "مجموعه ای از سیاست های جدید، ضمیمه یکدیگر، شامل تمهیدات دیپلماتیک، اقتصادی و نظامی" بطور همزمان بکار گرفته شود. "مواجهه با یک چالش" که توسط مایکل روبین (Michael Rubin) یک نئوکان افراطی فعال، و عضو فکرانباره انستیتوی آمریکن اینترپرایز (AEI) انشاء شده و توسط تمامی مشاوران رده بالای آقای اوباما از جمله دنیس راس، چارلز راب (Charles Robb) و اشتون کارتر (Ashton Carter) بدون کم و کاست مورد تائید و تصویب قرار گرفته است با لحنی که کاملا موازی و همسو با سیاست های جورج بوش بنظر می رسد می گوید: "باور ما این است که حمله نظامی گزینه ایست عملی و باید به عنوان آخرین راه حل برای متوقف نمودن فعالیت هسته ای ایران (در دستور کار) باقی بماند."

"مرکز سیاست های دو حزبی" در گزارش خود می افزاید، "پیشرفت تهران (در زمینه هسته ای) به این مفهوم است که حکومت بعدی آمریکا وقت کم و گزینه های کمتری برای برخورد با این تهدید در اختیار دارد." یکی از مواردی که صراحتا بعنوان حربه ای برای مقابله با ایران از آن نام برده شده، تحریم و جلوگیری از ورود بنزین به ایران است.

مسئله بسیار درخور اهمیت اینست که در این گزارش آشکارا کمترین اشاره ای به گزارش NIE که توسط ١۶ مرکز اطلاعاتی آمریکا تهیه گردیده و طی آن اعلام شده بود که ایران درگیر فعالیت های مربوط به ساخت سلاح های اتمی نیست، نشده است. این امر می تواند نمایانگر آغاز دورانی باشد که پرونده گزارش مذکور بسته شده اعلام می شود.

ظهور این "گروه توافق" و انحراف بارز آن از پیشنهادات و راه حل های گروه بیکر- همیلتون بار دیگر یادآور این واقعیت تلخ است که احتمالا تفاوت عمده اوباما با مک کین می تواند در روش رسیدن به نقطه نهائی و به عبارت دیگر "تاکتیک محض" بوده باشد. در حالیکه میلیون ها آمریکائی با آرزوی رسیدن به جهانی متفاوت در پشت کاندیدای دموکرات گرد آمدند. الیت قدرتمند آمریکائی در صدد است که از این موقعیت چشمگیر برای رسیدن به هدف نهائی یعنی دست زدن به یک تهاجم نظامی علیه ایران استفاده کند.

گزارش مواجهه با یک چالش با تکرار پی در پی خطر دستیابی ایران به سلاح اتمی، پیشنهاد می کند که رئیس جمهور جدید آمریکا باید بلافاصله و بدون فوت وقت، حضور نظامی آمریکا در خلیج فارس را تقویت کند. چشمهای انسان با خواندن یک بخش از گزارش از شدت حیرت گرد می شود چرا که کمترین همخوانی با شعارهای انتخاباتی اوباما ندارد. گزارش می گوید: "این امر (تقویت حضور نظامی در خلیج فارس) باید همان روز اولی که رئیس جمهور وارد کاخ سفید می شود آغاز گردد بخصوص که احتمالا جمهوری اسلامی و نیروها و جریانات وابسته به آن در تلاش خواهند بود که (عزم) حکومت جدید را محک بزنند. اتخاذ مواضع (نظامی) در خلیج فارس باید توسط آمریکا و متحدان آن و با فرستادن ناوگان و گروه های ضربت جدید و هم چنین مین روبها و ادوات دیگر جنگی شکل گیرد."

اما آنچه که در میان هیاهوی کر کننده انتخابات گم شد مقاله ای بود که در شب انتخابات در نیویورک تایمز منتشر گردید. مقاله نیویورک تایمز هشداری بود در خصوص این اجماع دو حزبی در واشنگتن و اینکه از این پس باید منتظر یک سیاست بسیار تهاجمی در ارتباط با ایران بود. مقاله از این سخن می گفت که در حالیکه مردم در غوغای مبارزات انتخابات و اخبار مربوط به آن غرق شده بودند، در پشت صحنه، برجسته ترین مشاوران مک کین و اوباما با یکدیگر به توافق رسیدند که رئیس جمهور بعدی خط مشی فشار و آماده شدن برای حمله نظامی را پی گیری کند.

در بخش آغازین مقاله مزبور که توسط خانم کارول گیاکومو (Carol Giacomo) و به عنوان نگاه سردبیر منتشر گردید می خوانیم: "آنچه که این روزها در واشنگتن مشهود است اینست که مطالعات، تحلیل ها و تفسیرها، ملاقاتها و جلسات، کنفرانس ها و بحث های داخل کنگره از سوی افرادی منطقی از هر دو حزب حول محور گزینه نظامی همراه با اقدامات جدید دیپلماتیک علیه ایران دور می زند."

مقاله نیویورک تایمز ما را از سخنان یکی از نزدیکترین مشاوران اوباما یعنی ریچارد دنزیگ (Richard Danzig) آگاه می کند که گفته است "حمله به ایران گزینه وحشتناکی است اما چه بسا که در یک جهان وحشتناک ما ناچار به انتخاب یک گزینه وحشتناک شویم."

خانم گیا کومو نویسنده طراز اول نیویورک تایمز اضافه می کند، آنچه که مرا نگران می کند اینست که ما درست در همان مسیر پیش از جنگ عراق گام برمی داریم. آنروزها در حالیکه همه ما در شوک حوادث ١١ سپتامبر بسر می بردیم در واشنگتن برنامه حمله به عراق ریخته می شد. پیش از آنکه آمریکاییها بدانند که چه چیزی در حال وقوع است حلقه های سیاسی به نتیجه رسیده بودند که باید صدام از میان برداشته شود. من که آنروزها خبرنگار سیاسی رویترز بودم امروز احساس مسئولیت می کنم که چرا هیچ کاری برای توقف این تجاوز فاجعه آمیز انجام ندادم.

بحران عظیم و بی سابقه اقتصادی امروز در آمریکا ممکن است که رنج و محنت میلیون ها انسان را رقم بزند اما برای گروهی که در واشنگتن نیروی تعیین کننده ای در تعیین سیاست آمریکا در امور خاورمیانه به شمار می روند موقعیتی است استثنائی که از شوک موجود در جامعه استفاده کرده و در میان سرسام ناشی از بحران موجود تکلیف خود را با حکومت ایران یکسره کنند، بی توجه به اینکه چگونه میلیون ها انسان در ایران و سپس در منطقه و حتی در خود اسرائیل آماج جنگی بی انتها و خونبار قرار می گیرند.

این جنگ، جنگ بر سر تصاحب زمین نیست که بتوان به سادگی با توافق و سازش آنرا به پایان آورد. جنگی است که نیروی محرکه آنرا ایدئولوژی تامین می کند و لذا در صورت آغاز، پایانی بر آن متصور نیست. بیهوده نبود که رابرت گیتس وزیر دفاع آمریکا هشدار داد که حمله به ایران باعث خواهد شد که ما نسل جدیدی از جهادی ها را خلق کنیم تا آنجا که نوادگان ما نیز در همین آمریکا خود را درگیر جنگ با دشمن خواهند دید.

فراموش نکنیم که نائومی کلاین در "دکترین شوک" با دقتی خیره کننده به ما در خصوص پدیده شوم شوک درمانی هشدار داده است. فضائی که امروز در آمریکا حاکم است زمینه دست زدن به یک شوک درمانی را مهیا کرده است.

مقاله جالب دکترين شوک را مي توانيد در اينجا مطالعه کنید.

سرچشمه:شهیر بلاگ 

با سپاس از دبیرخانه جنبش آذربایجان برای یکپارچگی و دمکراسی که  این نوشتار را برای ما فرستاد. 

بايگاني جستاري :دسيسه هاي ضد ايراني

به امید ایرانی آباد و آزاد در سایه حاکمیت ملی

پاینده ایران

کودتاي خزنده ی قطر - ابوظبي براي به چنگ آوردن جزاير ايراني

يادداشتي از دکتر پيروز مجتهدزاده

توطئه ترور شخصيت من از سوي برخي و تلاش آنان براي سانسور کردن من در مطبوعات وضع را به صورتي در آورده است که من امروز حتي براي هشدار دادن به دولت کنوني در رابطه با خطر تظاهر دوستي شيوخ قطر و ابوظبي با تهران در راه واقعيت بخشيدن به يک کودتاي خزنده براي تصاحب جزاير تنب و ابوموسي، دشواري دارم.
اين دشواري تماماً ناشي از تلاش عوامل ياد شده براي سانسور کردن من در رسانه‌ها، به ويژه مطبوعات است. آقايان توجه ندارند که وقتي امارات متحده عربي اتحاديه عرب را وادار مي‌کند، وزير خارجه آقاي احمدي‌نژاد را احضار کرده و در حضور او عليه ايران به اتهام "اشغال جزاير تنب و ابوموسي" به سازمان ملل متحد شکايت مي‌نويسند و يا خود راساً و در راستاي همان اتهام عليه ايران، به سازمان ملل متحد شکايت مي‌برند، دوست ايران نيست، بلکه با اين گونه اقدامات خصومت بار، خود را دشمن سوگند خورده ايران معرفي مي‌کنند. ما بايد دقت کنيم که ابوظبي در همان حال مي‌کوشد به کمک عوامل شيخ قطر خود را دوست ايران معرفي کرده و در تلاشي آشکارا مزبوحانه مي‌کوشد دولت ايران را فريب داده و در وضعيتي قرار دهد که به خيال خود سندسازي‌هایي را براي به ثمر رساندن کودتاي خزنده خود و براي به چنگ آوردن جزاير ياد شده ايراني واقعيت بخشد. وزارت خارجه ما گويا توجه ندارد که ماجراي کشاندن آقاي احمدي نژاد به اجلاس سران شوراي همکاري خليج فارس در سال گذشته (1386) و انتشار بيانيه پاياني آن اجلاس توطئه‌اي بود که از طرف شيخ قطر و دست نشانده ضد ايرانيش "العطيه" در مقام دبيرکلي آن شوراي همکاري و عواملش در وزارت خارجه ايران تدارک ديده شد. در بيانيه ياد شده آمد که "اين اجلاس" - اجلاسي که رئيس جمهور ايران در آن عضويت داشت - "جزاير تنب و ابوموسي را متعلق به امارات متحده عربي مي‌شناسد. يعني سند سازي در اين زمينه که رئيس‌جمهور ايران هم رسماً اعلام کرده است که جزاير تنب و ابوموسي به شيخ ابوظبي تعلق دارد جلوتر از آن، در دولت آقاي خاتمي، معلوم نيست که در نتيجه چه قول و قرارهائي قطر و ابوظبي به نيروهاي مسلح خود در ماه ژوئن 2004 دستور دادند به آب‌هاي ساحلي ايران در اطراف جزيره ابوموسي حمله برده و شماري از اتباع ايراني را از آن مناطق ربوده و به دوحه، ابوظبي و دوبي برده، آنان را مورد ضرب و شتم قرار داده، محاکمه کرده و يک تن را هم کشتند و وزارت خارجه ايران همه مقررات و قوانين ملي و بين‌المللي را زير پا گذاشته و حتي از يک اعتراض مختصر نسبت به اين تجاوز مسلحانه هم خودداري ورزيد. ثبت اعتراض در اين موارد در سازمان ملل متحد مي‌تواند در پرونده‌سازي‌هاي دشمن موثر افتد، تا نه تنها جلوي تکرار جسارت را بگيرد، بلکه از استناد جستن نسبت به حادثه به عنوان "تلاشي ملي براي ايجاد انقطاع در اشغال جزاير توسط ايران" جلوگيري شود. از آن حيرت‌انگيزتر اينکه آقاي وزير خارجه وقت (دکتر خرازي) که از سفر خارج به تهران بر مي‌گشت، در فرودگاه مهرآباد به رسانه‌هاي ملي دستور داد در‌باره آن حادثه هيچ نگويند و ننويسند. چرا؟ معلوم نيست! هنوزهم نه کسي توضيحي در آن مورد داده است و نه کسي علاقه به شنيدن توضيحي از طرف ايشان نشان مي‌دهد. نامه‌هاي اعتراض من به مراجع بين‌المللي، به ويژه اتحاديه اروپا و عمل به مثل اعلام و تبليغ نشده سپاه پاسداران قطعاً نمي‌توانست ارزش حقوقي لازم را در پر کردن جاي خالي يک اعتراض رسمي دولتي را نزد سازمان ملل متحد داشته باشد.
در ادامه اين بحث لازم به يادآوري مي‌دانم که ابوظبي و قطر بازگشت قانوني جزاير سه گانه به ايران در نوامبر 1971 را "اشغال" آن جزاير از سوي ايران اعلام کرده و تبليغ مي‌کنند، و در نتيجه مطالعه بحث‌هاي حقوقي - تاريخي ما درباره تلاش ايران در 68 سال اشغال اين جزاير توسط بريتانيا (1903 تا 1971) به نام شيوخ شارجه و راس‌الخيمه براي ايجاد اعتراض به اشغال، اخلال در اشغال، و انقطاع در اشغال، مدتي است که به اين نتيجه رسيده‌اند که در اقدامي مزبوحانه، عمل به مثل کرده و در به اصطلاح اشغال اين جزاير توسط ايران اعتراض و اخلال و انقطاع ايجاد کنند. آنها با طرح شکايات واهي و غير منطقي از ايران به سازمان ملل متحد مي‌کوشند به خيال خود نسبت به "اشغال" جزاير توسط ايران "اعتراض" خود را به ثبت رسانده و مستند نمايند، مي‌کوشند با کشاندن رئيس‌جمهور جمهوري اسلامي ايران به اجلاس سران شوراي همکاري خليج فارس و صدور بيانيه ياد شده به نام رئيس جمهور ايران "اخلال" حقوقي خود در اشغال جزاير توسط ايران را به ثبت رسانده و سند سازي کنند، مي‌کوشند که از راه حمله نظامي به آب‌هاي ايران در اطراف ابوموسي و ربودن اتباع ايران "انقطاع" در اشغال اين جزاير توسط ايران را به ثبت رسانده و سندسازي کنند و حيرت انگيزتر از همه اين که نه تنها وزارت خارجه ايران به هيچ يک از اين موارد اعتراضي نکرده و نمي‌کنند و با عدم اعتراض به دشمنان ايران در قطر و ابوظبي خدمت مي‌کنند. با توجه به سوابق نژادپرستي‌هاي ضد ايراني عبد‌الرحمان العطيه و توطئه‌گري‌هاي اين فرد در مقام دبيرکل شوراي همکاري خليج فارس در راستاي اهانت‌هاي پوست کنده نسبت به مليت و هويت ملي ايران، تغيير نام خليج فارس، و تکميل توطئه‌هاي ابوظبي و قطر براي جدا کردن جزاير تنب و ابوموسي از ايران، حضور اين فرد در تهران علي الاصول مي‌بايستي به عنوان "عنصر نامطلوب" ممنوع باشد. ولي مي‌بينيم که نه تنها او با حضور وقيحانه در تهران اعلام مي‌کند که مي‌خواهد مواد دوازده گانه پيشنهادي آقاي رئيس جمهور را به ثمر رساند، به ريش ما مي‌خندد، در حالي که از يک طرف پيوستن ايران به شوراي همکاري خليج فارس در شکل کنوني مطلقاً به صلاح ما نيست و از طرف ديگر هيچ يک از مواد پيشنهاد دوازده گانه ياد شده اشاره‌اي به شروط ابتدائي هماهنگي‌هاي رسمي ايران با آنان، يعني "احترام به هويت ملي" و "احترام به يکپارچگي ملي و حقوق سرزميني" ايران ندارد. فراتر اينکه در خلال اين تظاهرهاي وقاحت آميز العطيه، وزير خارجه ما در کنار او نشسته و به احترام نژادپرستي‌هاي ضد ايراني او از خليج فارس به عنوان "خليج" ياد مي‌کند. از آن بدتر اين که آقاي وزير بطور کلي تجاهل ورزيده و توطئه ديگر العطيه و يارانش را تاييد مي‌کند در راستاي اعتلا يافتن ضربات شديد به ايران و اقتصاد ايران از سوي نقش تجاري و اقتصادي دوبي به عنوان جذب کننده ثروت‌هاي نقدي کشورما، جذب کننده نيرو و ابتکارات تجارتي ما، ضربت زننده به حيثيت و اخلاقيات ملي ما که ايرانيان را به فکر تاسيس بندر آزاد در کيش و قشم انداخته است تا جبران اين ضربات مهلک نسبت به ما شود.
با توجه به اين حقيقت که امارات و شيوخ ياد شده حتي در محافل منطقه‌اي و بين‌المللي مرتباً از ترس مفرط خود از قدرت برتر ايران در خليج فارس سخن به ميان مي‌آورند، طبيعي است که جسارت آنان در حمله مسلحانه به آب و خاک ايران نمي‌توانست بدون هماهنگي‌هاي لازم از طريق عوامل‌شان صورت گرفته باشد، اين معني هنگامي مسلم شد که همه ما شاهد بوديم در فرداي آن حادثه وقتي آقاي خرازي از سفر خارج به فرودگاه مهرآباد وارد شد در همان فرودگاه به رسانه‌ها دستور داد که در اطراف آن حادثه و دلايل و نتايج دلخراشش چيزي نگويند! چرا؟ چون اجبار يافتن وزارت خارجه به اعتراض رسمي به سازمان ملل متحد مي‌توانست قول و قرارها را نافرجام ساخته و دچار همان سرنوشتي سازد که توطئه کشاندن ايران به عضويت اتحاديه عرب دچارش شد!
به نظر مي‌رسد که دليل عمده عجله سران قطر و ابوظبي و عوامل آنان در به ثمر رساندن اين کودتاي خزنده ناشي از اين حقيقت است که در حال حاضر به دليل فروکش کردن نقش برتر عربستان سعودي در شوراي همکاري خليج فارس و در منطقه عربي خاورميانه فرصتي را براي شيخ قطر پيش آورده است تا با استفاده از قدرت مالي خود بتواند جاي خالي عربستان سعودی را در شورا و در سياست‌هاي منطقه‌اي پر کند و پيش از بازگشت عربستان سعودي بتواند توطئه ياد شده را به ثمر رساند و ادعاي پان عربيستي خود را در "شکست دادن ايران" در خليج فارس تبليغ نمايد. سياست‌هائي که عربستان سعودي در اين رابطه و در رابطه عمومي با ايران در خليج فارس داشته و دارد، سياست ايجاد موازنه‌هاي معقول براي حفظ صلح و امنيت منطقه به سود عام است. در ادامه همين استراتژي بوده است که سعودي‌ها پيوسته در قبال سياست‌هاي تند شوراي همکاري خليج فارس در قبال ايران نقش ترمز را ايفا کرده‌اند و حداقل در دو نوبت در 16 سال گذشته به گونه‌اي علني امارات متحده عربي را به دليل تلاش براي سياسي و بين‌المللي کردن ادعاهاي خود نسبت به جزاير تنب و ابوموسي سرزنش نمودند. در يک نوبت رياض به گونه‌اي کاملاً علني ابوظبي را به دليل "به خطر انداختن منافع و امنيت همگان در منطقه خليج فارس از راه پي‌گيري خصمانه ادعا نسبت به جزاير تنب و ابوموسي" سرزنش نمود. عربستان‌سعودي در حال حاضر به دليل مشکلات پيچيده‌اي که در روابطش با ايالات متحده پيدا کرده است، در سياست‌هاي جهاني، منطقه‌اي و محلي خود ترجيح مي‌دهد نوعي بي‌تحرکي را که آغاز کرده است، حفظ کند. اين بي‌تحرکي ناشي از پيچيدگي‌هاي فراواني است که در مناسباتش با ايالات متحده، در رابطه با توطئه مشترکش با دولت نواز شريف در پاکستان و سازمان سيا بروز کرد و تلاش توطئه گران در جهت اشاعه وهابي‌گري در کشورهاي مسلمان آسياي مرکزي و قفقاز که منجر به اختراع طالبان و القاعده و مفهوم "تروريزم" بين‌المللي شده است. شيخ آزمند پان عربيست آل ثاني در قطر که هميشه خود را در رقابت سياسي با سعوديان در منطقه مي‌ديده است، اکنون مي‌کوشد از غيبت نسبي و مسلماً موقت سعوديان در سياست‌هاي منطقه‌اي، حداکثر بهره را ببرد تا بتواند خود را به عنوان قهرمان پان عربيسم "نجات دهنده جزاير تنب و ابوموسي از "استعمار فارس‌ها" و "اشغالگران جمهوري اسلامي ايران" معرفي کند. او در اين راه عجله دارد و العطيه در شوراي همکاري خليج فارس و ديگر عواملش را بسيج کرده است تا در اين راستا پرونده سازي نمايد و کودتاي خزنده خود را جهت واقعيت بخشيدن به آرزوي ابوظبي در زمينه دست اندازي به خاک ايران به ثمر رساند.
حقيقتاً جاي شگفتي دارد که وزارت خارجه ما مطلقاً متوجه اوضاع نيست از جمله اين واقعيت که قدرت‌هاي اصلي شوراي همکاري خليج فارس، يعني عربستان سعودي، عمان و کويت در اين رابطه‌ها مطلقاً فعال نيستند و اجازه مي‌دهند که ابوظبي که خود را دشمن رسمي کشور و ملت ما اعلام کرده است، با همکاري قطر که اساساً نه يک قدرت واقعي است و نه يک کشور واقعي، در آن شورا براي ما تعيين تکليف کنند.     تهران 19/8/1387

برگرفته از خبرگزاري کار ايران

بايگاني در بخش :دسيسه هاي ضد ايراني

به امید ایرانی آباد و آزاد در سایه حاکمیت ملی

پاینده ایران

حمله ای دیگر به تمامیت ارضی ایران و سکوت حاکمیت فرقه ای

روزنامه‌هاي «الوطن»، «القبس» و «السياسه» كويت، كه همه روزه ميزبان يادداشت‌ها، مقالات و تحليل‌هاي ضدايراني است، با دستاويز قرار دادن مقاله «كيهان»، شریعتمدای به انتشار مقالات گوناگوني پرداختند، كه حجم آن طي هفته گذشته به بيش از سي مقاله و گزارش مي‌رسد.

در اين مطالب، ضمن تخريب و زير سؤال‌ بردن حاكميت ارضي و منافع ملي كشورمان، اقدام «كيهان» را نشان‌دهنده سعي ايران براي سيطره بر منطقه دانستند و آشكارا ايران را به ايجاد فتنه در منطقه، عراق، يمن، لبنان، فلسطين، سوريه، مغرب و مصر متهم كردند.

«در همين حال، «عبدالعزيز العتيبي»، از علماي كويتي و دارنده دكتراي شريعت اسلامي، در مقاله‌اي در روزنامه «الوطن» ـ چاپ كويت ـ با ذكر اين مطلب كه فارس‌ها (ايراني‌ها) دشمنان اسلام و مسلمين بوده و بدتر از كفار غرب هستند، نوشته است: «يهود و نصاراي كشورهاي غربي از نزديكان به دين اسلام هستند و فارس‌ها و مجوسي‌ها به دور از دين اسلام هستند زيرا آنها اهل كتاب بوده‌اند كه اين امر نشان مي‌دهد فارس‌ها و مجوسي‌ها به دين اسلام هيچ نزديكي ندارند. »

اصطلاح مجوسي‌ها كه صدام حسين آن را عليه ايران در جنگ هشت ساله استفاده كرد، مورد استقبال مقاله‌ نويسان مطبوعات كويتي از جمله روزنامه‌هاي «الوطن» و «السياسه» است داراي بالاترين حمايت مقامات دولتي كويت هستند.

العتيبي در ادامه مقاله خود كه در روزنامه متعلق به يكي از شخصيت‌هاي خاندان حكومتي كويت است، مي‌نويسد: «فارس‌ها قصد دارند امپراطوري از دست رفته كسري را كه بر نيمي از جهان سيطره پيدا كرده بود، زنده كنند كه اين باعث نگراني و گسترش فتنه و ناامني است اما كسري هلاك شده است و گنج‌هاي آنها در راه خدا تقسيم شده  است».

اين مفتي كويتي، اقدامات ايران را با هدف بازگشت به دوران پادشاهي كسري قلمداد كرده است و مي‌افزايد: «فارس‌ها قومي هستند كه هميشه در طمع‌هاي سياسي و طايفي بوده‌اند و كساني كه مايلند با آنها روابط برقرار كنند، بايد بدانند فارس‌ها دشمن خدا و پيامبر اسلام هستند و من نسبت به پيروان كسري و ارتباط با آنها هشدار مي‌دهم و اميدوارم دشمنان خود را بشناسيد تا خداوند پيروزي و سلامت را براي شما بيافريند»

اين شخصيت سلفي ـ وهابي فراموش كرده است كه ايرانيان تنها قومي بوده‌اند كه از ديرباز به خداوند اعتقاد داشته‌اند و اعراب در عصر جاهليت بوده‌اند.

در همين روز، «ابو اياد اهوازي» يك عضو دفتر سياسي حزب آزاديبخش عربي براي آزادي اهواز! (استان خوزستان) نيز در مقاله‌اي در روزنامه «السياسه كويت( كه آشكارا خود را پايگاه عرب‌هاي جدايي طلب خوزستان دانسته است)، خوزستان را «سرزميني اشغال‌شده توسط ايران» دانسته و نقش ايران را در تحولات اعراب تخريبي و توسعه‌ طلبانه ذكر كرده و بدون در نظر گرفتن حمله اعراب توسط عراق عليه ايران نوشته است: «فارس‌ها در تعامل با اعراب هميشه مانع اصلي پيشرفت اعراب در طول تاريخ بوده‌اند».

در ادامه نيز، «طلال عبدالكريم» در روزنامه «القبس» كه سرمايه‌گذار و صاحب‌امتياز آن، رئيس كميسيون سياست خارجي مجلس اين كشور است، در يادداشتي از اعراب خواسته است در مقابل ادعاي ايران خواستار سرزمين‌هاي تاريخي خود!! از جمله ال احواز(خوزستان) و المحمره (خرمشهر) شوند.

 روزنامه القبس» كه به تازگي به جرگه مطبوعات ضدايراني در كويت پيوسته است، همچنين در مقاله‌اي ديگر، با نام بردن از سواحل جنوبي ايران به سواحل اعراب، سابقه استقلال بحرين را قرن‌ها پيش دانسته است! ».

اين مطالب، تنها گوشه‌اي از مقالات اين مطبوعات در يك روز است. اين در حالي است كه روزنامه «الوطن» به سرپرستي «شيخ علي خليفه الصباح» عضو خاندان حكومتي، روزنامه «القبس» به سرمايه‌داري و صاحب‌امتيازي «محمد الصقر»، رئيس كميسيون سياست خارجي مجلس كويت و روزنامه «السياسه» نيز به سردبيري «احمد جارالله» اداره مي‌شود كه وليعهد، نخست‌وزير و شماري از مقامات عالي‌رتبه كويت چندي پيش اين روزنامه را تريبون بيان مطالب صادقانه و آزاد قلمداد كرده بودند.

ز شیر شتر خوردن وسوسمار       عرب رابه جایی رسید است کار

که   تاج   کیانی   کند  آرزو           تفو بر تو ای چرخ  گردون تفو

با سپاس از :جنبش آزربایجان برای یکپارچگی و دمکراسی

بخش دسیسه های ضد ایرانی را ببینید.

نگاهي گذرا به بررسي كاربردي واژه شوونيست

نخستين شخصى كه بنظر مى رسد واژه شوونيسم‌ ‌را در ايران بكار گرفته سيد حسن تقى زاده بود. او اين واژه را در يك متن تحليلى ـ انتقادى مورد استفاده قرار داده و اين همان متنى است كه در آن پيش فرض تقى زاده ، اين بود كه از سر تا پا بايد غربى شد. بعدها در خطابه اى تقى زاده ادعا كرد كه: "اينجانب در تحريض و تشويق به اخذ تمدن غربى در ايران پيش قدم بوده ام و چنان كه اغلب مى دانند اولين نارنجك تسليم به تمدن فرنگى را در چهل سال پيش بى پروا انداختم كه به مقتضيات و اوضاع آن زمان شايد تند روى شمرده شود."

 آن بامداد خونین

سوم شهریور برگی دیگر از تاریخ پر رنج دست درازی متجاوزین تاریخی ایران یعنی روس و انگلیس است و در برابر آن استادگی میهن پرستانی که حماسه ها آفریدند. در همین تاریخ نهضت جاودان پان ایرانیسم نیز آغاز می گردد.

علیرغم اعلام بی طرفی در جنگ جهانی دوم، کشور شاهنشاهی ایران مورد هجوم نیروهای متفقین قرار گرفت و در این هنگام خیانت بزرگ سرلشگر نخجوان و اعلام مرخصی همگانی و خالی نمودن پادگان ها از سربازان در برابر نیروهای پرقدرت بیگانه ضربه ای سهمگین بود که ایران را به زانو در آورد؛ باز هم دست خیانت خودی در کار آمد تا فصلی جدید در تاریخ ایران گشوده شود. فصلی جدید که با پایان یافتن دوره طلایی رضا شاه بزرگ پدر ایران نوین آغاز گشته بود. نخستین برخورد ها با نیروی دریایی ایران در خلیج پارس بود آنجا که بایندر  و یارانش رشادت ها کرده به شهادت رسیدند. نوشتار زیر به پاس و یادآوری دلاوری های آن ایران پرستان است. بایسته است یادآوری کنم این نوشتار به شکل متن در چارچوب jpg از سرور دکتر منصور نراقی  به دست ما رسید که با تایپ همراه ویرایش و افزوده هایی به آن با چند روز دیر کرد به شما یاران پیشکش می گردد.

 ******

 * یادی از جانبازی های فرزندان فداکار ایرانزمین و یادی از پایداری نیروی دریایی شاهنشاهی ایران

* ننگ بر متجاوزین نامرد سوم شهریور و ننگ بر فراریان سوم شهریور

* پرچم های دزدیده شده ایران در سوم شهریور 1320 را باید از جهانخواران پس گرفت

* چرا رسانه های گروهی ایران ساکن آمریکا و انگلیس و... در برابر این هجوم تاریخی خاموش هستند؟گویا برای این رسانه ها ، اهمیت این فاجعه تاریخی به اندازه اعتصاب غذای برخی از ایرانیان نیست!!

 یادی از سرداری بزرگ و شاهنشاهی آرمانخواه

رادمردی که علیه استعمار زدگی و بیگانه پرستی از سرزمین اسپهبدان ایران بپا خواست و سنت آزادگی نژاد ایرانی را از ژرفای تاریخ و فرهنگ ملت ما بیرون کشید و به پهنه کوششهای اجتماعی گسیل داشت ؛ سرداری توانا و کوشا، ناسیونالیستی آگاه و بیدار دل و شاهنشاهی بزرگ و آرمانخواه.

یکی از آماج توطئه و یورش اهریمنان در سوم شهریور 1320 ، این سردار بزرگ میهن ما بود که با نیرنگ استعماری از ایرانزمین دورش کردند.او بدور از وطن، با مشتی از خاک نیاخاک که با خود برده بود، در غم و اندوه و با یاد ایران جان سپرد.درود ما بر این سرباز دلیر و سردار بزرگ میهن که سرچشمه ،پایه گذار و عامل بسیاری از آبادانی ها و پیشرفت ها برای ایران گشت.

ناخدا بایندر است این...

بزرگ سرداری که در برابر پیام تسلیم شدن از سوی ناو انگلیسی به خود و یارانش با آگاهی به اینکه یارای ایستادگی در برابر آنها را ندارند جانانه تا پای مرگ ایستادند و اهریمنان جهانخوار سینه پرامید او و دیگر دلیران نیروی دریایی شاهنشاهی ایران را به رگبار مسلسل بستند و خون آنان را بر آبها و خاکهای میهن بریختند.

جوشش این خونها بر پهنه نیا خاک ماست که به سده ها و هزاره ها ، حماسه جاودانه نسل و نژاد ایرانی را سر داده و میهن ما را از گزند دشمنان و اهریمنان نجات داده است.

 شادباد، شادباد، شاد باشيد اي شهيدان راه ايران كه به قرن ها در دل دشت ها، كوه ها و درياهاي ميهن، به خون خود كفن پوشيده و خفته ايد، نام شما و ياد شما، افتخار ماست و درس زندگي ما.

 چکامه زیر سروده ای است از استاد حسین مسرور (چاپ شده در نشریه خاك و خون ارگان حزب پان ایرانیست شماره 123 تاریخ 03/06/1345 ) که به انگیزه دلیری و جانبازی دریادار شهید میهن، غلامعلی بایندر رادمردی که در برابر تجاوز و یورش دشمنان اهریمنی ایران تاآخرین نفس و قطره خون ، از دریای همواره ایرانی پارس،از کرانه های میهن و از شرف ملت ایران پدافند نمود و جان باخت.

 كیست یاران خفته در دامان بهمنشیر ایجا ؟

زیر این خاك سیه، با چكمه و شمشیر اینجا ؟

از چه هر كس پا گذارد، می شود دلگیر اینجا ؟

" بهمن " اینجا، " اردشیر " اینجا، " نژاد شیر " اینجا،

ناخدا " بایندر " است این، تن مشبك، جامه گلگون

خون ایرانی است آری گشته با این خاك معجون

ناخدای ماست، پس كو كشتی دریا گذارش ؟

سازمان نوجوانش، نوجوانان دیارش ؟

غرقه كرد اما بخون خویش خصم نابكارش

حالیا، افكنده دریا تخته ی تن بر كنارش

می زند موج خروشان بوسه هر دم بر مزارش

بوسه های ماست این امواج لب بر لب نهاده

بهر دیدار مزارش، پشت بر پشت ایستاده

ناخدای ما چرا افتاده اینسان بر كرانه،

دست از سُكان كشیده، مست ِخواب جاودانه ؟

رستم است اینجا شده تیر خیانت را نشانه ؟

یا كه بهرام است این، گم كرده اینجا تازیانه ؟

گور سرباز وطن، پامال كین دشمن است این

شعله یزدان فسرده از دم اهریمن است این

زد بعمر چند روزی پشت پای بی نیازی

با مسلسل، چون سر زلف مسلسل كرد بازی

گفت با پرچم چو كرد آنرا بخون خود نمازی

ای درفش سرفرازان، بیش بادت سرفرازی

آبت از خون می دهیم تا جاودان بالنده باشی

بر سر گردان ایران، اختری تابنده باشی

خوش بخواب ای سر كه زیر تاج عز و افتخاری

شاد باش ای تن كه در آغوش مام سوگواری

از نژاد شیر گیران دیارت یادگاری

گرچه اندر گوشه ای بر گوش ایران گوشواری

باش تا روزی پرستشگاه دلیرانت ببینم

لوح جاویدان ایوان ایرانت ببینم

*********

  ناخدا سوم شهید حسن میلانیان

 زنده یاد ناخدا سوم شهید حسن میلانیان، نشان پایداری و فداکاری ملت ایران در برابر یورش غارتگران جهانی براستی حماسه آفرید.

این سرباز دلیر میهن بر فراز ناو پلنگ که آن زمان چشم  چراغ نیروی دریایی شاهنشاهی ایران بود، تا آخرین نفس مردانه جنگید. در ان پگاه که گلوله های دشمن نامرد پیکرش را از هم می پاشید و او با ناو خود به ژرفای آبهای دریای همیشه ایرانی پارس فرو می رفت، با غرش خود باز هم فریاد بر می داشت و فرمان می داد: آماده ... آتش       آماده ... آتش

گویی هنوز هم، فرمان این میهن پرست جانباز در سراسر خلیج پارس بگوش می رسد که:   آماده ... آتش

 *********

ناخدا سوم شهید نصراله نقدی

زنده یاد ناخدا سوم شهید نصراله نقدی پدر بود.دشمنان تاریخی ایران در سپیده دمان سوم شهریور 1320 به نامردی خونش را ریختند و او دیگر فرزندانش را ندید. اما فداکاری های این جانباز وطن در راه پدافند از آبها و خاکهای میهن درس زندگی همه فرزندان ایران خواهد بود. باشد که بار دیگر بر پهنه خلیج همواره ایرانی پارس، ناوگان نیرومند ایران پرچم مقدس سه رنگ شیرو خورشید نشان ایران را به اهتزاز در آورند و ناوی های سرافراز ،سرود ستایش بر ناخدا سوم شهید نقدی شجاع و دیگر دلیران ایران را سر دهند.

 ***********

 ناوبان ابراهیم هریسچی

روانشاد ناوبان ابراهیم هریسچی رادمرد ایران پرستی بود که دلیرانه در ان یورش نابکارانه اهریمنان در سوم شهریور1320 بر دریای پارس آنقدر جنگید تا به افتخار بزرگ شهادت در راه ایران نائل آمد. ناوبان هریسچی برای میهن و نیروی دریایی جوان و نوبنیاد ایران غرور و سرافرازی آفرید. روانش شاد و نامش در تاریخ ایران همیشه جاودان باد.

 ***********

ناوبان یکم شهید کهنمویی

زنده یاد ناوبان یکم شهید کهنمویی جوان بود و پرامید اما گلوله های دشمنان ایرانزمین در پگاه سوم شهریور1320 غافلگیرانه به زندگی او پایان داد ولی شراره های فروزان آیین و آرمان های او را هیچیک از قدرت های اهریمنی جهان نمی توانند در دل ملت ایران خاموش کنند.

***********

ناوسروان شهید یداله بایندر

ناوسروان شهید یداله بایندر، ایرانپرست آگاه  شجاعی بود که مردانه در سوم شهریور 1320 برابر یورش دشمنان دیرینه و متجاوزین شمال ایران و در راه پدافند از آبها و دریای مازندران ایستادگی کرد و جان سپرد. برچنین دلیری ها و قهرمانی های فرزندان جانباز ایران و در آیین انتقام خون آنان از دشمنان ایران است که پایندگی نیاخاک ما در درازای تاریخ رقم زده شده است. در آن هنگامه  جنگ و مرگ و در واپسین لحظات زندگی ، آخرین فریادش این بود: پاینده ایران

  ***********

 دست استعمار از خلیج پارس بریده باد

بر دریای ایرانی پارس،همیشه پرچم سه رنگ شیرو خورشید نشان ایران در اهتزاز خواهد بود

درود گرم ما به روان شهیدان سوم شهریور1320

 

در سال ۱۹۲۲ قراردادی بین سروان "پرسی زاخاریاکاکس "وخزعل به امضا رسید که سرآغاز همدلی یک تبعه ایرانی با اتباع بیگانه بودچنین آمده است:

"دولت اعلیحضرت پادشاه انگلستان آماده است تا حمایت لازم را از شما به عمل آورد به نحوی که راه حل رضایت بخشی در صورت هرگونه تجاوز حکومت ایران به قلمرو شما به عمل آورد وحقوق شما را نسبت به دارایی تان در ایران به رسمیت بشناسد."

وسوسه انگلیسی ها ضعف دولت مرکزی قاجار وهرج ومرج ناشی از دوران مشروطیت شیخ خزعل را به فکر خودمختاری انداخت.خزعل در سال ۱۹۲۲ (۱۳۰۰ خ)با کمک کنسول انگلیس در اهواز عشایر عرب وبختیاری را متحد یاخت وداعیه "عربستان آزاد"را برای اولین بار به طور رسمی اعلام وخودرا "امیر عربستان"خواند!

همزمان عوامل انگلیس در بغداد قاهره وسوریه با درج مقالاتی که سوژه های آن از آرشیو "ام ۱۵ "تامین می شد بر تن.ر تجزیه خوزستان هیزم می افزودند واعراب خوزستان را که همیشه در راه ایران جانبازی وفداکاری کرده بودند علیه استقلال کشور می شوراندند.

خزعل به دلیل وابستگی به سیاست استعماری انگلیس وبه جهت سرپیچی از اوامر دولت باید تنبیه می شدورضاشاه در سفرنامه خوزستان به ماجاری خزعل اینگونه می نگرد:

"من نمی توانستم در مرکز مملکت بنشینم وببینم که جرایدبین النهرین(عراق)وشامات(سوریه)خوزستان را یک ایلت عربی معرفی کرده خزعل عرب را امیر بلاستقلال آن معرفی می کنند..."

این گونه اندیشیدن که با استقبال وطن پرستان مواجه بوده وهست قطعا مورد بی مهری وبی عنایتی دشمنان استقلال ایران می باشد وگرنه یکی از خدمات رضاشاه که استقلال ووحدت ایران را تضمین کرد همین مبارزه با عوامل بیگانه وعناصر تجزیه طلب بود.

حال اگر برخی از نویسندگان با سوء استفاده از سیاست روز به سردارسپه می تازند ومیهن پرستان را به پان آرایاییزم متهم می کنند جای این سولا را باقی می گذارد که آیا خزعل نوکر انگلیسی ها بود یا نه؟اگر بود واسناد ومدارک همحکایت از تائید آن را دارد چرا امروز مورد حمایت قوم گرایان متعصب است؟واگر این کار ترویج پان عربیسم نیست پس چیست؟

شیخ خزعل با میرزا علی اصغر خان اتابک ودیگر درباریان نزدیک شده ودوستی می نمود وهمیشه دلهای آنان را با پیشکش وپول می خریدونتیجه این تدبیرها بود که حکومت اودر خرمشهر وفلاحیه(شادگان)از حکومت خوزستان جدا ویکسره با تهران سروکار داشت سپس هم حکمرانی اهواز را به او بخشیدند.نیز در سال 1319 ه ق زمینهای اینسوی کارون را که خالصه دولت بود با چند دیه به فرمان شاه به او واگذاردند .گویا اتابک همیشه هوادار شیخ بود وبرپیشرفت کار اومی کوشید.نیز شیخ دختر نظام السلطنه را گرفته بود که این زمان یکی از نزدیکان شاه بود همچنان دختر برادر شاهزاده عبدالمجیدعین الدوله را به زنی داشت که از درباریان بسیار نزدیک بود .شیخ را به جای معزالسلطنه لقب سردار اقدس دادندواز درجه امیرتومانی به رتبه امیر نویانی بالایش بردند.از آنسوشیخ دست ستم براعراب دراز کرده وجاسوسان اوهمه جا پراکنده شده بودندوهمینکه به کسی بدگمان مشدند اورا ازمیان برمی داشتند.
در سال 1320 ه ق مشایخ نصار وادریس ومقدم که سه تیره از عشیره کعب می باشند با هم پیمان بستند که شیخ را از میان بردارند یکی از ایشان پیمان شکنی کرده وخبر را به شیخ داد وهر چهار تن را دستور دادکه به زندان فیلیه (در خرمشهر)برده ودر آنجا همگی مردند.
یکی از شاهکارهای خزعل این بود که هرکدام از شیوخی که از پرداخت مالیات عشیره خود باز می ماندخزعل از دولت می خواست که مالیات آن عشیره را نیز سرجمع اونماید.دولت نیز که در آن سالها حال پایداری نداشته سرگرم پیش آمدهای دیگر بود از آن پیشنهاد خزعل خشنود گردیده بیدرنگ اختیار آن عشیره را نیزبه وی می سپرد.اونیز نخستین کاری که می کرد آن بود که شیخ آن عشیره را بیرون کرده ویا به زندان می سپرد ویکی از بستگان خودرا به جای او می گذاشت.خزعل به آرزوهای خود چندان دلبستگی داشت که در راه آن از هر گونه خونریزی دریغ نمی کرد.
در سال 1325 ه ق "عبدالمسیح انطاکی "به خرمشهر رفته خودرا بسته به شیخ ساخت .اودر قصیده هایی داد چاپلوسی وفرومایگی را بهپای شیخ نثار کرده شیخ را پادشاه عربستان نامیده .بسیار خنده آور است که این شاعرکنادان از خود شیخ خزعل پادشاه واز پسر بزرگتر شیخ "شیخ جاسب"ولیعهد واز حاجی محمد علی رئیس التجار که پیشکار شیخ بود الوزیرالاکبر تراشیده با آن که خود شاعرک می گوید که در بالای کوشک فیلیه در خرمشهر وبربالای کشتی شیخ درفش شیروخورشیدزده می شد.
خزعل سالانه هزارها لیره برای مسیح انطاکی ودیگر روزنامه نگاران مصر وعراق می فرستاد که در روزنامه ها ومجله های خود اورا امیر عربستان بنویسند.مبلغ گزافی به شعرای چاپلوس ویاوه سرا وبه سیاحان دریوزه گر عراق وشام ومصر وحجاز می بخشید که در میان عرب اورا به نام "المحسن الکبیر"مشهور گردانند!
مسیح انطاکی در مصر چاپخانه ایی به نام "المطبعه الخزعلیه" بنیاد گزارده مجله ایی به نام العمران می نوشت که سراپای آن ستایش خزعل بود.در سال 1333 ه ق که انطاکی مرده بود پسرش فتح الله تقویمی به نام التقویم الخزعلیه چاپ کرده وبرروی آن زیر عکس خزعل این شعرها را نگاشت:
هذا هو الملک الذی فی عدل نالت رعیته البشائر والنعم!
هذاالذی ساس الرعیه حازما ومشی بها للرق تحدوه الهمم
بیمینه السیف الصئول علی العدی حتی اذا افنا هم مسک القلم
ویساره للسر قدخلقت وللسردار اقدس خزعل خلق الکرم
یکی دیگر از کارهای شگفت وی این بود که پول برای کسی فرستاده واو کتابی تالیف کرده به نام الریاض خزعلیه وآن را به عنوان اینکه تالیف خود خزعل است دوبار در مصر با همکاری مسیح انطاکی چاپ کرده.با اینکه هر کسی آن را بخواند به آسانی می فهمد که مولف آن سالها در نجف زندگی کرده ولی شیخ هیچگاه نجف را ندیده و روشن می شود که اگر خزعل آدم زیرک وباهوشی بود ولی دانشمند ومولف نبوده!
اگر کسانی از طیف پان عربها معتقدند که رضاشاه را انگلیسیها برروی کار آوردند باید پاسخ لازم را به تاریخ بدهند که چگونه یک عامل انگلیسی توانست پابرحلقوم انگلیسیها نهد وقرار دادهای خزعل وانگلیسیها را زیر پا های خود له کند وعلی رغم خشم واعتراض وزارت خارجه انگلستان به خوزستان لشگر کشد وبساط توطئه تجزیه خوزستان را برچیند؟!
سردارسپه ابتدا خزعل را به اطاعت فراخواند اما پاسخ اوچنین بود:
"من اصلا شخص شما را به ریاست دولت نمی شناسم شما غاصبی هستید که شاه قانونی ومشروطه مملکت را بیگناه بیرون کرده وپایتخت را اشغال کرده اید وغاصبانه بر قوای دولتی دست انداخته اید"!
کسی که خود فرمان از انگلیسیها دارد رضاشاه را غاصب می نامد!شیخ خزعل پس از ارسال این جوابیه با اشاره اربابان کمیته ایی تشکیل دادبه نام "قیام سعادت"و/ان گاه طوماری با امضای 15 هزار نفر به جامعه بین الملل فرستاد ودر خواست کرد که از تجاوز رضا خان به قلمرو! او جلوگیری شود وسپس نامه ایی به کنسول انگلیس در اهواز نوشت وتقاضاهایش را به شرح زیر بیان کرد:
1- یک نفر سرباز ایرانی در عربستان(خوزستان)نماند.
2- تمام فرامین من تائید وتصدیق شود.
3- مالیاتی که بر عهده من است باید به همان میزان سابق باشد.
4-انگلستان باید قول هایی که به من داده وقراردادهایی که با من بسته عمل کند.
5- تامن زده ام مصالح دولت انگلیس را حفظ خواهم کرد!
از نويسندگان قومگرا بايد پرسيدكه اگر كسي عامل دولت انگليس را از سرير قدرت پائين بكشد ودر برابر مطامع بيگانگان قد علم كند ايا گفتمان نژادپرستانه را به ايران تحميل كرده است؟
به هر روي سردار سپه تصميمش را در مورد خوزستان گرفته بود اودر سفرنامه اس مي نويسد:
"تصميم من تزلزل ناپذير وبا هر قوه ايي كه باشد عربستان مصنوعي را به همان نام اصلي خود خوزستان تبديل وآن ايالت را جزء لايتجزاي وطن خود خواهم كرد وبه يك عرب وطن فروش اجازه نخواهم داد به اتكاي جرايد بين النهرين وتبليغات خارجي خودرا امير مستقل خوانده يكي از بزرگترين ايلات ايران يا بارگاه سلاطين صاحب جاه را ملعبه دستهاي جنايتكار خود سازد."
سردار سپه به هنگام عزيمت به خوزستان با مخالفت رسمي "سرپرسي لورن"وزير مختار انگلستان در تهران مواجه شد.نامه اعتراضيه به شرح زير است:
دولت پادشاه انگلستان حال ناگزيرند اظهار نمايند كه ديگر نمي توانند به شيخ محمره وبختياري ها فشار وارد آورند كه آنها به سكوت خود ادامه دهند.هرگاه عمليات فعلي كارگزاران ايران موجب وارد شدن صدمه وخسارت جاني به اتباع انگليسي گردد.دولت اعليحضرت پادشاه انگلستان براي خود اين حق را حفظ مي كند كه به هر نحو وطريق كه صلاح ومقتضي بداند از طرف خود اقداماتي براي حفظ وحراست جاني ومالي رعاياي انگليسي به عمل آورند."
دومين يادداشت سفارت انگلستان در تهران كه عصر همان روز ارسال شد چنين است:
بايد خاطر آن جناب را مستحضر سازيم كه در ماه نوامبر 1924 ميلادي(1292 خورشيدي)دولت اعليحضرت پادشاه انگلستان اطمينانهاي رسمي به جناب اجل شيخ محمره داده اند كه در صورت وقوع تجاوزي از طرف دولت عليه نسبت به حوزه اقتدار معزي اليه نسبت به حقوق شناخته شده او يا نسبت به اموال وعلاقه ايشان در ايران حاضر خواهند بود براي تحصيل راه حلي كه نسبت به خود ايشان مساعدت لازم را بنمايند.دولت اعليحضرت پادشاه انگلستان جميع مساعي خودرا به كار خواهند برد كه شيخ را در وضعيت فعلي واستقلال محلي نگاه دارد!"
سردار سپه هردو اين يادداشت ها را به سفارت انگليس بازگرداند وان را خلاف حق حاكميت واستقلال ايران دانست در همان روز وزارت خارجه كشور به دستور سردارسپه پاسخ به شرح زير به سفارت انگلستان فرستاد:
نظر اولياي دولت عليه در اين اقدام اين بود كه چون مضمون مراسله ها را كاملا مخالف اصول قانونيبين المللي وحق سيادت واستقلال ايران مي دانستند مراسله مزبور رد شود."
دولت انگلستان كه حريفي چون سردارسپه را سرسخت وغير قابل انعطاف مي ديد به فكر مداحله نظامي افتاد وبصره را به انبار تسليحات مبدل كرد كه ازآن طريق براي شيخ خزعل سلاح فرستاده شود!
در اسناد وزارت خارجه انگلستان در اين مورد چنين آمده:اگر بهانه براي اعزام نيروهاي نظامي به دست نيايد ونيروهاي ايراني براي اشغال اراضي شيخ ابراز عزم راسخ نمايند آن وقت ما بايد شورش در ميان اعراب ايجاد كنيم تادر نتيجه شورش مذكور خطراتي براي لوله هاي نفتي به وجود آيد سپس با پياده كردن نيرو در اهواز نقشه وزير جنگ (سردارسپه) را باطل نموده وبراو سبقت جوييم!
برخي از نويسندگان قومگرا مي نويسند:رضاشاه آمد تا انقلاب ملي دموكراتيك مردمان ايراني را از جاده صحيح آن منحرف سازد!به نامه فوق جلب مي كنم آيا تجزيه طلبي شيخ خزعل ها وفرقه دموكرات ها انقلاب ملي دموكراتيك بود كه رضاشاه آن را در هم كوبيد؟

به هر روی سردارسپه وزیر جنگ ونخست وزیر ایران در ۱۵ آبان ۱۳۰۴ خورشیدی به خوزستان رفت وبه خوابهای آشفته ای که لردکرزن وزیر خارجه انگلستان دیده بود وقعی نگذاشت وبرخلاف رئیس الوزراهای پیشین که از ترس انگلیس چشم بر اعمال خزعل بسته بودند با چشمانی باز به سوی خوزستان شتافت تا خزعل صاحب مدال از پادشاه انگلیس را یا وادار به اطاعت از حکومت کند ویا اوواندیشه اش را در خاک های سوزان خوزستان دفن کند وداغ بیگانه پرستی را از چهره طوایف وطن پرست عرب زبان بزداید.

در همین حال خزعل در پی آن بود که نیروهایی را برای مفبله با سردارسپه جمع آوری کند وفرستادگانی را به نزد خانهای بختیاری ولر وقشقایی گسیل داشت ننگین ترین کار وی این بود که برخی از روزنامه نگاران عراق را که جیره خوار وی بودند را واداشت تا مقاله هایی به دشمنی سردارسپه بنویسند وبدگوییهایی به ایران وایرانیان داشته باشند!همچنین تلگرافی برای مشایخ عرب ودیگر بزرگان خوزستان وعلمای نجف فرستاد .آقا میرزا حسین نائینی وآقا میرزا ابولحسن اصفهانی که بزرگترین مجتهد در نجف بودند خزعل را می شناختند واز سیاهکاریهای وی آگاه بودند فتوی نوشتند که هرکه بردشمنی دولت ایران برخیزد از اسلام بیرون رفته واین فتوی در روزنامه ها چاپ شد.

به هر روی تفنگچی از هر سو از عرب وسگوند(از طوایف لر)وبختیاری در اهواز گرد آمده بود وخزعل هم كیسه لیره بیرون میریخت.

با همه این کارها خزعل نتوانست در برابر شکوه سردارسپه تاب مقاومت بیاورد ودر تاریخ ۱۵ آذر۱۳۰۳ خزعل در بیرون از اهواز به استقبال سردارسپه رفت واز همه مهمتر اینکه اهواز وخوزستان بدون خونریزی به آغوش وطن بازگشتند.

خزعل در دیداری که با سردار سپه برای عذرخواهی گذشته اش آمده بود چنین گفت:

من بد کنم وتوبد مکافات دهی       پس فرق میان من وتو چیست؟ بگو

ياري نام ه: تاريخ ۵۰۰ ساله خوزستان،نوشته شادروان احمد كسروي تبريزي

با سپاس ازهمرزم گرامي:سرور كاوه اهوازي

به امید ایرانی آباد و آزاد در سایه حاکمیت ملی

پاینده ایران

پاينده ايران    نشانی تارنمابدون فیلتر:http://paniran.blogfa.blogfa.com 

پخش شب نامه خلق عرب در اهواز بر عليه خبرنگار ميهن پرست خوزستاني 

ابوالفضل عابديني

اين شب نامه چندي پيش در اهواز بر عليه سرور ابوالفضل عابديني پخش گرديد! كه در آن اراجيف  بسياري گفته شده است.

بسم الله الرحمن الرحیم

بمب گذاری که آزادانه در احواز می گردد !

سايت عربستان ـ علي الأحوازي

در تابستان سال گذشته (86) سردبیر هفته نامه بهار سبز(محمد مالی)سلسله مقالاتی در نقد تحرکات واعتراضات ملت احواز به رشته تحریر در آورده بود؛آه و فغان می کرد که آهای سازمانهای اطلاعاتی، نظامی وامنیتی چرا ساکت نشسته اید،احواز (خوزستان) آتش زیر خاکستری وجود دارد وشما (نیروهای امنیتی نظامی)هنوز تمامی به قول خودش "تروریست ها"را دستگیر نکردید و بعد از یک سال آرامش ؛ یک تلویزیون عراقی«بین نهرین»درحال تحریک احوازی هاست.ای نیروهای امنیتی و اطلاعاتی باید هرچه زودتر دست به کار زده و تمامی تروریست ها (منظور همه ملت احواز) را دستگیر کرده وبا شدت وحدت بیشتری با آنها برخورد کنید .وسعی می کرد با بزرگ نمایی بعضی اخبار جنجال سازی کرد وهیجانات والبته نژاد پرستی مسئولین فارس را ضد ملت احواز تحریک کند. یکی دو هفته نگذشت که سازمانهای جنایتکار رژیم تهران این خواسته را عملی کرده و در تاریخ  24 شهریور  1386 ، همولایتی و همشهری محمد مالی،که دادستان احواز نیز هست اعلام کرد که سه بمبگذار سال  84 اعدام شدند

بعد از آن جنایت فجیع اشغالگران،شاهد بودیم که هفته نامه و روزنامه ها که اغلب توسط یک مرکز هدایت می شدند سکوت اختیار کردند و عملا جو مطبوعاتی آرام گشت . اما در تاریخ  یکشنبه 29 مهر 1386 خبر بمبگذاری نافرجامی این سکوت را شکست و دوباره  روزنامه ها وهفته نامه هایی که در احواز منتشر می شوند هجوم شدیدی را با بکار گیری رکیک ترین الفاض علیه ملت احواز آغاز کردند . دوباره همان نویسندگان خواستار برخورد وسرکوب شدیدتر ملت احواز شدند.  

باید گفت که تمامی این نوشته ها وسخنان نژاد پرستانه که توسط نویسندگان فارس ضد ملت احواز چاپ و در احواز منتشر می شود برای تحریک احساسات ملت احواز صورت گرفت ولی ملت احواز با همان صبر ومتانت همیشگی خود نشان داد که ساعت و زمان را خود تعیین می کند نه نژاد پرستان مجوس. یکی دو هفته بعد از خبر بمبگذاری،خبر دستگیری یک خبرنگار در  یک روزنامه منتشر شد .

اطلاع دارید که اغلب روزنامه ها وهفته نامه در احواز؛توسط  گروه خاصی که از تهران و توسط «م - ر» پشتیبانی مالی  می شوند اداره می شود. واکثر روزنامه ها و هفته نامه ها در مقابل این خبر سکوت کردند.مضمون خبر اینچنین بود که یک خبرنگار در حین بمبگذاری در یک مرکز اقتصادی(که اشاره نکردند کدام مرکز اقتصادی) دستگیر شده واز خانه وی مقادیر زیادی بمب ومواد شدید الانفجارc4  کشف و ضبط شد  .

دلیل بازداشت ابوالفضل عابدینی تلاش برای بمبگذاری در مراکز اقتصادی "خوزستان" بوده است

یک مقام آگاه گفت:اتهام ابوالفضل عابدینی نصر تلاش برای بمبگذاری و ضربه زدن به مراکز اقتصادی "خوزستان" بوده است.وی که خواست نامش در خبر ذکر نشود افزود:عابدینی به این منظور مبالغی را از یک تشکل ضد انقلاب در خارج از کشور دریافت،و برای عملی شدن اهدافش با فریب چند نفر از دوستانش اقدام به یارگیری نموده است.این مقام آگاه گفت عابدینی چند سال پیش به یک تشکل ضد انقلاب مستقر در خارج کشور که دارای خط مشی مسلحانه می باشد وصل شد .

گفتنی است برخی رسانه های بیگانه تلاش دارند عابدینی را که اخیرا به دلیل اقدام علیه امنیت ملی بازداشت شد یک خبرنگار معرفی کنند.رئیس خانه مطبوعات "خوزستان" نیز اظهار داشت:عابدینی هیچگونه پرونده ای به عنوان خبرنگار یا روزنامه نگار در خانه مطبوعات "خوزستان" ندارد.ابراهیم افتخار افزود:این در حالی است که خبرنگاران "خوزستان" در خانه مطبوعات دارای پرونده هستند .

سردبیر هفته نامه بهارسبز نیز گفت:در مدت چهار سالی که بعنوان سردبیر این نشریه مشغول بکار بوده ام،ابوالفضل عابدینی هیچگونه همکاری خبری با نشریه نداشته است . محمد مالی افزود:عابدینی امسال حدود پنج ماه در کارهای اجرایی وجذب آگهی با این نشریه همکاری داشته است.وی اظهار داشت:با توجه به تعریفی که از خبرنگار وجود دارد،«عابدینی» از خبرنگاران این نشریه نبوده است ] روزان - شماره 1122 - صفحه 1 - 10 آذر 1386 [

 با توجه به بمبگذاری در بازار بزرگ احواز،که با چهار طبقه و وجود بیش از سیصد فروشگاه ، بزرگترین مرکز فروش وسایل وتجهیزات کامیپوتری در احواز محسوب می شود می توان نتیجه گرفت که «ابوالفضل-ع» در کدام مرکزاقتصادی بمبگذاری کرده است.اما براستی چرا یک خبرنگار فارس سعی می کند با کار گذاشتن بمب دولت خود را تضعیف کنید؟!وی اطلاع دارد که بدون شک این بمبگذاری موجب خواهد شد که رژیم تهران به دستگیری و سرکوب ملت احواز اقدام کنید پس چرا چنین می کند ؟

با مطالعه دقیق مقاله  خواهید دید که این شخص خبیثانه سعی دارد که با سوء استفاده از جوی نژاد پرستانه ای که علیه ملت احواز در مطبوعات وجود دارد (که خود او و دوستانش این جو را بوجود آورده اند) وبحث انتقام جویی ملت احواز بدلیل اعدام فرزندانش،سعی می کند  با بمبگذاری این کار را به گردن ملت احواز بیاندازد . این خبرنگار اطلاع دارد که در 24 شهریور سه جوان احوازی مظلومانه اعدام شدند ، پس صبر می کند،یک ماه بعد از اعدام جوانان بیگناه احوازی ، اقدام به بمبگذاری کرده تا آنرا«واکنش» ملت احواز تلقین کند و با یک برنامه هماهنگ او و دوستانش در مطبوعات سعی در تحریک دستگاههای اطلاعاتی وامنیتی علیه ملت احواز کردند ،که خوشبختانه مکر مکار به او برگشته و در حین بمبگذاری دستگیر می شود .

اما یکی دو ماه از دستگیری این مجوس نمی گذرد که در وبلاگ شخصی خود خبر آزادیش منتشر می شود.جالب است دوستان احوازی سری به سایت پان ایرانیست های خوزستان بزنند.خواهید دید که پان ایرانیست ها واز جمله«ابوالفضل ع» خواهان براندازی حکومت اسلامی وبرقراری پادشاهی هستند!!!این اشخاص آزادانه و بدون ترس اسامی و مشخصا کاملا خود را همراه با تصاویر خود در وب سایت قرار داده اند. این سوال مطرح می شود چگونه می شود که یک خبرنگار فارس که در حین بمبگذاری دستگیر شده و از خانه وی چندین کیلو مواد منفجره بدست می آید آزاد می شود ؟! چگونه می شود که رژیم تهران که کوچکترین فعالیت دانشجویان احوازی را با شدت و با وحشیانه ترین شکل قلع وقمع میکند اینگونه اجازه فعالیت به کسانی را می دهند که خواهان « براندازی نظام » هستند ؟!

خنده دارتر اینکه دوستان و همکاران و هم حزبی ای این آقای بمبگذار پان ایرانیست  خواهان براندازی نظام به نام های «مهدی مکارمی»به ریاست روابط عمومی شورای شهر اهواز انتخاب می شوند !!!و دوست دیگر این شخص «محمد مالی» به ریاست روابط عمومی اداره آب وفاضلاب اهواز  منصوب می شود . امید حلالی یکی از نژاد پرست ترین جانوران موجود در احواز (سردبیر روزنامه فرهنگ جنوب) از مسولین ستاد اقامه نمازاستان است !!!یکی دیگر از پان ایرانیست های «ماشالله براتی» در سازمان جهاد کشاورزی فعالیت می کنید،«حبیب الله بهرامی شهنی» که پدر خوانده این جوجه نویسندگان نیز هست مسول روابط عمومی اداره تعاون احواز (خوزستان) هستند . شهرام گراوندی که مخبر و جاسوس محسن رضایی در احواز محسوب می شود و از هر هفت روز هفته یک روز را در تهران برای اعطای اطلاعات به محسن رضایی و سایت تابناک سپری می کند،امروزه صاحب پستی در بسیج مطبوعات احواز(خوزستان) می شود !!!

دوستان احوازی بیاییم  حساب کنیم که این مسئولین با این افکار خطرناک و کاملا نژاد پرستانه چه ضرباتی به ملت احواز وارد کرده و می کنند ؟! دیگر چه انتظاری از اینان می توان داشت ؟! این نویسندگان نژاد پرست که در احواز دارای پست های مهمی هستند با  ملت احواز چه رفتاری خواهند داشت ؟ در یک مورد حساب کنید که حبیب الله بهرامی شهنی که در اداره تعاون مسولیتی دارد چگونه با بومیان احوازی رفتار می کنند ؟! فکرش را بکنید که این شخص در فردای سقوط رژیم تهران دست به چه جنایتی علیه  ملت احواز خواهد زد؟! چه تضمینی وجود دارد اینان به « تیمسار مدنی » دیگری تبدیل نشوند ؟

خیلی از کشاورزان احوازی می گویند که اداره تعاون بین آنها و کشاورزان فارسی که در سالهای بعد از اشغال وارد احواز شده اند تبعیض قائل می شود.به نوشته  مهدی مکارمی تحت عنوان «چرا صالح پور رای نیاورد» توجه کنید،ببینید چگونه ملت احواز را مورد هتاکی قرار می دهد.مهدی مکارمی که در شورای شهر مسولیت  روابط عمومی را بر عهده دارد،شورای شهری که مسول رسیدگی به مشکلات احواز است.این آقا وقتی در مقاله خود اینگونه دردیده وگستاخانه به ملت احواز توهین می کند،با این افکار خطرناک و کینه توزانه وقتی در مقابل یک بومی احوازی قرار می گیرد چگونه رفتار خواهد کرد ؟!

به راستی اگر این بمبگذاری توسط یک شخص بومی (عرب) صورت می گرفت امروزه آیا خانواده وی اصلا می توانستند جسدش را نیز پس بگیرند ؟! اطلاع دارید و حتما در وب سایت های خود رژیم تهران خواندید که چه بسیار دانشجویان وفعالین احوازی به تهمت داشتن مواد منفجره اعدام شدند  چرا رژیمی که سخن از عدالت و برابری می زند اینگونه سیاست نژاد پرستانه را در تقابل با ملت احواز پیش می گیرد ؟! دادستان جنایتکار و خرم آبادی که حکم اعدام صدها نفر از فعالین احوازی را به صورت آشکار ونهان داده چرا اینگونه حکم به آزادی این بمبگذار فارس  می دهد ؟! دادستانی که حکم تخریب منازل اهالی فقیر منطقه حصیرآباد را امضا می کند، دادستانی که حکم تخریب 300 خانه را در کوی فرهنگیان امضا می کند،دادستانی که حکم تخریب 120 منزل را در درویشیه امضا میکند،اما حالا در مقابل یک بمبگذار فارس حاضر به دادن حکم نیست ، آیا این تبعیض نژادی نیست ؟!

اطلاع دارید که برنامه تلویزیون صدای آمریکا «VOA» در بخش فارس آن به بلند گوی سلطنت طلبان و نژاد پرستان و کسانی تبدیل شده که از همان ساعت اول تا آخر برنامه در حال دشنام وتوهین به امت عرب ومقدسات اسلامی هستند؛تبدیل شده است . در یکی از برنامه ها و بعد از جنایت اشغالگران در یکی از مساجد احواز،این شبکه با یک بومی احوازی گفتگو می شود که این احوازی صادقانه وقایع و اتفاقی را که به چشم دیده،روایت می کرد که بعد از پایان گزارش،گوینده ای که برنامه را اداره می کرد (واطلاع دارید از گروه خاصی از فارسها هستند) با وقاحت تمام گفت که این سخنان واقعی نیست چرا که ما از احواز اخبار داریم.فورا این سوال مطرح می شود که این چه کسی است که اخبار را به این شخص در صدای آمریکا می رساند ؟! 

برگردیم به قهرمان مقاله آقای« ابوالفضل- ع » که حین بمبگذاری دستگیر می شود و یکی دو ماه بعد آزاد می شود!!طبق اطلاعات دقیقی که وجود دارد آقای«فریدون حسنوند»نماینده انتصابی صالحیه شخصا برای آزادی این خبرنگاری که به جای دوربین و قلم،بمب به همراه داشت،وارد قضیه می شود و طبیعتا آزادی این بمبگذاری زیاد طول نمی کشد چرا که دادستان احواز«موسی پیریایی» خود از همشهری های خرم آبادی«فریدون حسنوند» و«ابوالفضل-ع» هستند،فورا بمبی که در پرونده ابو الفضل-ع وجود داشت به دوربین و قلم تبدیل می شود و ایشان آزاد می شوند تا به فعالیت های خبیثانه خود علیه ملت احواز و جاسوسی علیه ملت احواز ادامه دهد .

« برای مشاهده مصاحبه این بمبگذاری پان ایرانیست برانداز نظام تهران  با صدای امریکا لطفا اینجا کلیک کنید »

اما هدف از بیان این وقایع  این بود که دوستان و فعالین سیاسی خارج از کشور تصور نکنند که به سادگی می توان بعد از فروپاشی رژیم تهران احواز را  آزاد کرد ، خیر ، بیان این روایت هشداری است به سازمانها و احزاب احوازی که بار دیگر خیال نکنند با فروش پاشی رژیم فعلی  به مانند فروپاشی رژیم پهلوی می توان آزادی را لمس کرد ، بلکه فروپاشی  رژیم تهران آغاز سخت ترین فاز مبارزاتی ملت احواز محسوب می شود که می بایستی پایه های قدرت را در احواز بسط و گسترش داد و اجازه نداد بار دیگر امثال محمد مالی ها ومهدی مکارمی که امروزه نوکر رژیم تهران هستند،بیکباره رنگ عوض کرده وخود را مبارز جا زده و در قتل و کشتار ملت احواز سهیم شوند .

می بایست از هم اکنون برای آینده وعدم تکرار جنایت محمره کوشید و برنامه ریزی کرد و جوانان احوازی را برای آموزش های نظامی جذب کرد . طبیعتا در خبر روزنامه  ادعا می شود که « ابوالفضل - ع » خبرنگار نیست ولی شما می توانید در اسناد زیر خبرنگار بودن « ابوالفضل - ع» را مشاهده کنید.برای مطالعه سایت این بمبگذار به این آدرس مراجعه کنید . http://ahangekhon.blogfa.com 

پيوند خبر:تارنماي جدايي خواهان عرب

بخش سرور ابوالفضل عابديني را بخوانيد برخي از موارد را پاسخ داده ايم در آينده هم پاسخ كاملتري به اين اراجيف خواهيم داد.

به امید ایرانی آباد و آزاد در سایه حاکمیت ملی

پاینده ایران

نشانی تارنمابدون فیلتر:http://paniran.blogfa.blogfa.com 

سیاست ضد ایرانی‌ عربستان در تاجیکستان

دولت وهابی و ضدایرانی عربستان اینک به سوی تاجیکستان خیز برداشته است. اینان با ویران کردن فرهنگ ایرانی در پاکستان و ترویج بنیادگرایی و دشمنی با ایران، و سپس فرستادن طالبان به افغانستان و تبدیل آنجا به پایگاه القاعده و بنیادگرایی وهابی، اینک تاجیکستان را نشانه گرفته‌اند تا بنیادگرایی خود را در آنجا نیز رواج دهند. تاجیکستان یکی از سرزمین‌های قدیمی فرهنگ و زبان ایرانی است و تاجیکان به ایرانی بودن خود افتخار می‌کنند. عربستان می‌خواهد با آموزش عربی در تاجیکستان زبان پارسی آنجا را ضعیف کند. 

به این خبر در بخش تاجیکستان بی.بی.سی پارسی نگاه کنید. 

عربستان مسیری جدید برای مهاجران کاری 

 دولت عربستان سعودی به انواع مختلف متخصصین و کارمندان نیاز دارد و آمادگی خود را برای پذیرفتن مهاجران کاری تاجیک اعلام کرده است.  
 
دولت عربستان سعودی آمادگی خود را برای پذیرفتن مهاجران کاری تاجیک اعلام کرده است. تاکید شده است که این کشور به انواع مختلف متخصصین و کارمندان نیاز دارد. همچنین این کشور آموزش زبان عربی برای اتباع تاجیک را بر عهده خود گرفته است. این مطلب اخیرا در ملاقات مسئولین نهادهای مهاجرت کاری هر دو کشور در شهر دوشنبه اعلام شده است.  
سعد نهار البدح، رئیس این کمیسیون اظهار داشته است که حالا در عربستان سعودی بیش از 7 میلیون نفر مهاجر کاری به سر می برند و دولت کشورش به جلب نیروی کار از تاجیکستان علاقمند است. 
 
زیرا به گفته این مقام عربی، تاجیکستان و عربستان سعودی از فرهنگ به هم نزدیک برخوردارند و ساکنان این دو کشور پیرو یک مذهب می باشند!!به این دلیل، دولت عربستان سعودی در صدد است برای جلب مهاجران کاری از تاجیکستان برای این افراد کلیه شرایط کار و زندگی را فراهم کند.  
از جمله، دولت عربستان سعودی تصمیم گرفته است، آموزش زبان عربی برای مهاجران تاجیک را راه اندازی کند. دولت تاجیکستان موظف شده است که بازآموزی تخصص مهاجران را تامین کند. سعد نهار البدح همچنین گفته است که طبق قوانین عربستان سعودی مهاجر کاری در این کشور حقوق برابر با عضو خاندان کارفرما را خواهد داشت، از جمله با منزل و خدمات پزشکی تامین خواهد بود. برای راه اندازی مهاجرت کاری از تاجیکستان به عربستان سعودی، دولت این کشور تصمیم گرفته است، در زودترین فرصت در شهر دوشنبه سفارتخانه خود و پرواز هواپیما میان دو پایتخت را راه اندازی کند. 
 
زیرا تا حال، بیش از 90 درصد مهاجران تاجیک برای دریافت جای کار به روسیه سفر می کنند. ضمنا، نهادهای مختلف تعداد مهاجران کار تاجیک را از 700 هزار به یک و نیم میلیون نفر عنوان می کنند.گذشته از این، در چند سال اخیر در پی بالاروی فعالیتهای گروههای ملی گرا [=نژادپرست] در روسیه میزان امنیت مهاجران تاجیک در این کشور پایین رفته است که انتقال صدها اتباع تاجیک از روسیه به تاجیکستان دلیل این نظر ارزیابی می شود. 
از سوی دیگر، برخی از صاحبنظران از آن اظهار نگرانی می کنند که راه اندازی سفر مهاجران تاجیک برای کار به عربستان سعودی ممکن است به گسترش رویه‌های ممنوع مذهبی مانند «حزب التحریر» و «سلفیه» در تاجیکستان منجر شود. این دو جنبش در تاجیکستان حق فعالیت ندارند. 
به نظر من نیز صاحب نظران کاملا حق دارند اظهار نگرانی کنند. چرا عربستان این همه کشور عرب زبان را رها کرده و برای تامین نیروهای خود به سراغ کشور پارسی زبان تاجیکستان رفته که مجبور است به آنان زبان عربی نیز آموزش بدهد؟ باید از این مقام عربستانی پرسید از کی تا حالا فرهنگ عربستان و تاجیکستان به هم نزدیک شده؟ از کی تا حالا وهابیان با سُنیان حنفی و شیعیان اسماعیلی هم مذهب شده‌اند؟ اگر منظور مسلمان بودن است که این همه کشور مسلمان وجود دارد. چرا عربستان به سراغ آنان نمی‌رود؟ 
 وهابیان و عربستان یکی از عامل‌های اصلی گسترش بنیادگرایی اسلامی در جهان و به ویژه اروپا هستند. اینان با ساخت مسجدهای بزرگ در اروپا مسلمانان (عمدتا فقیر و در حاشیه) را گرد هم می‌آورند و به آنان آموزش می‌دهند که باید این کافران را کشت و جهاد کرد و علت تمام بدبختی‌های مسلمانان همین کافران اروپایی هستند و ... تاکنون چندین امام جماعت عربستانی به خاطر نفرت‌پراکنی از اروپا اخراج شده‌اند. هم چنین بیشتر دست اندرکاران ۱۱/سپتامبر شهروندان عربستان بودند. اما مسخره آن که دولت‌های غربی به ویژه امریکا هیچ مشکلی با دولت عربستان و وهابیان ندارند و تنها به ایرانیان فشار می‌آورند و ایرانیان برای دریافت روادید و ورود به کشورهای غربی مشکل دارند. اما وهابیان در کمال آزادی به رفت و آمد می‌پردازند. 
 
در ماه اپریل ۲۰۰۸/اردیبهشت ۱۳۸۷ نیز در بخش تاجیکستان بی.بی.سی پارسی خبری خواندم که ایران تازه قرار است از سپتامبر ۲۰۰۸/شهریور ۱۳۸۷ نخستین مدرسه‌اش را در تاجیکستان به پا کند. این در حالی است که دولت ترک‌زبان ترکیه تاکنون در تاجیکستان ۷ مدرسه برپا کرده است (که در آنها به زبان ترکی آموزش داده می‌شود). 
 
اگر دولت ایران عُرضه و توانایی تامین کار برای ایرانیان را می‌داشت بهترین جا برای تاجیکان کشور ما ایران می‌بود که با تاجیکان همزبان و هم‌فرهنگ ایم و در واقع آنان عموزادگان ما هستند که در سد سال پیش روس‌ها آنان را از ما جدا کردند (مانند مردم اران و شیروان و قفقاز). چرا تاجیکان باید در کشورهای روسیه و عربستان و جاهای دیگر آواره باشند؟  
 
برای چند سدهزارُمین بار باید گفت: کاش در ایران دولت باکفایت و باهوش و درایت و ایران‌دوستی حاکم بود! (و ما پان ايرانيست ها در درازاي ۶۶ سال مبارزات ميهن پرستانه،پان ايرانيسم را يگانه راه نجات ايران از دسيسه هاي ضد ايراني مي دانيم . مزدك)
 
پی‌نوشت۱: 
البته شنیده‌ام که مسئولان جمهوری اسلامی، که همواره نشان داده‌اند بیشتر به فکر دنیای خود و آخرت دیگران هستند، پس از استقلال و رهایی تاجیکان از دست شوروی، برای برگرداندن تاجیکان به «آغوش اسلام» و زدودن خاطره‌ی «کافران کمونیست»، چندین کامیون قرآن (و شاید کتاب‌های دعا و حدیث) برای تاجیکان فرستادند. شاید با این استدلال که قرآن تنها کتابی است که هر مسلمان بدان احتیاج دارد. (شبیه استدلالی که به برخی فاتحان صدر اسلام برای کتاب‌سوزی نسبت داده شده است.) هم چنین یادمان هست که در سال‌های پیش و پس از انقلاب می‌گفتند: کمو به روسی یعنی خدا، پس «کمونیست» یعنی «خدا نیست»! 
 
پی‌نوشت ۲: 
یکی از دوستان تاجیک افزود که وهابیان در تاجیکستان سخت مشغول فعالیت و تبلیغ بوده و کتاب‌ها و نوشته‌های ارتجاعی خود را آزادانه پخش می‌کنند. تاجیکان هیچ شناختی از این فرقه‌ی افراطی و خشن و ضدایرانی نداشتند. وهابیان مشغول مغزشویی تاجیکان هستند. آنان به تاجیکان می‌گویند که ایرانیان بی‌ایمان و کافر هستند و شما نیز نباید نوروز و دیگر جشن‌های ایرانی را جشن بگیرد و بزرگ بدارید. نباید بر فرزندانتان نام‌های ایرانی بگذارید بلکه تنها باید نام‌های عربی بگذارید. سنیان حنفی با وهابیان/سلفیه مخالف اند و تلاش می‌کنند از حضور آنان در مسجدها و مراسم دینی جلوگیری کنند اما وهابیان به پشتوانه‌ی عربستان سعودی به شدت به تبلیغ خود در آسیای میانه ادامه می‌دهند.

با سپاس از تارنماي شهر براز

به امید ایرانی آباد و آزاد در سایه حاکمیت ملی

پاینده ایران

پاينده ايران

نمایشگاه کاریکاتوری با موضوع اعتیاد در یکی از شهرهای خوزستان برگزار شد که در آن مفاخر ایران و هویت ملی به مسخره گرفته شد.

این نمایشگاه از تاریخ 6 تا 18 تیر ماه 1387 در شهرستان رامهرمز زیر نام "موسسه تجسمی نوهنران رامهرمز " و در سالن اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی برگزار گردید. مطصفا نورافروز ، محمد شکری و مهدی فَتلاوی افراد کاریکاتوریستی بودند که آثارشان در این نمایشگاه به تماشا گزارده شده بود. مصطفا نوافروز فردی مشکل دار و معتاد به مواد مخدر بوده که با دستگاه ارشاد اسلامی رامهرمز همکاری نزدیک دارد و در سالهای گذشته نیز کاریکاتورهایی در جهت مسخره کردن و بی اعتبار نمودن تاریخ و فرهنگ ایران در نمایشگاه هایی از این گونه داشت که همان زمان با برخورد شدید جوانان ایران دوست روبرو گردید. وی در این نمایشگاه با کشیدن کاریکاتور بزرگان ایران زمین همچون امیر کبیر،حكيم خيام نيشابوري ،سنگ برجسته های هخامنشی(داریوش اول)،و پرچم پرغرور شیروخورشید و... تلاش در مخدوش کردن هویت ایرانی داشت. مهدی فتلاوی نیز جوانکی است که با کشیدن کاریکاتور خیام و آرش کمانگیر که در حال پرتاب گل خشخاش به جای تیر است خشم بسیاری از بازدید کنندکان میهن دوست رامهرمزی را برانگیخت.شوربختانه در زمانه ای که دست های تجاوز به سوی ایران دراز است (مانند شرکت آمریکایی گوگل که تلاش در جای گزینی نام مجعول خلیج عربی به جای نام تاریخی خلیج فارس دارد و همچنین ادعای واهی شیخک نشین های عربی خلیج فارس نسبت به جزایر سه گانه ایران و...)عده ای خود فروخته و مزدور با این حرکات آب به آسیاب دشمنان ایران می ریزند.از اداره ارشاد اسلامی هم انتظاری نیست که در اندیشه هویت ملی باشد. در هنگامه ی جشن باستانی تیرگان که باید جانفشانی آرش کمانگیر را برای فرزندان این آب و خاک یادآوری کرد اینگونه مورد تمسخر قرار میگیرد و آن تیر که خاک ایران را نگاهبانی کرد جایش را به گل خشخاش می دهد...از این گونه حرکات نباید به سادگی گذشت چرا که این نمایشگاه بی محتوا دست کمی از فیلم ضد ایرانی 300 ندارد امیدواریم مسئولین امر به این نکته توجه داشته باشند و گرامیانی که تریبونی در اختیار دارند اين افراد را رسوا سازند تا بار دیگر به خود جرات عبور از خطوط قرمز ملی را ندهند.
دریغ و سد افسوس از این روزگا غریب؛ هرچند كه پرونده ی این افراد تا روز داوری نزد ملت ایران گشوده خواهد ماند...

*اين گزارش چندروز پيش تر در تارنماي خبري سرشناس ايران پرس نيوز و ايران ب ب ب درج گرديد.* 

خبر برگزاري نمايشگاه در ايسنا                  با سپاس از ياران پان ايرانيست ما در رامهرمز

بازتاب در دنباله و فرياد از ايران

به امید ایرانی آباد و آزاد در سایه حاکمیت ملی

پاینده ایران

نشانی تارنما بدون فیلتر:http://paniran.blogfa.blogfa.com 

عربها در خلیج فارس پیشروی میکنند

آخرین تصاویر گرفته شده از "گوگل ارت" در ۲۱ خرداد ۱۳۸۷ نشان می دهد که در پی اعتراضات ایرانیان به این عمل و گرداوری  7767۲۰  امضا در تومار اینترنتی  (تا ۲۲ خرداد)هنوز این شرکت اقدامی برای برداشتن این نام ننموده است.

به امید ایرانی آباد و آزاددر سایه حاکمیت ملی

پاینده ایران

دكتر حسين آخانی*

 *عضو هيات علمی‌ دانشگاه تهران

پاینده ایران

ملت ایران سالهاست راه خود را از حاکمان جدا کرده اند چه روزگار ننگ آوری است که مردم ایران برای برداشتن نام جعلی خلیج عربی چه ها که نمی کنند و هیات حاکمه ابله و نادان( و شاید دانا! )در جهتی خلاف این در حرکتند.خبر تاسف بار زیر را از سایت حکومتی تابناک بخوانید .....

درخبری که چندی پیش به آگاهی شما رسید(برای دیدن خبر اینجا کلیک کنید) شرکت گوگل ، در تازه ترین نسخه "گوگل ارت" اقدام به درج نام خلیج عربی در کنار نام خلیج فارس نموده که برای همین یک پتیشن اینترنتی برای اعتراض به این عمل راه اندازی گردیده است. همه ایران پرستان روی لینک زیر کلیک کرده و نام و ایمیل خود را وارد کنند. تاکنون حدود ۴۰ هزار امضا جمع آوری گردیده است که اگر امضا ها به تعداد بالاتری برسد قابل ارایه به نهاد های بین المللی خواهد بود . در امضا کردن و درج در تارنماها کوتاهی نکنید که مورد مهمی است و به یاری همه ایرانیان نیاز است.متن نامه به گوگل هم در زیر اورده شده است.

برای امضا اینجا کلیک کنید 

February 19, 2008

Dear Administrators of Google Earth,

We, the undersigned, through this letter, protest your irresponsible, unscientific actions, and demand an immediate and unconditional deletion of “Arabian Gulf” from Google Earth.

Arbitrarily designating the Persian Gulf as the Arabian Gulf is an irresponsible violation of all historical and International standards and would undermine the integrity of Google Earth.

For the records, the name Persia has always been used to describe the nation of Iran, its people, and its ancient empires since 600 BC. It is derived from the ancient Greek name for Iran's maritime province, called Fars or Pars in modern Persian, Pars in Middle Persian and Pârsa in Old Persian, a word meaning "above reproach.” Persis is the Hellenized form of Pars, and through the Latinized word Persia, the other European nations came to use this word for the region. This area was the core of the original Persian Empire.

Since ancient times almost all foreigners referred to the entire country as Persia until March 21, 1935, when Reza Shah Pahlavi formally asked the international community to call the country Iran — a name that the people of Persia, themselves, used to refer to their country since the Sassanian period. "Iran" means "Land of Aryans". In 1959 some Persian scholars protested to the government that the name change had separated the country from its ancient civilization. Therefore, the late King Mohammad Reza Shah Pahlavi announced that both Persia and Iran can be used in Western languages.

Without disparaging the Arabs, Iranians are proud of their non-Arab heritage and strongly resent any attempt at denigrating or changing any aspect of their Iranian heritage. And the Persian Gulf occupies a pivotal place in the Iranian history and culture. Furthermore, Iran abuts the Persian Gulf for 2,000 Km, while about a dozen recently-created Arab Sheikhdoms and emirates border the Gulf on the other side.

The historical and geographical name of the Persian Gulf has been endorsed and clarified by the United Nations on many occasions and is in use by the UN, its member states, and all other international agencies worldwide. The last UN Directive confirming the name of the Persian Gulf was (reference ST/CS/SER.A/29/Add.2) on August, 18th 1994.

The worldwide Iranian people are deeply affronted by this arrogant designation of “The Arabian Gulf.” We demand, in the strongest possible terms, that you take immediate steps to restore the rightful name of the Persian Gulf to the waterway on Google Earth and delete any other arbitrary name. We hope that this notice would suffice and obviates the need for litigation.

Sincerely,

برای امضا اینجا کلیک کنید 

به اميد ايراني آباد و آزاد در سايه حاكميت ملي

گوگل ارت(Google Earth) عبارت «خلیج عربی» را در کنار نام «خلیج فارس» اضافه کرد!

این هفت بند از نوشته ای به نام "شهری میان آتشکده های زرتشتی" که در روزنامه ی جام جم چاپ شده است را بخوانید:

1. ... بقایای این مجموعه بر روی جبهه ای از سنگ در 48 کیلومتری شمال شرق تیکان تپه (تکاب) در آذربایجان جنوبی قرار گرفته که در میان انبوهی از آثار طبیعی و مصنوعی مانند دریاچه ها، آب گرم ها، قبور کهنسال و ابنیه  تاریخی دیگر احاطه شده است ...

2. ... تخت سلیمان امروزی باقی مانده ی قلعه و آثار بزرگ و عمارات مخصوص برای سکونت موبدان بوده است که در زمان اشکانیان در نهایت آبادی و اوج قدرت بوده و در نتیجه ی حمله ی رومیان و تاخت و تاز اقوام وحشی پارس و عرب ویران شده و آثار تمدن آن به میزان زیادی از بین رفته است ...

3. ... تخت سلیمان به عنوان نماد وحدت کشور آذربایجان، از احترام بالایی برخوردار بوده است ...

4. ... این ایوان بلند برای اقامت پادشاهان و آتابیگان آذربایجان در زمانی اجرای مراسم زیارت آتشکده ی سلیمان و بار عام احداث شده است ...

5. ... از برخی تاریخ نویسان و جغرافیدانان دنیای قدیم درباره ی شکوه، تزئینات سقف و ملزومات اشرافی به ویژه تخت جواهر نشان سلطنتی طاقدیس این ایوان یادداشت هایی باقی مانده که گویای توجه شاهان و حاکمان آذربایجان به رونق و شکوه این مکان مذهبی و سیاسی است ...

6. ... قلعه باعظمت تیکاب در سال 624 میلادی به واسطه ی حمله ی ارتش روم و شکست سپاهیان آذربایجان مورد غارت و تخریب و بی حرمتی و از اعتبار آن کاسته شد ...

7. ... در جغرافیای تارخی آذربایجان، شهر شیز از پایتخت های بزرگ آذربایجان است که بعدها مرکز بزرگ آتشکده ی عظیم آتابیگان آذربایجان شد ...

(شهری میان آتشکده های زرتشتی، فرشته مرادی، روزنامه ی جام جم، سال هشتم، شماره 2182، پنجشنبه 6 دی 1386، صفحه 14)

***

پس از خواندن این شبه نوشته در روزنامه ی وابسته به رسانه ی ملّی! که در آن به صراحت با جعل تاریخ، از آذربایجان ایران به آذربایجان جنوبی! یاد کرده و چنان تاریخ تحریف شده که توگویی آذربایجانی که هیچگاه تاریخش از تاریخ سایر مناطق ایران جدا نبوده، کشوری مستقل با شاهان و حاکمان و آتابیگان! و پایتخت خاصِ خود بوده است. این شبه نوشته که حتی یک رفرنس هم ندارد با بی شرمی تمام از تخت سلیمان بعنوان نماد وحدت کشور آذربایجان! یاد می کند.

طبعاً هر ایرانی از رسانه ای که از منابع عمومي بهره می برد، انتظار دارد در راستای حفظ تمامیّت ارضی ایران و بالا بردن سطح آگاهی ایرانیان از تاریخ و فرهنگ راستینش بکوشد نه اینکه به تحریف تاریخ و ترویج ادبیات تجزیه طلبانه روی آورد. بدین روی دوستداران تاریخ و فرهنگ و تمامیّت ارضی ایران انتظار دارند، روزنامه ی جام جم پاسخ قانع کننده ای به خوانندگانش بدهد و بابت این سهو از آنها پوزش بخواهد تا از پیگیری حقوقی این مسئله از طریق مراجع قانونی صرف نظر شود.

خوانندگان گرامی می توانند نامه های اعتراض آمیز خود را به نشانی سردبیر روزنامه ی جام جم (info@jamejamonline.ir) و دبیر صفحه ای که این نوشته در آن چاپ شده (society@jamejamonline.ir) بفرستند.

 برای دیدن این صفحه ی روزنامه ی جام جم "اینجا" را کلیلک کنید

اين يادداشت را در روزنامه ي «مردم سالاري» هم می توانيد بخوانيد

درباره ی آتشکده ی آذرگشنسپ در روزنامک

برگرفته از تارنمای دوست گرامی مسعود لقمان

به امید ایرانی آباد و آزاد در سایه حاکمیت ملی

پاینده ایران

منوچهر متکی وزیر امور خارجه : 

سهم ایران از دریای مازندران هیچ گاه 50 درسد

 نبوده است و اینها سخنان دشمنان ایران است !!!

 سهم ما 3/11 درسد است !!! 

سعید جلیلی دبیرشورای عالی امنیت ملی: 

خلیج پارس را خلیج دوستی بنامیم!! 

از دست بوسی گذشتی و پابوسی کرده ای     خاکت به سر ترقی معکوس کرده ای 
 

آقای منوچهر متکی وزیر امور خارجه جلیل القدر حاکمیت فرقه ای چند روز پیش در تازه ترین اظهارات خود بیان نمودند که سهم ایران در دریای مازندران هیچ گاه 50 در سد نبویده بلکه 3/11 در سد است و  کسانی که از سهم 50 درسدی ایران سخن می گویند دشمنان ملت ایران هستند و می خواهند نگذارند که ما با روسیه و دیگر همسایگان روابط حسنه داشته باشیم!!در دوران گذشته هیچ گاه اینگونه نبوده و ما هیچگاه در این باره قراردادی هم نداشته ایم!! این در حالی است که هیات مذاکره کننده درباره رژیم حقوقی دریای مازندران که از زیردستان ایشان هستند ،بیانیه ای که صادر و به آقای متکی اعتراض نموده اند که ما هیچ گاه در نشست ها از 20 درصد حق ایران کوتاه نمی آییم و سهم ایران 20 در سد است نه 11 درسد!!در همین راستا آقای حسینی سخنگوی وزارت امور خارجه برای ماله کشی و درست کردن اظهارت متکی فرموده اند :که آقای متکی درست بیان نکرده اند،سهم ایران حدود 20 درسد است!!(شگفتا،حدود یعنی چه؟ مانند این است که درباره معامله چند کیلو میوه سخن می گویند... یعنی اگر 19 یا 18 درسد هم شد چیزی نیست،در حالی که همین1درصد چندهزار کیلومتر و به اندازه یک استان و یا یک شهر می شود).

پان ایرانیست ها که از سال 1381 پس از اظهارات آقای خاتمی مبنی بر مذاکره 20 درسدی حق ایران،بیانیه صادر کرده و مرتب از 50 درسد سهم قانونی و بحق ملت ایران در دریای مازندران سخن گفته اند دشمن هستند یا شما که از 20 درسد و 11 درسد سخن می گویید ؟؟؟

عجبا!براستی گیج کننده است نمی دانیم ایشان وزیرامور خارجه ایران و حافظ منافع ماست یا بیگانگان! باید از حقوق ملت ایران دفاع کند یا از حقوق کشور های همسایه ؟این آقا قراردادهای 1920 و 1941 را نخوانده است که در آن یه سهم مساوی و مشاع یعنی پنجاه پنجاه بین ایران و شوروی تاکید شده است؟ایشان حتا نامه های وزارت امور خارجه ایران به سازمان ملل در دهه های پیشین که بر حق 50 درسدی ایران تاکید دارد را نخوانده است.اگر کشور شوروی از هم پاشیده و 4میراث خوار دارد نظام جغرافیایی کشور ما که دگرگون نشده است. 50درسد شوروی را بین آنها تقسیم کنید با سهم50 در سد ما چکارتان است که همه را تقسیم بر پنج می کنید؟این سخنان از وزیر امور خارجه شگفت انگیز و دردآور است و خاطره دوران نکبت بار قاجاریه را در اندیشه ها زنده می کند. بر اثر همین بی لیاقتی های حاکمین که به واقع مقدمان علیه امنیت ملی هستند و فرصت طلبی استعمار رو و انگلیس در 200 سال گذشته بیش از 3 میلیون مترمربع از خاک ایران جدا شد. یعنی بیش از 3 برابر وسعت آنچه ایران کنونی است. 

دوستان گرانقدر آگر در یادشان باشد مانند همین پروژه را در جریان سد سیوند شاهد بودیم که بر اساس یک برنامه از پیش تعیین شده ابتدا شایعه شد که آرامگاه شاهنشاه کوروش بزرگ در پاسارگاد زیر آب می رود و سپس گفتند که خیر آرامگاه زیر آب نمی رود و تنگه بلاغی زیر آب می رود در صورتیکه همان تنگه بلاغی اهمیتی همپای پاسارگاد داشت و یکی از مناطق یگانه در دنیا بود که چرخه زندگی در درازنای 10 هزار سال در آنجا هرگز  قطع نشده بود و از نظر گیاهی و زیست محیطی بسیار اهمیت داشت و 3 کیلومتر از راه شاهی در آنجا دست نخورده باقی مانده بود.ماننداین پروژه را اکنون شاهد هستیم که یکی می گوید 11 در صد آن یکی می گوید خیر 20 درصد و اینگونه افکار عمومی را از بحث اصلی که همانا سهم 50 در صدی است منحرف می کنند. 

آیا میدانید کاهش سهم ایران از 50 در سد حتا به 20 درسد ، 1800 کیلومتر از مرز آبی ایران از دست می رود؟تمام فرضیه ها به جز پیمان نامه های رسمی و قانونی بین المللی پیشین در 1920 و1940 به زیان ایران است چرا که :نخست اگر بر اساس خط آستارا و بندر حسینقلی عمل شود سهم ایران بین 10 تا 12 درصد خواهد بود و دوم اگربراساس خط ساحلی هم باشد باز ما زیان خواهیم دید چرا که  ایران با 670 کیلومتر دارای کمترین نوار ساحلی و قزاقزستان با 1900 کیلومتر بیشترین نوار ساحلی را خواهد داشت.حتا تقسم بین پنج کشور باز هم خیانت به مرزهای آبی ایران است چرا که سواحل جنوبی دریای مازندران دارای آبهایی رژف است و فاقد نفت و براساس گمانه ها اندگی گاز طبیعی در آن یافت می گردد و سواحل شمالی دارای منابع سرشار گاز و نفت که سالیانی است کشورهای همسایه در حال استخراج آن هستند. 

آیا می دانید در 14 سال گذشته کشور کوچک اذربایجان (ایران شمالی) 19 قرارداد با دولت ها و شرکت های خارجی برای تولید نفت از دریای مازندران بسته است و توانسته 50 میلیارددلار سرمایه خارجی به کشور خود وارد کند؟ما چه کرده ایم؟با سیاسیت های سراسر اشتباه مسئولان میلیاردها دلار از کف داده ایم تا به انرژی هسته ای برسیم و هنوز نرسیده ایم و این رویا کشور ما را به کجا می برد که باعث شده از شرف و ناموس خود که همانا این آب و خاک است چشم بپوشیم.لعنت به این انرژی هسته ای.

از سوی دیگر سعید جلیلی دبیر شورای عالی امنیت ملی از خلیج پارس با نام دریای دوستی یاد کرده است فرموده اند که می توانیم خلیج پارس را خلیج دوستی بنامیم و آنچه تحت عنوان "خلیج دوستی" مطرح شده را نگاه راهبردی تهران خواند و تعمیق وگسترش همکاری های شمال و جنوب خلیج فارس را گامی مهم در جهت رفاه و امنیت مردم منطقه دانست.جانی معروف آیت الله خلخالی هم در روزهای ابتدای انقلاب ننگین 57 گفت که نام خلیج پارس را به خلیج اسلامی تغییر دهیم که با مخالفت همگانی مردم این سخنان ضد ایرانی و ضد ملی در اندازه یک سخن باقی ماند. ظاهرا آقایان باید راه ایشان را ادامه دهند و حالا که خلخالی زندگی را بدرود گفته باید این آرزوی ایشان یعنی تغییر نام خلیج همیشه پارس تحقق یابد.آیا این سخنان سالهای آینده مستمسکی برای ادعاهای واهی بیگانگان علیه ما نمی شود.خواننده گرامی حتا اگر روزی حکومت جمهوری اسلامی سرنگون شده و حکومتی ملی جایگزین گردد این اظهارت خطرناک و زیان آور گریبان ملت ایران را رها نخواهد کرد چرا که در دعاوی بین المللی تنها قراردادها مهم نیستند بلکه اسناد دیپلماتیک،مذاکرات و صورتجلسات و سخنان مسئولان حکومتی هم مهم است و می توان به انها استناد نمود.

آقایان فراموش نکنید برای نگاهبانی از وجب به وجب این خاک خونها ریخته شده و هر گونه خدشه وارد کردن به تمامیت ارضی خیانت به خون شهداست و در برابر هر کس که قصد تهدید تمامیت ارضی کشور را دارد باید با تمام قدرت ایستاد اگر گفتمان و دیپلماسی دوستانه به جایی نرسید باید به جنگ و نیروی نظامی روی آورد.آرتش و نیروی نظامی برای چه بوجود آمده مگر غیر از این است که از این آب و خاک و شرف و تمامیت ملی نگاهبانی کند و مگر نمونه ی آنرا در 8 سال دفاع مقدس با بیش از 260 هزار شهید و نیم میلیون جانباز و میلیون ها آواره ندیدیم.امروزه که مسند نشینان بی خرد و سیاست حاکمیت فرقه ای خود اینگونه در بخشش آب و خاک و منابع خدادادی این کشور گشاده دستی می کنند و اینگونه سخن می رانند نباید به پوتین و شیخک های پایین دست خلیج پارس که برای دریای مازندران، خلیج پارس و جزایر سه گانه تنب کوچک و بزرگ و ابوموسا دندان تیز کرده اند،خرده گرفت، باید به حال خودی ها فکری کرد نه دشمن... 

نوشتاری از دکتر هوشنگ طالع درباره سهم ایران در دریای کاسپین ( 139کیلو بایت )

به امید ایرانی آباد و آزاد در سایه حاکمیت ملی 

پاینده ایران

                                                        پاینده ایران

تهیه خبرها از مزدک

امروز پیش از ظهر یک بمب در اهواز از سوی ماموران نیروی انتظامی خنثی گردید.

این بمب که درون یک جعبه کفش در توالت بازار بزرگ اهواز جاسازی گردیده بود ساعاتی پیش از سوی ماموران نیروی انتظامی اهوازبی اثر گردید.یکی از فروشندگان مجتمع پس از دیدن این جعبه مشکوک در توالت بازار بزرگ به مسئولان مجتمع خبر داد که بلافاصله ماموران ویژه به آنجا رفتند وپس از تخلیه همه ی بازار این بمب را خنثا کرده واز آنجا خارج نمودند. تاکنون هیچ گروهی مسئولیت این بمب گزاری ناکام را بر عهده نگرفته است.بازار بزرگ اهواز همانند مجتمع پایتخت تهران جایگاه فروشگاه های رایانه و خدمات جانبی است که روزانه تعدا بسیار زیادی از جوانان برای خرید قطغات کامپیوتر و موبایل و ابزار الکترونیکی در آنجا رفت و آمد دارند.

 با توجه به سابقه چندین بمب گذاری در سال 1384 از سوی جدایی تجزیه طلبان عرب خوزستان که منجر به کشته و زخمی شده تعداد بسیار از مردم اهوازو ناامن شدن شهرگردیده بود، احتمال می رود باقی مانده این گروه ها دست به این اقدام علیه امنیت ملی زده باشند.

2. درهمین راستا باید گفته شود که چند روز پیش به نوشته روزنامه ی کارون، یک گروه عرب 11 نفره سارق مسلح و متجاوز به عنف از سوی ماموران نیروی انتظامی اهواز دستگیر شدند. این گروه که چندین فقره سرقت مسلحانه اعتراف نمودند با ربودن زنان و دختران جوان و تجاوز به انان تلاش داشتند که امنیت اهواز را به هم بریزند. انان به طعمه های خود می گفتند که می خواهیم ریشه عجم را بخشکانیم!!

3. هفته گذشته نشریه ای جدید به نام جزیره در اهواز منتشر گردید.این هفته نامه که  نام مشکوک "جزیره" برای آن برگزیده شده است به مدیر مسئولی مصطفا مطورزاده نماینده کنونی خرمشهر در مجلس شورای اسلامی  و به مرکزیت خرمشهر در اهواز به چاپ می رسد.در این نشریه نام آبادان را "عبادان* " درج کرده اند نکته مهمتر، نام  جزیره و لوگوی نارنجی آن است که شبکه ی ماهواره ای و ضد ایرانی الجزیره را در ذهن تداعی می کند. در شماره نخست این نشریه بیشتر نوشته ها پیرامون فقر و وضعیت نامطلوب خرمشهر آبادان وشهرهای خوزستان  بود،اما با توجه به حرکات خزنده ی قومیت گراها و تجزیه طلبان در خوزستان بویژه پس از دوران ریاست جمهوری خاتمی که مطبوعات را نشانه رفته اند،امکان آن می رود که این نشریه نوپا همچون نشریات الحدیث ،اهواز،شورا و همسایه ها (که همگی تعطیل گریدند) به پایگاهی برای قومیت گراها و تجزیه طلبان بدل شود که امیدواریم این چنین نگردد.امید است مسئولان حکومتی با دیده باز تر  رخدادهای کنونی را پیگیری نمایند وریشه این تفکرات را بخشکانند.

*عبادان: تجزیه طلبان عرب خوزستان شهر آبادان را اصالتاً عرب دانسته و ادعا دارند نام حقیقی آن ، عبادان که نامی عربی است، می باشد.

پاینده ایران

مزدک

پاینده ایران

چراحکومت فرقه ای و نالایق جمهوری اسلامی باید با عملکرد ضد ایرانی و انسانی خود به بیگانگان اجازه توهین به ملت ایران را دهد؟؟تصویر چندش آور زیر در یکی از نشریات ایالات متحده آمریکا چاپ گردیده است.ازدید شما چرا بیگانگان اینگونه ما را مورد هجوم قرار داده اند وبه خود اجازه می دهند ملتی را این تاریخ درخشان با بدترین شکل نشان دهند؟ اشکال در کجاست؟آیا کشور ایران همان ایران دهه ۵۰ نیست؟چه چیز در معادلات جهانی عوض شده که ما به این روز افتاده یم؟؟؟ننگ بر حکومت فرقه ای و عملکرد سیاه ۲۸ ساله ی آن.ما که با داشتن این هیات حاکمه به خود و شعور انسانی مان توهین کرده ایم باید شاهد توهین های دنیا باشیم.

 آهای مردم دنیا گله دارم گله دارم....عملکرد حکومت آخوندی را به پای ملت ایران ننویسید....

پاینده ایران

مزدک

پژاک،ایران،اربیل،کوههای قندیل،کردستان،ترکیه

اخلال در ثبات

تجزيه طلبان مسلح فعال در غرب ايران براي عمليات خويش از داخل آلمان مورد حمايت قرار مي گيرند. علي رغم اعتراضات ايران سرکرده اين گروه تجزيه طلبان کرد ميتواند تحت نظارت دستگاههاي امنيتي آلمان نفراتي را براي اينکار در خاک اين کشور بسيج نمايد. تجزيه طلبان مزبور مسئول قتل صدها تن از نيروهاي مسلح ايران بشمار ميروند. يک استاد دانشکده افسري آلمان در شهر مونيخ از فعاليت آنها حمايت مي کند: به نظر او ايران را بايد تضعيف نموده و در صورت امکان به انحلال رساند. حمايت آلمان از تجزيه طلبان کرد در ايران مکمل روابط آلمان با دولت مستقل کردان عراق بوده و نقش اين کشور را در راستاي تغيير مناسبات منطقه اي خاورميانه بر اساس قومي تقويت مي کند. طرح هاي مشابهي از جانب دواير نظامي آمريکا مدتهاست دست بدست مي گردند. شديدترين جانبدار تجزيه کردستان در حال حاضر رئيس جمهور کردستان مستقل عراق، مسعود بارزاني است که از چندين سال پيش با وزارت خارجه آلمان در ارتباط بوده، بارها با آنگلا مرکل ملاقات داشته است.

بارزاني تجزيه منطقه تحت حاکميت خويش در کردستان عراق را اعلان کرده و قصد دارد آنرا با افزودن سه بخش نفت خيز کرکوک، نينيوه و دياله گسترش دهد. آنجا قرار است در سال جاري در باره استقلان منطقه تجزيه شده کردستان همه پرسي صورت گيرد. در کرکوک اين برنامه هاي تجزيه طلبانه موجب تنش ها و درگيري هاي شديد قومي و عمليات تروريستي ميگردند. مسعود بارزاني تهديد کرده است در صورتيکه پس از آن همه پرسي از حاکميت او بر کرکوک جلوگيري شود، به زور اسلحه آنرا محقق خواهد ساخت.

اربيــــــل

بارزاني رهبر حزب دموکرات کردستان KDP که قومش قسمت شمالي بخش تجزيه شده را تحت کنترل خويش دارد، بعنوان رئيس جمهور کردستان مستقل ساير بخش هاي کردستان عراق را تحت حاکميت خويش داشته و سالهاست با کشور آلمان در ارتباط نزديک مي باشد. وي در سالهاي دهه 80 با فرانس يوزف اشتراوس (رئيس دولت وقت ايالت باوارياي آلمان) ارتباط نزديکي داشته است و در سالهاي دهه 90 روابط خويش را با دولت ايالت NRW که از يک رشته پروژه هاي توسعه در شمال عراق حمایت مالي مي کند، گسترش داد. اين پروژه ها شامل بررسي هائي براي يک پروژه استژيک نيز موسوم به راه بارزاني مي باشد. (1)

روابط بارزاني با ايالت NRW از جمله از طريق يکي از نمايندگان پارلمان آنجا بنام زيگفريد مارچ که از وابستگان حزب سبزهاست صورت مي گيرد. اين ارتباط چنان تنگاتنک است که موجب پذيرش وي در قوم بارزاني گشته است بطوري که امروزه از او به زيگي بارزاني نام ميبرند. مارچ رياست شعبه آژانس سرمايه گذاري را در شمال عراق موسوم به همکاريهاي عمراني کردستان Kurdistan Development Corporation در دست داشته و تا کنون براي شرکت هاي آلماني قراردادهاي حجيمي را واسطه شده است. مارچ به هنگام افتتاح مرکز فرهنگي آلمان در سال 2006 در اربيل که پايتخت کردستان عراق بحساب ميرود، نمايندگي آلمان را بعهده داشت. فعاليت هاي مربوط به تأسيس اين مرکز را خانم سوزان اّستهوف که يکي از همکاران وزارت خارجه آلمان و احتمالا از همکاران سازمان جاسوسي اين کشور موسوم به BND مي باشد انجام مي داد. (2)

کوههاي قنــــديل

در محدوده نفوذ بارزاني کوههاي قنديل واقع در تقاطع مرز ايران، عراق و ترکيه قرار دارند. از اين محل دستجات شبه نظامي تجزيه طلب PKK عمليات خود را در ترکيه آغاز مي کنند. همچنين در کوههاي قنديل مقر اصلي گروهي موسوم به پژاک قرار دارد که با PKK روابط نزديک داشته و در غرب ايران با ارتش اين کشور درگيري دارد. هدف اين گروه که از منطقه تحت نفوذ بارزاني عمليات خويش را آغاز مي کند ايجاد کردستان يکدست مي باشد. پژاک بنا به تخمين، قريب 300 سرباز ايراني را کشته است. بطوريکه برنامه تلويزيوني مونيتور گزارش کرد، رئيس اين گروه عبدالرحم حاجي احمدي در شهر کلن آلمان نفراتي را براي اينکار بسيج مي کند.(3) بر اساس اين گزارش وي مرتب بين کلن و عراق رفت و آمد دارد بدون اينکه مأمورين آلمان جلوي او را بگيرند. گفته ميشود سازمان جاسوسي آلمان با پژاک روابط مشکوکي دارد.(4) نقشه زيرين کوههاي قنديل را در عراق نشان مي دهد.

کردستـــان

بطوري که گزارش شده است پژاک نه تنها از آلمان، بلکه از آمريکا نيز کمک مي گيرد.(5) کردستان يکدستي که مطلوب اين گروه است همانگونه که مورد حمايت سيات خارجي قوميت گراي آلمان هست، با سياست هاي استراتژيک آمريکا نيز همخوان است. دواير نظامي آمريکا خواهان تغيير نظام خاورميانه بر اساس قوميت مي باشند. در ماه ژوتيه 2006 در مجله آرمد فورسيس ژورنال که يکي از نشريات ارتش آمريکاست بقلم يکي از نظاميان بازنشسته اين کشور بنام رالف پيترز، نقشه اي منتشر شد که در آن مرزهاي  جهان عربي- اسلامي بر اساس قوميت تغيير يافته اند.(6) از جمله کشورهائي که حريم آنها در اين نقشه مورد دست اندازي قرار گرفته است، ايران است که حاضر به پذيرش سياست تسلط طلبانه آمريکا در خليخ فارس نيست. تهران که متعاقب تحريم اقتصادي تضعيف گشته است (7) و به لحاط نظامي از جانب آمريکا مورد تهديد قرار دارد، در سرحدات غربي خود با نيروهاي تجزيه طلب مقابل است.

در استتار پليس مخفي

منطق سياست نظامي آمريکا و آلمان در حمايت از پژاک را در آغاز سال جاري يک استاد دانشکده نظامي شهر مونيخ توضيح داد. به گفته ميشائيل ولفسٌن Michael Wolfsohn "ايران کشوري چند مليتي است که 49% آن را اقوامي تشکيل مي دهند که از سياست دولت مرکزي ناراضي اند." به نظر ولفسن ايران از درون در معرض خطر مي باشد. وي تجزيه طلبي کردستان را شاهد ميآورد: بخش ايراني کردستان اگر اين انتخاب را ميداشت تا کنون به بخش عراقي آن  ملحق شده و بود و همچنين بخش کردنشين ترکيه و سوريه نيز بدانها مي پيوستند.(8) بنظر اين استاد دانشکده افسري آلمان تجزيه طلبي قومي بهترين اهرم براي ايجاد اختلال در ثبات رژيمهاي ناخوش آيندي مانند تهران بوده و "اين عدم ثبات داخلي ميتواند و مي بايد اهرم سياست غرب در در چارچوب تعرض نظامي به ايران باشد. (البته با کمک دستگاههاي جاسوسي)

________________________________

براي مراجعه به پاورقي ها به متن اصلي مراجعه کنيد.

در پاورقي 6 از جمله چنين آمده است: چگونگي یارگيري و بسيج نفرات از جانب حزب کارگر کردستان PKK در آلمان تحت نظارت دستگاههاي امنيتي اين کشور است: بنا بر گزارش یادشده در برنامه مونيتور که در کانال اول تلويزيون آلمان بتاريخ 21 ژوئن 2007 پخش شد، سازمان پژاک در سال 2005 تعداد 120 تن از نفرات ارتش ايران را معدوم نمود. از آنزمان تا کنون نيز 200تن ديگر قرباني اين سازمان شده اند. پژاک که شقّي از PKK مي باشد،  قسمت اعظم تسليحاتش را از اروپا دريافت مي کند- از جمله از آلمان. در مقام مقابله با اين عمليات ايران در اواسط ماه اوت به عراق و مناطق عمليات آنجا نيرو فرستاد و دولت عراق اين عمليات ارتش ايران را تحمل کرد، زيرا رئيس جمهور عراق که رئيس اتحاديه وطنپرستان کردستان PUK مي باشد و در رقابت با بارزاني قرار دارد پژاک را قابل قبول نمي داند.

برگردان از آلمانی به فارسي از حميد بهشتي  19 سپتامبر 2007

متن آلمانی : سازمان مراقب سیاست خارجی آلمان  

پاینده ایران

مزدک