سالروز قتل داریوش فروهر از نخستین کوشندگان مکتب پان ایرانیسم

قتل داریوش فروهر همراه با همسرش پروانه اسکندری در کنار قتل نویسندگان دگراندیش دیگری مانند "پوینده" و "مختاری" لکه ننگی بر دامان حاکمیت فرقه ای

 

کلمات کلیدی:حزب ملت ایران، داریوش فروهر، پان ایرانیسم، جبهه ملی، دكتر مصدق، محسن پزشكپور

داریوش فروهر به سال ١٣٠٧ در یک خانواده مسلمان در اصفهان به دنیا آمد. او از 15 سالگی و پس از آشنایی با مصدق، زندگی سیاسی خود را آغاز کرد و در دوران فعالیت سیاسی خود، پیش از انقلاب ایران بیش از ده بار بازداشت و زندانی شد. تجربه ١5 سال زندگی در زندان، او را سمبلی از مبارزه ساخت تا آنجا که برخی دوستان وی، زندان را خانه دوم او نامیدند.

داریوش فروهر در آذرماه ١٣٢٧ و در سن ٢٠ سالگی همراه دیگر کوشندگان “مکتب پان ایرانیسم ” شد که در آن زمان هسته مرکزی یک گروه سیاسی ملت‌گرا و مبارز بود. کمیته موقت رهبری متشکل از محسن پزشکپور ، حسن علی صارم کلالی ، محمد رضا عاملی تهرانی ، جواد تقی زاده و داریوش فروهر آغاز به فعالیت نمودند.

داریوش فروهر در یکی از سخنرانی های مکتب پان ایرانیسم دهه1320

سه سال بعد در یکم آبان ماه ١٣٣٠و در اوج مبارزات ضد استعماری ملت ایران  “حزب ملت ایران بر بنیاد پان ایرانیسم” از درون مکتب پان ایرانیسم كه در 15 شهریور 1326 تأسیس شده بود، بیرون و داریوش فروهر نیز به عضویت در کمیته موقت رهبری این حزب درآمد.کمیته موقت رهبری حسن علی صارم کلالی رابه دبیری حزب انتخاب نمود و پس ازانتقال محل زندگی ایشان به خراسان داریوش فروهر در سن ٢٣ سالگی به دبیری حزب ملت ایران انتخاب شد.

حزب از كسانی تشكیل می‌گردید كه برای ایجاد حكومتی بر پایه خواسته‌های تاریخی ایرانیان (پان ایرانیسم) گرد آمده‌اند  دارای جهان بینی ناسیونالیستی است و برای دست یافتن به استقلال كامل كشور سرسختانه می‌كوشد؛  هر گونه استعمار را دشمن می‌داند و از حق حاكمیت ملت‌ها در سراسر جهان پشتیبانی می‌كند.

تا سال ۱۳۳۲ بر بنیاد اندیشه پان‌ایرانیسم سه حزب تشکیل شد. حزب پان ایرانیست به رهبری محسن پزشکپور ، پرچمداران پان ایرانیسم به رهبری محمد مهرداد، حزب ملت ایران بر بنیاد پان ایرانیسم به رهبری داریوش فروهر.

در ۱۷ دی ماه ۱۳۳۰عده‌ای به رهبری محسن پزشکپور و زنده یاد دکتر محمدرضا عاملی تهرانی حزب پان ایرانیست را تشکیل دادند.

دلیل این انشعاب ها نحوه موضع گیری در مقابل دولت دكتر مصدق بود. حزب پان ایرانیست پس از قیام سی‌ام تیر 1331 ضمن انتقادهایی که به سیستم داشت هواداری از  پادشاه قانونی وقت و اصلاح نارسایی ها را پیش گرفت ؛ ولی، حزب ملت ایران با مصدق همراه شد و تا آخر از دولت او حمایت كرد. در كنگره سال 1340، عنوان پان ایرانیسم از نام حزب ملت ایران حذف گردید اما همچنان باور به پان ایرانیسم بنیاد جهان بینی حزب را تشکیل می داد. دلیل برداشتن واژه پان ایرانیسم تشابه اسمی با حزب پان ایرانیست و مشکلاتی بود که در این زمینه بوجود می آمد.

عمده ترین کوشش های زنده یاد داریوش فروهر مبارزه بی امان و رودرو با عوامل حزب خائن توده بود. در دوران مكتب پان ايرانيسم مبارزات پان ايرانيست ها در دبيرستان ها و دانشگاه تهران گسترش بسيار مي يابد كه عليه حزب توده قويترين حزب حاضر در صحنه مبارزات آن زمان كه ضمنا آشكارا وابستگي خود را به روس ها اعلام مي كرد دست به مبارزات پر دامنه اي مي زنند .

روانشاد فروهر در کنار دیگر پان ایرانیست ها بیشترین درگیری ها را با نیروهای وطن فروش و بویژه توده ای داشتند که اغلب آنها با زد و خوردهای گروهی شدید می انجامید. شعار همیشگی داریوش فروهر «پان ایرانیست، گورکن بلشویک (اشاره به حزب تود)» بو.:

همچون پان ایرانیست ها و دیگر نیروهای ملی، داریوش فروهر نیز در قیام مردمی برای ملی شدن صنعت نفت با تظاهرات وسیع حزب خود در پشتیبانی از دولت مصدق، همواره در صحنه حضور داشت. در اواخر شهریور سال 1333، تظاهراتی بر علیه قرارداد كنسرسیوم (امینی – پیج) انجام شد كه حزب ملت ایران در آن شركت فعال داشت.

حزب ملت ایران پس از 28 مرداد32، همچنان در سنگر مبارزه علیه رژیم پادشاهی باقی ماند و با نهضت مقاومت ملی همكاری كرد. در سال ١٣٣٩ و با تشکیل جبهه ملی دوم، داریوش فروهر اگرچه در زندان بود اما به عضویت در شورای مرکزی این جبهه انتخاب شد.همچنین حزب ملت ایران در ایجاد جبهه ملی سوم (1344) نقش مهمی داشت. در فروردین 1348، به دنبال شناسایی استقلال بحرین از سوی دولت ایران، علاوه بر حزب پان ایرانیست که سرسختانه با جدایی بحرین مخالف بود و حتا گروه پارلمانی پان ایرانیست دولت وقت (هویدا) را استیضاح  کرد؛ تنها داریوش فروهر ، طی یك بیانیه‌ای مخالفت خود را با این امر اعلام كرد كه بلافاصله نیز دستگیر شد.

در سال 56 در آستانه انقلاب، با تأسیس جبهه ملی چهارم، در قالب این جبهه به فعالیت پرداخت، این جبهه در اموری مثل مبارزه سیاسی، انتشار بیانیه و تكثیر پیام‌های امام خمینی، نقش مهمی ایفا كرد و همكاری گسترده‌ای با دیگر گروههای انقلابی ضد رژیم داشت. به طور كلی حزب ملت ایران، در سال‌های پس از كودتا تا انقلاب 1357، به مبارزه قهرآمیز خود با رژیم شاه ادامه داد، به طوری كه رهبر آن، داریوش فروهر 14 بار به زندان افتاد.[3] 

اشتباه بزرگ

پس از انقلاب بزرگترین اشتباه زنده یاد فروهر که از دید برخی خیانتی نابخشودنی می باشد همکاری با دولت موقت و گرفتن سمت بود.

داریوش فروهر در ٢6 دیماه ١٣5٧ و همزمان با خروج شاه از ایران شاه از ایران، برای ملاقات با آیت‌الله خمینی عازم پاریس شد و ١6 روز بعد همراه آیت‌الله خمینی به کشور بازگشت. او بلافاصله پس از انقلاب، در ٢4 بهمن ١٣5٧ درکابینه دولت موقت به ریاست مهدی بازرگان شرکت کرد و به عنوان “وزیرکار” در دولت موقت ایران مشغول به کار شد. او حقوقی بابت شغل وزارت دریافت نکرد و با استعفای دولت موقت نیز از فعالیت‌های اجرایی فاصله گرفت. در اولین دوره انتخابات ریاست جمهوری، فروهر خود را كاندیدا نمود كه توفیقی حاصل نكرد.[4]

داریوش فروهر همزمان با آغاز پاییز سال 60 به زندان رفت و پنج ماه زندان را نیز در کارنامه سیاسی پس از انقلاب خود به جای گذاشت. بنا به گفته دوستان و همراهان فروهر، این بازداشت پنج ماهه با کاهش ١5 کیلویی وزن وی همراه بود.

پس از استعفای دولت موقت و حوادث سال 1360 فعالیت حزب دچار ركود شد به نحوی كه فعالیت این گروه به جلسات مقطعی و اظهار نظر در مورد مسائل سیاسی كشور و انتشار بیانیه‌های مختلف محدود شد. پس از روی كار آمدن دولت اصلاحات (1376) فضای باز سیاسی برای فعالیت احزاب تا حدودی شكل گرفت و حزب ملت ایران نیز فعالیت خود را به طور نسبی افزایش داد.

در پاییز ۱۳۷۷ (یکم آذرماه) پروانه و داریوش فروهر از رهبران حزب ملت ایران در خانه خود در شهر تهران به دست مأموران سازمان اطلاعات و امنیت جمهوری اسلامی به قتل رسیدند. شرایط این قتل، فجیع و ددمنشانه بود. قتل فروهرها در کنار قتل شماری دیگر از نویسندگان دگراندیش مانند "پوینده" و "مختاری" موج خشم ایرانیان داخل و خارج از کشور را برانگیخت و افکار عمومی جهان را متوجه وضعیت حقوق بشر شهروندان ایران کرد. هم‌اکنون 10 سال از این رویداد می‌گذرد و تاکنون پرونده قضایی این قتل‌ها به فرجامی نرسیده و ناصر زرافشان، وکیل خانواده‌های قربانیان قتل‌های زنجیره‌ای در زندان بسر می‌برد و پرونده مختومه اعلام شده، بی آنکه عاملان به کیفر برسند و ریشه‌های این قتل بطور علنی افشا گردند.

با ترور داریوش فروهر وهمسرش فعالیت حزب ملت ایران محدودتر شد و عملا سازمان کوچکش از هم پاشید چرا که باور بسیاری حزب ملت ایران در دو چهره خلاصه شده بود: داریوش و پروانه فروهر که آنان نیز ناجوانمردانه به دست قاتلین رژیم سلاخی شدند. تاكنون فعالیت حزب به صورت نشست ها محدود و مقطعی، اظهار نظر در مورد مسائل سیاسی كشور و انتشار بیانیه‌های مختلف، ادامه پیدا كرده است.

داریوش فروهر انسان میهن پرست و بزرگی بود که هر چند اشتباهات بزرگی در حمایت از شورش 57 داشت اما با خون خود این اشتباه و گناه را از خود زدود. روانش شاد باد.

یاری نامه:

1-  تاریخچه نهضت و مکتب پان ایرانیسم ؛ مهندس رضا کرمانی

2-  احزاب و جناح‌هاي سياسي امروز ؛ عباس شادلو

3- احزاب سياسي ايران ؛ محمود تربتي سنجابي

4- تاريخ سياسي بيست و پنج ساله ايران؛ غلام رضا نجاتي

5- دانشنامه آزاد ویکی پدیا 

 فیلم مستند قتل داریوش و پروانه فروهر ( ۵ بخش در يوتيوب)

به امید ایرانی آباد و آزاد در سایه حاکمیت ملی

پاینده ایران

چگونه مك كين و اوباما بر ضد ايران با هم متحد شده اند؟ این مقاله بسیار مهم است بخوانید...

هشداری که در غوغای انتخابات آمریکا گم شد

در حالیکه مبارزات انتخاباتی در آمریکا در جریان بود و به روزهای اوج خود نزدیک می شد گروهی از برترین مغزهای متفکر سیاسی آمریکا از هر دو حزب جمهوریخواه و دموکرات در فکرانباره ای بنام "مرکز سیاست های دو حزبی" (Bipartisan Policy Center) گرد هم آمدند تا در خصوص خطر ایران و نحوه برخورد با این کشور برنامه ای برای رئیس جمهور بعدی، هر کس که می خواهد باشد، تهیه کنند.

گزارش مزبور با عنوان "مواجهه با یک چالش، سیاست آمریکا در ارتباط با برنامه هسته ای ایران" در میان سکوتی حیرت انگیز تهیه و تدوین گردید و به اتفاق آراء توسط تمامی اعضاء مرکز مورد تصویب قرار گرفت. مغز متفکری که هدایت تهیه گزارش را بر عهده داشت کسی نبود مگر یک سوپرعقاب حامی اسرائیل یعنی آقای دنیس راس که من در این مقاله به تفصیل در مورد او سخن گفتم. دنیس راس از طراحان حمله به عراق و از یاران نزدیک یک نئوکان نه چندان خوشنام یعنی پال ولفوویتس است که در کابینه ریگان نیز زیر دست او انجام وظیفه می کرده است.

روح گزارش کمترین تفاوتی با سیاست های جورج بوش از خود نشان نمی دهد و شاید بتوان گفت که شدیدتر و تهاجمی تر هم هست. گزارش برای مقابله با فعالیت های هسته ای ایران پیشنهاد می کند که می بایست "مجموعه ای از سیاست های جدید، ضمیمه یکدیگر، شامل تمهیدات دیپلماتیک، اقتصادی و نظامی" بطور همزمان بکار گرفته شود. "مواجهه با یک چالش" که توسط مایکل روبین (Michael Rubin) یک نئوکان افراطی فعال، و عضو فکرانباره انستیتوی آمریکن اینترپرایز (AEI) انشاء شده و توسط تمامی مشاوران رده بالای آقای اوباما از جمله دنیس راس، چارلز راب (Charles Robb) و اشتون کارتر (Ashton Carter) بدون کم و کاست مورد تائید و تصویب قرار گرفته است با لحنی که کاملا موازی و همسو با سیاست های جورج بوش بنظر می رسد می گوید: "باور ما این است که حمله نظامی گزینه ایست عملی و باید به عنوان آخرین راه حل برای متوقف نمودن فعالیت هسته ای ایران (در دستور کار) باقی بماند."

"مرکز سیاست های دو حزبی" در گزارش خود می افزاید، "پیشرفت تهران (در زمینه هسته ای) به این مفهوم است که حکومت بعدی آمریکا وقت کم و گزینه های کمتری برای برخورد با این تهدید در اختیار دارد." یکی از مواردی که صراحتا بعنوان حربه ای برای مقابله با ایران از آن نام برده شده، تحریم و جلوگیری از ورود بنزین به ایران است.

مسئله بسیار درخور اهمیت اینست که در این گزارش آشکارا کمترین اشاره ای به گزارش NIE که توسط ١۶ مرکز اطلاعاتی آمریکا تهیه گردیده و طی آن اعلام شده بود که ایران درگیر فعالیت های مربوط به ساخت سلاح های اتمی نیست، نشده است. این امر می تواند نمایانگر آغاز دورانی باشد که پرونده گزارش مذکور بسته شده اعلام می شود.

ظهور این "گروه توافق" و انحراف بارز آن از پیشنهادات و راه حل های گروه بیکر- همیلتون بار دیگر یادآور این واقعیت تلخ است که احتمالا تفاوت عمده اوباما با مک کین می تواند در روش رسیدن به نقطه نهائی و به عبارت دیگر "تاکتیک محض" بوده باشد. در حالیکه میلیون ها آمریکائی با آرزوی رسیدن به جهانی متفاوت در پشت کاندیدای دموکرات گرد آمدند. الیت قدرتمند آمریکائی در صدد است که از این موقعیت چشمگیر برای رسیدن به هدف نهائی یعنی دست زدن به یک تهاجم نظامی علیه ایران استفاده کند.

گزارش مواجهه با یک چالش با تکرار پی در پی خطر دستیابی ایران به سلاح اتمی، پیشنهاد می کند که رئیس جمهور جدید آمریکا باید بلافاصله و بدون فوت وقت، حضور نظامی آمریکا در خلیج فارس را تقویت کند. چشمهای انسان با خواندن یک بخش از گزارش از شدت حیرت گرد می شود چرا که کمترین همخوانی با شعارهای انتخاباتی اوباما ندارد. گزارش می گوید: "این امر (تقویت حضور نظامی در خلیج فارس) باید همان روز اولی که رئیس جمهور وارد کاخ سفید می شود آغاز گردد بخصوص که احتمالا جمهوری اسلامی و نیروها و جریانات وابسته به آن در تلاش خواهند بود که (عزم) حکومت جدید را محک بزنند. اتخاذ مواضع (نظامی) در خلیج فارس باید توسط آمریکا و متحدان آن و با فرستادن ناوگان و گروه های ضربت جدید و هم چنین مین روبها و ادوات دیگر جنگی شکل گیرد."

اما آنچه که در میان هیاهوی کر کننده انتخابات گم شد مقاله ای بود که در شب انتخابات در نیویورک تایمز منتشر گردید. مقاله نیویورک تایمز هشداری بود در خصوص این اجماع دو حزبی در واشنگتن و اینکه از این پس باید منتظر یک سیاست بسیار تهاجمی در ارتباط با ایران بود. مقاله از این سخن می گفت که در حالیکه مردم در غوغای مبارزات انتخابات و اخبار مربوط به آن غرق شده بودند، در پشت صحنه، برجسته ترین مشاوران مک کین و اوباما با یکدیگر به توافق رسیدند که رئیس جمهور بعدی خط مشی فشار و آماده شدن برای حمله نظامی را پی گیری کند.

در بخش آغازین مقاله مزبور که توسط خانم کارول گیاکومو (Carol Giacomo) و به عنوان نگاه سردبیر منتشر گردید می خوانیم: "آنچه که این روزها در واشنگتن مشهود است اینست که مطالعات، تحلیل ها و تفسیرها، ملاقاتها و جلسات، کنفرانس ها و بحث های داخل کنگره از سوی افرادی منطقی از هر دو حزب حول محور گزینه نظامی همراه با اقدامات جدید دیپلماتیک علیه ایران دور می زند."

مقاله نیویورک تایمز ما را از سخنان یکی از نزدیکترین مشاوران اوباما یعنی ریچارد دنزیگ (Richard Danzig) آگاه می کند که گفته است "حمله به ایران گزینه وحشتناکی است اما چه بسا که در یک جهان وحشتناک ما ناچار به انتخاب یک گزینه وحشتناک شویم."

خانم گیا کومو نویسنده طراز اول نیویورک تایمز اضافه می کند، آنچه که مرا نگران می کند اینست که ما درست در همان مسیر پیش از جنگ عراق گام برمی داریم. آنروزها در حالیکه همه ما در شوک حوادث ١١ سپتامبر بسر می بردیم در واشنگتن برنامه حمله به عراق ریخته می شد. پیش از آنکه آمریکاییها بدانند که چه چیزی در حال وقوع است حلقه های سیاسی به نتیجه رسیده بودند که باید صدام از میان برداشته شود. من که آنروزها خبرنگار سیاسی رویترز بودم امروز احساس مسئولیت می کنم که چرا هیچ کاری برای توقف این تجاوز فاجعه آمیز انجام ندادم.

بحران عظیم و بی سابقه اقتصادی امروز در آمریکا ممکن است که رنج و محنت میلیون ها انسان را رقم بزند اما برای گروهی که در واشنگتن نیروی تعیین کننده ای در تعیین سیاست آمریکا در امور خاورمیانه به شمار می روند موقعیتی است استثنائی که از شوک موجود در جامعه استفاده کرده و در میان سرسام ناشی از بحران موجود تکلیف خود را با حکومت ایران یکسره کنند، بی توجه به اینکه چگونه میلیون ها انسان در ایران و سپس در منطقه و حتی در خود اسرائیل آماج جنگی بی انتها و خونبار قرار می گیرند.

این جنگ، جنگ بر سر تصاحب زمین نیست که بتوان به سادگی با توافق و سازش آنرا به پایان آورد. جنگی است که نیروی محرکه آنرا ایدئولوژی تامین می کند و لذا در صورت آغاز، پایانی بر آن متصور نیست. بیهوده نبود که رابرت گیتس وزیر دفاع آمریکا هشدار داد که حمله به ایران باعث خواهد شد که ما نسل جدیدی از جهادی ها را خلق کنیم تا آنجا که نوادگان ما نیز در همین آمریکا خود را درگیر جنگ با دشمن خواهند دید.

فراموش نکنیم که نائومی کلاین در "دکترین شوک" با دقتی خیره کننده به ما در خصوص پدیده شوم شوک درمانی هشدار داده است. فضائی که امروز در آمریکا حاکم است زمینه دست زدن به یک شوک درمانی را مهیا کرده است.

مقاله جالب دکترين شوک را مي توانيد در اينجا مطالعه کنید.

سرچشمه:شهیر بلاگ 

با سپاس از دبیرخانه جنبش آذربایجان برای یکپارچگی و دمکراسی که  این نوشتار را برای ما فرستاد. 

بايگاني جستاري :دسيسه هاي ضد ايراني

به امید ایرانی آباد و آزاد در سایه حاکمیت ملی

پاینده ایران

کودتاي خزنده ی قطر - ابوظبي براي به چنگ آوردن جزاير ايراني

يادداشتي از دکتر پيروز مجتهدزاده

توطئه ترور شخصيت من از سوي برخي و تلاش آنان براي سانسور کردن من در مطبوعات وضع را به صورتي در آورده است که من امروز حتي براي هشدار دادن به دولت کنوني در رابطه با خطر تظاهر دوستي شيوخ قطر و ابوظبي با تهران در راه واقعيت بخشيدن به يک کودتاي خزنده براي تصاحب جزاير تنب و ابوموسي، دشواري دارم.
اين دشواري تماماً ناشي از تلاش عوامل ياد شده براي سانسور کردن من در رسانه‌ها، به ويژه مطبوعات است. آقايان توجه ندارند که وقتي امارات متحده عربي اتحاديه عرب را وادار مي‌کند، وزير خارجه آقاي احمدي‌نژاد را احضار کرده و در حضور او عليه ايران به اتهام "اشغال جزاير تنب و ابوموسي" به سازمان ملل متحد شکايت مي‌نويسند و يا خود راساً و در راستاي همان اتهام عليه ايران، به سازمان ملل متحد شکايت مي‌برند، دوست ايران نيست، بلکه با اين گونه اقدامات خصومت بار، خود را دشمن سوگند خورده ايران معرفي مي‌کنند. ما بايد دقت کنيم که ابوظبي در همان حال مي‌کوشد به کمک عوامل شيخ قطر خود را دوست ايران معرفي کرده و در تلاشي آشکارا مزبوحانه مي‌کوشد دولت ايران را فريب داده و در وضعيتي قرار دهد که به خيال خود سندسازي‌هایي را براي به ثمر رساندن کودتاي خزنده خود و براي به چنگ آوردن جزاير ياد شده ايراني واقعيت بخشد. وزارت خارجه ما گويا توجه ندارد که ماجراي کشاندن آقاي احمدي نژاد به اجلاس سران شوراي همکاري خليج فارس در سال گذشته (1386) و انتشار بيانيه پاياني آن اجلاس توطئه‌اي بود که از طرف شيخ قطر و دست نشانده ضد ايرانيش "العطيه" در مقام دبيرکلي آن شوراي همکاري و عواملش در وزارت خارجه ايران تدارک ديده شد. در بيانيه ياد شده آمد که "اين اجلاس" - اجلاسي که رئيس جمهور ايران در آن عضويت داشت - "جزاير تنب و ابوموسي را متعلق به امارات متحده عربي مي‌شناسد. يعني سند سازي در اين زمينه که رئيس‌جمهور ايران هم رسماً اعلام کرده است که جزاير تنب و ابوموسي به شيخ ابوظبي تعلق دارد جلوتر از آن، در دولت آقاي خاتمي، معلوم نيست که در نتيجه چه قول و قرارهائي قطر و ابوظبي به نيروهاي مسلح خود در ماه ژوئن 2004 دستور دادند به آب‌هاي ساحلي ايران در اطراف جزيره ابوموسي حمله برده و شماري از اتباع ايراني را از آن مناطق ربوده و به دوحه، ابوظبي و دوبي برده، آنان را مورد ضرب و شتم قرار داده، محاکمه کرده و يک تن را هم کشتند و وزارت خارجه ايران همه مقررات و قوانين ملي و بين‌المللي را زير پا گذاشته و حتي از يک اعتراض مختصر نسبت به اين تجاوز مسلحانه هم خودداري ورزيد. ثبت اعتراض در اين موارد در سازمان ملل متحد مي‌تواند در پرونده‌سازي‌هاي دشمن موثر افتد، تا نه تنها جلوي تکرار جسارت را بگيرد، بلکه از استناد جستن نسبت به حادثه به عنوان "تلاشي ملي براي ايجاد انقطاع در اشغال جزاير توسط ايران" جلوگيري شود. از آن حيرت‌انگيزتر اينکه آقاي وزير خارجه وقت (دکتر خرازي) که از سفر خارج به تهران بر مي‌گشت، در فرودگاه مهرآباد به رسانه‌هاي ملي دستور داد در‌باره آن حادثه هيچ نگويند و ننويسند. چرا؟ معلوم نيست! هنوزهم نه کسي توضيحي در آن مورد داده است و نه کسي علاقه به شنيدن توضيحي از طرف ايشان نشان مي‌دهد. نامه‌هاي اعتراض من به مراجع بين‌المللي، به ويژه اتحاديه اروپا و عمل به مثل اعلام و تبليغ نشده سپاه پاسداران قطعاً نمي‌توانست ارزش حقوقي لازم را در پر کردن جاي خالي يک اعتراض رسمي دولتي را نزد سازمان ملل متحد داشته باشد.
در ادامه اين بحث لازم به يادآوري مي‌دانم که ابوظبي و قطر بازگشت قانوني جزاير سه گانه به ايران در نوامبر 1971 را "اشغال" آن جزاير از سوي ايران اعلام کرده و تبليغ مي‌کنند، و در نتيجه مطالعه بحث‌هاي حقوقي - تاريخي ما درباره تلاش ايران در 68 سال اشغال اين جزاير توسط بريتانيا (1903 تا 1971) به نام شيوخ شارجه و راس‌الخيمه براي ايجاد اعتراض به اشغال، اخلال در اشغال، و انقطاع در اشغال، مدتي است که به اين نتيجه رسيده‌اند که در اقدامي مزبوحانه، عمل به مثل کرده و در به اصطلاح اشغال اين جزاير توسط ايران اعتراض و اخلال و انقطاع ايجاد کنند. آنها با طرح شکايات واهي و غير منطقي از ايران به سازمان ملل متحد مي‌کوشند به خيال خود نسبت به "اشغال" جزاير توسط ايران "اعتراض" خود را به ثبت رسانده و مستند نمايند، مي‌کوشند با کشاندن رئيس‌جمهور جمهوري اسلامي ايران به اجلاس سران شوراي همکاري خليج فارس و صدور بيانيه ياد شده به نام رئيس جمهور ايران "اخلال" حقوقي خود در اشغال جزاير توسط ايران را به ثبت رسانده و سند سازي کنند، مي‌کوشند که از راه حمله نظامي به آب‌هاي ايران در اطراف ابوموسي و ربودن اتباع ايران "انقطاع" در اشغال اين جزاير توسط ايران را به ثبت رسانده و سندسازي کنند و حيرت انگيزتر از همه اين که نه تنها وزارت خارجه ايران به هيچ يک از اين موارد اعتراضي نکرده و نمي‌کنند و با عدم اعتراض به دشمنان ايران در قطر و ابوظبي خدمت مي‌کنند. با توجه به سوابق نژادپرستي‌هاي ضد ايراني عبد‌الرحمان العطيه و توطئه‌گري‌هاي اين فرد در مقام دبيرکل شوراي همکاري خليج فارس در راستاي اهانت‌هاي پوست کنده نسبت به مليت و هويت ملي ايران، تغيير نام خليج فارس، و تکميل توطئه‌هاي ابوظبي و قطر براي جدا کردن جزاير تنب و ابوموسي از ايران، حضور اين فرد در تهران علي الاصول مي‌بايستي به عنوان "عنصر نامطلوب" ممنوع باشد. ولي مي‌بينيم که نه تنها او با حضور وقيحانه در تهران اعلام مي‌کند که مي‌خواهد مواد دوازده گانه پيشنهادي آقاي رئيس جمهور را به ثمر رساند، به ريش ما مي‌خندد، در حالي که از يک طرف پيوستن ايران به شوراي همکاري خليج فارس در شکل کنوني مطلقاً به صلاح ما نيست و از طرف ديگر هيچ يک از مواد پيشنهاد دوازده گانه ياد شده اشاره‌اي به شروط ابتدائي هماهنگي‌هاي رسمي ايران با آنان، يعني "احترام به هويت ملي" و "احترام به يکپارچگي ملي و حقوق سرزميني" ايران ندارد. فراتر اينکه در خلال اين تظاهرهاي وقاحت آميز العطيه، وزير خارجه ما در کنار او نشسته و به احترام نژادپرستي‌هاي ضد ايراني او از خليج فارس به عنوان "خليج" ياد مي‌کند. از آن بدتر اين که آقاي وزير بطور کلي تجاهل ورزيده و توطئه ديگر العطيه و يارانش را تاييد مي‌کند در راستاي اعتلا يافتن ضربات شديد به ايران و اقتصاد ايران از سوي نقش تجاري و اقتصادي دوبي به عنوان جذب کننده ثروت‌هاي نقدي کشورما، جذب کننده نيرو و ابتکارات تجارتي ما، ضربت زننده به حيثيت و اخلاقيات ملي ما که ايرانيان را به فکر تاسيس بندر آزاد در کيش و قشم انداخته است تا جبران اين ضربات مهلک نسبت به ما شود.
با توجه به اين حقيقت که امارات و شيوخ ياد شده حتي در محافل منطقه‌اي و بين‌المللي مرتباً از ترس مفرط خود از قدرت برتر ايران در خليج فارس سخن به ميان مي‌آورند، طبيعي است که جسارت آنان در حمله مسلحانه به آب و خاک ايران نمي‌توانست بدون هماهنگي‌هاي لازم از طريق عوامل‌شان صورت گرفته باشد، اين معني هنگامي مسلم شد که همه ما شاهد بوديم در فرداي آن حادثه وقتي آقاي خرازي از سفر خارج به فرودگاه مهرآباد وارد شد در همان فرودگاه به رسانه‌ها دستور داد که در اطراف آن حادثه و دلايل و نتايج دلخراشش چيزي نگويند! چرا؟ چون اجبار يافتن وزارت خارجه به اعتراض رسمي به سازمان ملل متحد مي‌توانست قول و قرارها را نافرجام ساخته و دچار همان سرنوشتي سازد که توطئه کشاندن ايران به عضويت اتحاديه عرب دچارش شد!
به نظر مي‌رسد که دليل عمده عجله سران قطر و ابوظبي و عوامل آنان در به ثمر رساندن اين کودتاي خزنده ناشي از اين حقيقت است که در حال حاضر به دليل فروکش کردن نقش برتر عربستان سعودي در شوراي همکاري خليج فارس و در منطقه عربي خاورميانه فرصتي را براي شيخ قطر پيش آورده است تا با استفاده از قدرت مالي خود بتواند جاي خالي عربستان سعودی را در شورا و در سياست‌هاي منطقه‌اي پر کند و پيش از بازگشت عربستان سعودي بتواند توطئه ياد شده را به ثمر رساند و ادعاي پان عربيستي خود را در "شکست دادن ايران" در خليج فارس تبليغ نمايد. سياست‌هائي که عربستان سعودي در اين رابطه و در رابطه عمومي با ايران در خليج فارس داشته و دارد، سياست ايجاد موازنه‌هاي معقول براي حفظ صلح و امنيت منطقه به سود عام است. در ادامه همين استراتژي بوده است که سعودي‌ها پيوسته در قبال سياست‌هاي تند شوراي همکاري خليج فارس در قبال ايران نقش ترمز را ايفا کرده‌اند و حداقل در دو نوبت در 16 سال گذشته به گونه‌اي علني امارات متحده عربي را به دليل تلاش براي سياسي و بين‌المللي کردن ادعاهاي خود نسبت به جزاير تنب و ابوموسي سرزنش نمودند. در يک نوبت رياض به گونه‌اي کاملاً علني ابوظبي را به دليل "به خطر انداختن منافع و امنيت همگان در منطقه خليج فارس از راه پي‌گيري خصمانه ادعا نسبت به جزاير تنب و ابوموسي" سرزنش نمود. عربستان‌سعودي در حال حاضر به دليل مشکلات پيچيده‌اي که در روابطش با ايالات متحده پيدا کرده است، در سياست‌هاي جهاني، منطقه‌اي و محلي خود ترجيح مي‌دهد نوعي بي‌تحرکي را که آغاز کرده است، حفظ کند. اين بي‌تحرکي ناشي از پيچيدگي‌هاي فراواني است که در مناسباتش با ايالات متحده، در رابطه با توطئه مشترکش با دولت نواز شريف در پاکستان و سازمان سيا بروز کرد و تلاش توطئه گران در جهت اشاعه وهابي‌گري در کشورهاي مسلمان آسياي مرکزي و قفقاز که منجر به اختراع طالبان و القاعده و مفهوم "تروريزم" بين‌المللي شده است. شيخ آزمند پان عربيست آل ثاني در قطر که هميشه خود را در رقابت سياسي با سعوديان در منطقه مي‌ديده است، اکنون مي‌کوشد از غيبت نسبي و مسلماً موقت سعوديان در سياست‌هاي منطقه‌اي، حداکثر بهره را ببرد تا بتواند خود را به عنوان قهرمان پان عربيسم "نجات دهنده جزاير تنب و ابوموسي از "استعمار فارس‌ها" و "اشغالگران جمهوري اسلامي ايران" معرفي کند. او در اين راه عجله دارد و العطيه در شوراي همکاري خليج فارس و ديگر عواملش را بسيج کرده است تا در اين راستا پرونده سازي نمايد و کودتاي خزنده خود را جهت واقعيت بخشيدن به آرزوي ابوظبي در زمينه دست اندازي به خاک ايران به ثمر رساند.
حقيقتاً جاي شگفتي دارد که وزارت خارجه ما مطلقاً متوجه اوضاع نيست از جمله اين واقعيت که قدرت‌هاي اصلي شوراي همکاري خليج فارس، يعني عربستان سعودي، عمان و کويت در اين رابطه‌ها مطلقاً فعال نيستند و اجازه مي‌دهند که ابوظبي که خود را دشمن رسمي کشور و ملت ما اعلام کرده است، با همکاري قطر که اساساً نه يک قدرت واقعي است و نه يک کشور واقعي، در آن شورا براي ما تعيين تکليف کنند.     تهران 19/8/1387

برگرفته از خبرگزاري کار ايران

بايگاني در بخش :دسيسه هاي ضد ايراني

به امید ایرانی آباد و آزاد در سایه حاکمیت ملی

پاینده ایران

گزارش و عکس:میلاددهقان

نخستین همایش شاهنامه خوانی بختیاری 24 آبان ماه ۱۳۸۷ در اهواز برگزار شد. این همایش که با همت انجمن دوستداران میراث فرهنگی "تاریانا" خوزستان و با همکاری گروه "آذرخش بختیاری" و با مجوز اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی اهواز در تالار اجتماعات "گِیتِ بوستان" برگزارشد شاهد حضور بیش از سه هزار نفر ازعلاقمندان به شاهنامه بختیاری بود. 

                      
 برنامه که در ساعت 5 عصر با سخنان نایب رییس انجمن دوستداران میراث فرهنگی تاریانا خوزستان آغاز شد .مجتبی گهستونی با اشاره به سروده ای اندیشمند توس ، فردوسی بزرگ که سی سال از بهترین سالهای زندگی اش را برای نگارش سپری کرد تا زبان پارسی همچنان جاودانه بماند گفت: سروده یی که برخاسته از جان و اندیشه مردم ایران است و داستان هایش سینه به سینه و پشت به پشت در گذر پیشینه پر فراز و نشیب میهنمان ، جابه جا شده و امروز در دست من و تو قرار دارد. به همین دلیل در گذر سده ها ، این سروده ارزنده ، پاسدار زبان و ادب و فرهنگ ما بوده و به راستی نشانه " هویت ملی " ما ایرانیان است. ایشان با اشاره به اینکه انجمن دوستداران میراث فرهنگی تاریانا خوزستان افتخار دارد ، شاهنامه خوانی بختیاری را به عنوان یکی از سه سبک برتر شناخته شده سرایش شاهنامه خوانی در ایران را به همشهریان عزیزعرصه نماید افزود: انجمن دوستداران میراث فرهنگی تاریانا خوزستان بر آن است تا با تلاش برای ثبت این یادگار ملی به عنوان میراث معنوی ایرانیان در شمار فهرست آثار ملی به این شاهکار عظیم معنوی هویت دیگری بخشد.  
امیر آرمین دبیر همایش با خوشامد گویی به باشندگان با اشاره به اهمیت سنت شاهنامه خوانی در قوم بختیاری که ریشه در باورهای کهن و مجموعه آیین های باستانی ایران زمین دارد از تلاش همه کسانی که برای برگزار شدن این همایش کوشش نمودند سپاس گزاری کرد. 

خانم مهشید نقاش زاده از مقام و شخصیت زن ایرانی و حضور همپای آنان کنار مردان در همه صحنه های اجتماع  و همچنین لزوم الگوبرداری زنان جامعه از فرهنگ غنی ایران وشخصیت های برجسته زنان در شاهنامه سخن گفته و درباره موسیقی شوشتری و مقام شاهنامه خوانی که در مایه شور و دشتی خوانده میشود توضیحاتی دادند که آقای محمدپورعلی نیز از روستای راهدار بخش رستم و اسفندیار را به شوشتری برای شرکت کنندگان اجرا کردند.

در میان برنامه ها قطعات دستمال بازی و نواختن ساز و دهل با شادی و همراهی بسیار گرم حاضرین همراه بود .

آقای عبدالعلی قصامی مجسمه ساز درباره ساخت مجسمه  فردوسی که نشان همایش نیز بود چنین گفت: تندیس فردوسی از جنس چینی است که5/7 تن وزن و سه متر ارتفاع دارد که با 4000 ساعت و سه ماه کار آمده شده است و قرار است با همکاری شورای شهر در یکی از میادین شهر اهواز نصب شود.

در ادامه برنامه گروه موسیقی کورش اسد پور، شیروان نصرالله پور(به سرپرستی استاد علی حافظی) ، گروه موسیقی امیرفریدون خردمهر و گروه موسیقی نوراله مومن نژاد به اجرای برنامه های خود پرداختند که اجرای دو آهنگ از زنده یاد مسعود بختیاری (بهمن علاالدین) توسط کوروش اسد پور با تشویق بسیار زیاد حاضرین همراه بود.

از بخش های زیبای دیگر همایش، اجرای نقالی شاهنامه « بخش زال و رودابه » توسط بانوی شاهنامه خوان تهمینه باروتی بود.

همچنین نقالی شاهنامه با اجرای زیبای نقال کم سن سال، نیوشا احمد زاده با استقبال گرم حاضرین و تشویق های پیاپی آنان همراه بود.نیشوشای نوجوان با مهارت و زیبایی بخش "گذشتن سیاوش از آتش" را اجرا کرد که با کف زدن چندین باره حاضرین در میان اجرا روبرو شد.                                               

نخستین همایش شاهنامه خوانی بختیاری با پخش سرود غرور انگیز ملی "ای ایران" و برخواستن و هم صدایی جوانان به کار خود پایان داد.

نکته بسیار مهم در این همایش استقبال خوب مردمی و همراهی و ابراز احساسات پیاپی حاضرین در سال بود که نشان دهنده پتانسیل های بسیاری در این زمینه های برنامه های ملی است و امیدواریم سرآغازی بر همایش های بعدی باشد و شاهد چنین برنامه هایی با استان خوزستان در جهت گسترش فرهنگ ایرانی باشیم. در پایان از همه دست اندرکاران و مسئولین برگزاری سپاس گزاری می کنیم.

  

 

برگرفته از: روزهای بی عزا (میلاددهقان)

به امید ایرانی آباد و آزاد در سایه حاکمیت ملی

پاینده ایران

یکی از هم میهنان کرد در رایانامه ای که برای من فرستادند پرسش هایی را در باره کردها بیان داشتند که در اندازه توان به کوتاهی به ایشان پاسخ دادم . ازآنجا که مایل بودم دیگر یاران و دوستان از این پرسش و پاسخ آگاهی یابند متن آن را در زیر آورده ام.

دوستان عزیز و رفقای گرامی سلام و درود و خسته نباشید به تک تک شما عزیزان. من یک سوال دارم خدمت شما همه احزاب ایرانی ، شما که اینقدر که برای خاک ایران تعصب دارید برای مردمانش هم تعصب دارید؟

" آريا"ي گرامی هم میهن کرد من درود بر شما بسیار خرسند شدم از اینکه پیام مهر آمیز شما به من رسید. درددل هایی را که نوشته بودید می دانم و این زخم بر پیکر تیره کرد همیشه بوده و روزی به یاری یزدان و با همت ایرانیان بهبود خواهد یافت. درباره نوشته های شما سخن بسیار و پاسخ بس دراز است اما به چند مورد آن می پردازم.درباره ایران دوستی و اینکه چرا خاک برای ما این اندازه ارزش دارد و آیا مردم روی این خاک هم برای ما ارزش دارد می توانید این نوشتار من در پاسخ به یکی دیگر از هم میهنان را بخوانید. البته ایشان یک کمونیست است و با اندیشه های ملی مخالف است اما پاسخ همان است که برای ایشان نوشتم. برای خواندن روی پیوند روبرو کلیک کنید. پرسش چپ ، پاسخ راست !

پرسیده اید : چرا هر وقت به بک کرد برخورد می کنید فورا در ذهنتان یک تجزیه طلب خطور میکند و همیشه این کلام رو نوک زبانتان است؟

در بخش دیگر باید بگویم ما هیچ گاه کردها را جدایی خواه ندانسته و می دانیم وبذر این تفکر مسموم از سوی حاکمیت فرقه ای در میان جامعه ایرانی پاشیده می شود و میهن پرستان پان ایرانیست همیشه با این اندیشه مخالفت داشته اند.چرا که همیشه تلاش داشته است که بین اقوام ایرانی پیوند برقرار بنماید و یکی از آرنگ های ما "برپایی دولت اتحاد اقوام جامعه بزرگ ایرانی" است که بی شک کردهای گرُد سهم مهمی در آن دارند.در برابر این اندیشه حاکمیت فرقه ای قرار دارد که با انواع برچسب ها تلاش در ایجاد تفرقه دارد...بلوچ ها قاچاقچی... کردها آدم کش... افغانی ها دزد و....امیدواریم روزی این بذر کینه ونفرت برای همیشه در پهنه جامعه ی ایرانی بخشکد.

پرسیده اید چرا هر حکومت که سر کار می آید روز اول خشت مبارزه با کردها و ظلم کردن به کردها را می چیند؟

این به این دلیل است که هیچ گاه یک دولت کاملا آگاه به مسائل و باید ها و نباید های ملی بر سرکار نبوده است تا بیابد که مسئله کردها در کنار اقوام دیگر مسئله حیاتی ملت ایران است و همیشه افراد فاسد در این دستگاه ها تلاش در گسستن پیوند کردها با ایران و ایرانی بوده اند که البته همیشه نیز در این راه شکست خورده اند.از دید ما چاره مشکل در برپایی یک دولت پان ایرانیستی در جامعه ایرانی است که به همه حقوق تاریخی و ملی همه ایرانیان آگاه است.

هم میهن گرامی اتفاقا این حکومت با کردها مانند اقوام دیگر برخورد می کند! کدام تیره و قوم ایرانی از سوی حاکمین مورد احترام و پشتیبانی قرار گرفته که کردها چنین انتظاری دارند؟ شاید یکی از شوندهای این برخوردها نوای آزادی خواهی و حق طلبی کردهاست و اینکه هیچ گاه در برابر ظلم سرخم نکرده اند؛ که این گونه سرکوب ها را در پیش دارد و در یکی از دردناک ترین رویدادها جوان میهن پرست فرزاد کمانگر به اعدام محکوم می گردد(کلیک کنید: بیانیه حزب پان ایرانیست در حمایت از فرزاد کمانگر آموزگار کرد) البته این مورد بیشتر مربوط به سی سال حکومت فعلی جمهوری اسلامی است که اصولا با همه مردم از همه اقوام این برخورد را می کند و هیچ بخش از ملت ایران را از خود نمی داند چرا که خود این حکومت ماهیت غیر ایرانی و بیگانه با منافع ملی دارد. هنگامی که این تفکر بیگانه به ملیت بر مسند کار قرار گیرد بر پایه همان ناآگاهی تاریخی برخورد می کند که هوده و نتیجه آن ، پرسش امروز شما و بسیاری از هم میهنان دیگر است و این رنجشی که در نوشتارتان پیداست.

کردها بیشترشون در 4کشور پراکندن. ایران ، عراق ، سوریه ، ترکیه و قسمتی از ارمنستان و لبنان و اسراییل ولی بیشترشون رو ایران تعصب خاصی دارن اللخصوص کردهای عراق ولی متاسفانه ایرانی های دیگه رو کردها این حس رو ندارن و همشیه از خودشون می رونن و تردشون می کنن.می دونید همیشه کردها سپر و پاسدار مرزهای ایران بودن در هر زمانی و هر حکومتی که سر کار بوده مرزبانی از خاک جزو افتخارات ما بوده ولی متاسفانه هیچ نامی از کردها نمی برید. "با تشکر آریا"

آریای گرامی با بخشی از موارد برشمرده ی شما هم رای و با برخی مخالفم .اگر برخوردی بوده از جانب سیاست های غلط حکومتی بوده و نه مردم ایران که گفته اید کردها را از خود رانده اند؛ مردم در این بین نقشی نداشته اند در باره مرزبانی ایران نیز سخنی کاملا بجاست و از کردها و دیگر اقوام مرز نشین جز این چشمداشتی نیست. در پایان باید یادآوری کنم ، حساب حزب پان ایرانیست با هر حزب ناسیونالیستی دیگر در ایران جداست و حساسیت نسبت به سرنوشت کردهای همیشه ایرانی همواره یکی از اصول بنیادین در اندیشه ما بوده است. دوست گرامی در حزب پان ایرانیست همیشه دفاع از کرد به عنوان دفاع از شرافت ایرانی یاد می شود و هم میهنان کرد در رستاخیز ملی به پرچمداری حزب پان ایرانیست همیشه جلودار بوده اند و دراستان های کرد نشین همیشه کرد در صفوف آهنین میهن پرستان پان ایرانیست خودنمایی می کردند.شما اگر به بیش از 60 سال کوشش های حزب پان ایرانیست توجه کنید می بینید که ما همواره پشتیبان کردها به عنوان یکی از اصیل ترین اقوام جامعه بزرگ ایرانی بوده ایم و هیچ حزبی مانند ما پشتیبان کردها نبوده است.رهبر بزرگ کرد زنده یاد ملا مصطفا بارزانی که پیوند بسیار خوبی با سرور محسن پزشکور رهبر حزب پان ایرانیست و دیگر اندامان حزبی داشته است (از اینجا عکس سران حزب پان ایرانیست و ملامصطفا بارزانی را ببینید ) آرمان شاهنشاهی ایران را در سر می پروراند و یک پان ایرانیست بوده و برای کنگره پنجم حزب پان ایرانیست پیام تبریک هم فرستاد و همچنین این جمله ایشان همیشه به عنوان یک اصل از سوی ما بیان شده است : "هر جا کرد است آنجا ایران است. ملا مصطفا بارزانی". کردها فرهنگ و تاریخ مشترک با ایران داشته و تاریخ کردها از تاریخ ایران جدا نیست و پادشاهی مادها نیز از همین قوم بزرگ برخواسته است.دوست گرامی نکته مهم برای شما و دیگر خوانندگان گرامی است است: این جدایی ها و تفرقه ها در 200 سال گذشته باعث تیره روزی همه ایرانیان گردیده است و به همین دلیل اندیشه پان ایرانیسم در پی یک اتحاد همه اقوام ایرانی و بازگشت بخش های جدا شده ایران به آغوش مام میهن می باشد چرا که جز این نخواهیم توانست قدرت و اقتدار گذشته را بازیابیم و بتوانیم به مشکلات کنونی چیره شویم. تنها یک راه برای پایان دادن به سرگشتگی های نژاد ایرانی مانده است:

پان ایرانیسم آرمان ماست.

برای آگاهی بیشتر و دیدن تارنمای پان ایرانیست های کردستان روی بژی ایران کلیک کنید.

پاینده ایران

هرمز اردشیر همینجاست

پس از مطرح کردن وجود لایه های باستانی ومقداری سفال های شکسته در میدان دروازه اهواز،محل احداث یکی از ایستگاههای قطار شهری در آذر سال 1386 که مطبوعات اقدام به چاپ مطلبی در این خصوص نمودند تا به امروز مسائل واتفاقات مختلفی به وقوع پیوست که در بخشی از این مطلب که بنا به ضرورت دیگری نوشته شده است خواهیم پرداخت. طی یک سال اخیر پس از طرح مسائلی پیرامون وجود شهر باستانی هرمز اردشیر در مسیر قطار شهری و دیگر محلات باستانی اطراف این پروژه علی رغم همکاری های متعددی که با انجمن دوستداران میراث فرهنگی تاریانا خوزستان و دیگر تشکل های همسو مثل کانون فرهنگی لر بختیاری ایرانیان صورت گرفت شاهد هجمه های مختلفی به اعضای هیئت مدیره انجمن بودیم. طی چند روز گذشته انعکاس مطالبی از سوی رئیس پروژه باستان شناسی کشورو مدیر عامل قطار شهری اهواز باعث شد سخنگو و نائب رئیس انجمن دوستداران میراث فرهنگی تاریانا خوزستان به طرح موضوعاتی پیرامون سخنان این دو مقام مسئول بپردازد. پاسخ قاطعانه انجمن به رئیس پژوهشکده باستان شناسی کشور که مدعی شده بود «در میدان دروازه آثاری از وجود هرمز اردشیر یافت نشده» در روزنامه صبح کارون وخبرگزاری ایسنا و بسیاری دیگر انعکاس یافت که در ادامه می خوانید:

**********

سخنگوی انجمن دوستداران میراث فرهنگی تاریانا خوزستان :

اظهارات رییس پژوهشکده باستان شناسی کشور بی اساس است اهواز چهار هزار سال تاریخ دارد چرا سازمان میراث فرهنگی اصل پرونده ثبتی هرمز اردشیر را منتشر نمی کند؟

 سخنگوی انجمن دوستداران میراث فرهنگی تاریانا خوزستان به اظهارات حسن فاضلی نشلی رییس پژوهشکده باستان شناسی کشور که به منظور بازدید از کاوش باستان شناسان در میدان دروازه به اهواز آمده بود واکنش نشان داد. مجتبی گهستونی گفت: فاضلی نشلی در حالی از انجام کاوش در منطقه دروازه برای یافتن بقایای شهر تاریخی هرمز اردشیر طی 2 ماهه گذشته سخن می گوید ، که انجام این کاوش ها از 20 روزگذشته آغاز شده است. وی گفت: من اعتقاد دارم که این مقام مسئول ماموریت دارد که پرونده هرمز اردشیر را برای همیشه ببندد، چرا که ایشان نمی خواهند قبول کنند که هرمز اردشیر در سال 1310 به شماره 43 ثبت شده و محدوده آن را درون شهر اهواز ذکر کرده است. چرا که ایشان در گفت و گوی خود با خبرنگاران گفته است: اين كاوش‌ها بر اساس اظهارات دوستداران ميراث فرهنگي انجام شد. از سوي اين افراد گزارش وجود يك شهر تاريخي كه آدرس دقيق آن مشخص نشده به سازمان ميراث فرهنگي كشور ابلاغ گرديد. گهستونی بیان داشت: باستان شناسان چگونه توانسته اند طی بیست روز مسیر 23 کیلومتری و 28 ایستگاه را که طبق قرارداد باید کاوش کنند بررسی نمایند و به این نتیجه برسند که این محدوده تاریخی نیست. مگر این باستان شناسان چند گمانه زده اند. سئوال من از آقای فریادیان مسئول هیات باستان شناسی این است که چرا به جای اینکه گمانه ها را به سمت جنوب ایستگاه یعنی از دروازه به سمت راه بند که در اصل بر روی تپه قرار دارد بزنند ، به سمت شمال که زمین تخت است هدایت کرده اند. وی در واکنشی دیگر به سخنان فاضلی نشلی که گفته بود بر اساس بررسی های ما و با ادامه روند کار برای ما ثابت شد که در منطقه مذکور و در ایستگاه مترو هیچ گونه اثر تاریخی وجود ندارد گفت: بررسی های ما و گفت و گو با آقای فریادیان این موضوع را ثابت کرد این تیم کارشناس که هیچ نیروی بومی در آن مشغول به کار نیست برای کار دیگری به خوزستان آمده اند. قطعا دعوت از خبرنگاران برای مشاهده یک سری مکان از قبل تعیین شده بدون آنکه خیلی از این عزیزان از محتویات ماجرا اطلاع داشته باشند اصلا وجاهت ندارد. گهستونی فعالیت مترو را به دلیل کم کاری سازمان میراث فرهنگی برای نجات بخشی شهری که از سوی این سازمان اعتقادی به وجود آن نیست را غیر واقعی عنوان کرد. این افراد مسئول اگر واقعا دلسوز تاریخ اهواز هستند بهتر است که محتویات اصلی اسناد پرونده هرمز ادشیر را که در سال 1310 به ثبت رسیده است را منتشر کنند تا همگان به حقیقت سخنان انجمن دوستداران تاریانا خوزستان که با هیچ کس حاضر نیست بر سر تاریخ معامله کند پی ببرند. سخنگوی انجمن دوستداران میراث فرهنگی تاریانا خوزستان دریافت 30 میلیون تومان از قطار شهری برای انجام کاوش های باستان شناسی را بی اساس عنوان کرد و گفت: براساس پیگیری های صورت گرفته شده و اظهارات مدیرعامل فعلی قطار شهری اهواز در یک جلسه مشترک با انجمن و سخنان بعضی از نزدیکان رییس سازمان میراث فرهنگی خوزستان اعتبارات اختصاص به کاوش های باستان شناسی 200 میلیون تومان است. وی در ادامه با اشاره به سخنان این مقام مسئول که گفته بود كساني هم كه گفته‌اند در اين منطقه شهر هرمز اردشير وجود دارد، اشتباه كرده‌اند چون اين منطقه در طول دوران خود فاقد آثار تاريخي باارزش بوده است، گفت: در هر منبع تاریخی هر فرد غیر کارشناسی که مراجعه و مطالعه نماید مشخص می گردد که اهواز تاریخی 4 هزار ساله دارد و در زبان اَکدی و بابلی ، هل تم تی نامیده می شد و در زمان اشکانیان نام فعلی اهواز "تاریانا" بوده و در دوره ساسانی بعد از نبرد اردشیر بابکان با اردوان پنجم تاریانا توسط اردشیر اول تجدید بنا شد و نام این شهر به "هرمز اردشیر" تغیر یافت. این شهر در دوره ساخت به دو قسمت بازرگانان و پیشه وران و در قسمتی دیگر اشراف و ثروتمندگان زندگی می کردند که به بخش اول آن "هوجستان واجار" و به بخش دوم "هرم شیر" می گفتند. وی افزود: در زمان ورود اسلام به ایران ، هرم شیر توسط اعراب مورد حمله قرار گرفت و از بین رفت و بخش دیگر که هوجستان واجار نامیده می شد به دلیل رونق تجارت ، هوجستان واجار به نام عربی "سوق الاهواز" تغیر نام یافت. سخنگوی انجمن دوستداران میراث فرهنگی تاریانا خوزستان تصریح کرد: تایید باستان شناسان اعزامی از تهران در چند مرحله به خصوص در تاریخ شانزدهم دی ماه مبنی بر باستانی بودن لایه ها ی مشاهده شده در میدان دروازه ، شکل گیری شهرها و تمدن های بزرگ در مجاورت رودخانه ها به خصوص رودخانه کارون ، وجود بقایای چندین سد بر روی رودخانه کارون به خصوص در زیر پایه های پل سیاه ، وجود گور دخمه در حصیر آباد، وجود تپه های باستانی در آسیه آباد و خرمکوشک ، وجود پایه ستون های متعدد در اهواز قدیم ( عامری) ، استقرار مناطق حصیر آباد، عامری، سخیریه و آسیه آباد بر روی تپه از جمله دلایل وجود یک شهر تاریخی در مسیر قطار شهری است. مجتبی گهستونی از مسئولین میراث فرهنگی درخواست نمود که به دلیل سیاست های غلط که روزی در آن خصوص غبطه خواهیم خورد ، میراث فرهنگی را قربانی نکند ، چرا که وظیفه سازمان میراث فرهنگی نجات بخشی و حفظ آثار و محوطه های باستانی است. وی یادآور شد که هم اکنون به طور شدید به سه تپه باستانی در حصیر آباد، خرمکوشک وچُنِیبِه اهواز خسارت وارد شده است.

اما پاسخ به سخنان مدیر عامل قطار شهری که در تاریخ پنج شنبه 16 آبان ماه 1387انعکاس یافت :

1-      بیان سخنانی غیر کارشناسی و خلاف واقع از سوی مدیر عامل قطار شهری به هیچ وجه در شان فردی که خود خوزستانی است و ظاهراً دلش برای تاریخ فرهنگ این استان می سوزد نیست(اشاره به تیتر،ایستگاه دروازه محل دفن زباله بوده است).

2-      برابر بخشنامه 62180/10 مورخ 5/3/75 استانداری خوزستان کلیه دستگاههای دولتی قبل از اجرای پروژه های عمرانی موظف به استعلام از سازمان میراث فرهنگی در خصوص وجود یا عدم وجود آثار فرهنگی تاریخی در محدوده اجرای پروژه می باشند. متاسفانه قطار شهری اهواز به این وظیفه قانونی عمل نکرده است. اگر استعلامی هم انجام داده باشد ضرورت انتشار آن وجود دارد.

3-      یافت نشدن آثار و لایه های باستانی در منطقه دروازه ( که بر روی این موضوع اختلاف نظر وجود دارد) به معنای عدم وجود یک شهر باستانی نیست.

4-       انجمن دوستداران میراث فرهنگی تاریانا در اولین روزهای آغاز به کار باستان شناسان در مسیر قطار شهری ضمن تماس با رئیس هیات ،قول همکاری را برای به نتیجه رسیدن این موضوع داده که البته ایشان عنوان داشتند تا بعد از کاوش ها ومطالعات مورد نظر هیچ کس حق حضور در حین کاوش را ندارد( که البته وعده ایشان با حضور فاضلی نشلی وخبرنگاران محترم زیر پا گذاشته شد).

5-      مدیر عامل قطار شهری در بخشی از گفتگوی خود با صبح کارون اظهار داشته است که باستان شناسان بی غرض به اینجا آمده و گفته اند میدان دروازه باستانی نیست. این در حالی است که صورتجلسه 16/10/86 که با حضور 5 کارشناس زبده وباستان شناس برجسته سازان میراث فرهنگی کشور و 2تن از معاونان سازمان میراث فرهنگی خوزستان و 2 کارشناس مسئول قطار شهری امضا شده است بر باستانی بودن منطقه تاکید و به انجام گمانه زنی های باستان شناسی تاکید می کند.

6-       آیا مدیر عامل قطار شهری که سعی میکند خود را دلسوز میراث قلمداد کند نباید درگفت وگوی خود از دلسوزی انجمن تاریانا برای مشخص گردیدن واقعیت سخن می گفت: چگونه ایشان به خود اجازه می دهد که دوستداران میراث فرهنگی را مغرض وکارشناسان سازمان میراث فرهنگی را بی غرض معرفی کنند. آیا تلاش انجمن تاریانا ویا هر دوستدار میراث فرهنگی برای اطلاع رسانی،حفاظت وصیانت ار تاریخ ،فرهنگ وتمدن باشکوه ایرانی مغرضانه است.

7-       ایشان در بخشی از گفت وگوی خود اظهار داشته که طی گمانه زنی های متعدد، تکه های سفال مربوط به زمان حال است در حالی که سرپرست هیات کاوش چندین بار در دیدار با اعضای هیئت مدیره انجمن تاریانا گفته اند اگر چه اینجا هرمز اردشیر نیست اما سفال ها مربوط به دوره هخامنشی است .

8-      هلاکویی در بخش دیگری گفته میدان دروازه محل خرید و فروش سفال وکوزه بوده است که باید گفت: اگر این مکان اینگونه بوده است که ایشان فکر می کند پس چرا اثری از مغازه های سفال وکوزه فروشی نمی بینیم. شاید منظور ایشان محل های خریدو فروش کوزه وسفال مربوط به دوره ساسانی و اردشیر بزرگ می باشد که ظاهراً کارشناسان بی غرض سازمان میراث فرهنگی نتوانسته اند یا نخواسته اند قدمت آن را اعلام نمایند.

9-       وی در اظهار نظر غیر مستند دیگری گفته اند: در سال 1310 پژوهشگری از اهواز رد شده واز وجود شهر هرمز اردشیر خبر داده است. قابل توجه آقای هلاکویی اینکه در سال 1309 بعد از تصویب حفظ آثار ملی، ثبت آثار تاریخی کشور آغاز و در سال 1310 شهر هرمز اردشیر نه توسط پژوهشگری عبوری بلکه توسط هیات باستان شناسی فرانسوی که در خوزستان مشغول به کار بوده این شهر ثبت می شود. صدالبته اینکه شهر هرمز اردشیر را به طور کامل دیده اند ولی کسی نیست که با مراجعه به مرکز اسناد فرانسه ،اسناد و مدارک موجود این شهر را پیگیری نماید.

10-   اما ایشان در بخش دیگری از گفت وگوی خود سخن از انتشار گزارش نهایی کاوش بعد از بررسی کامل 24 ایستگاه یه میان آورده اند حال این سوال پیش می آید که چرا پس از بررسی یک گمانه ودر آغازین روزهای کاوش اقدام به جنجال خبری کرده وچرا آقای فاضلی نشلی که خود یک فرد علمی است تحمل نکرده و نتیجه کاوش را به بعد از فصل کاوش (که 45 روز است) موکول نموده است آیا این اقدام سازمان میراث فرهنگی ومصاحبه شما به عنوان مدیر عامل قطار شهری برای موج سازی وهجمه بر علیه دوستداران میراث فرهنگی ننبوده است. آیا این اقدام شما زمینه ای برای کسانی که همواره تلاش می کنند عنوان" گهواره تمدن "و"بهشت باستان شناسی" را از خوزستان بربایند فراهم نمی کند. به راستی اعلام تاریخی نبودن مسیر قطار شهری و پشت نیروگاه زرگان که ادعای دیگر انجمن تاریانا بوده است به معنای چیست؟

11-   انجمن تاریانا با مطالعه بیش از 60 منبع موثق تاریخی که برای مطالعه همگان موجود است وگفت وگو با کارشناسان وباستان شناسان بی غرض تر از کارشناسان مورد نظر آقای هلاکویی همچنان بر وجود شهر هرمزاردشیر در مسیر قطار شهری ودیگر محلات اطراف آن اعتقاد دارد.

12-   وجود گور دخمه های حصیر آباد وتپه های صنایع فولاد ،وجود تپه های باستانی در آسیه آباد،استقرار محلات قدیمی اهواز در حاشیه کارون وجود پل ساسانی (معروف به پل بندشادُروان) در زیر پایه های پل سیاه و وجود نهر "دستجرد" یا "دستگرد" در اهواز قدیم گواه وجود هرمز اردشیر ویا دیگر شهرهای تاریخی در اهواز فعلی را می دهد .

13-   مشاهده یک محوطه باستانی در خرمکوشک یک هفته پس از اظهارات آقای نشلی و یک روز پس از سخنان آقای هلاکویی که برای اولین بار در این جوابیه به آن اشاره می شود وهمچنین درخواست معاونت حفظ واحیای سازمان میراث فرهنگی خوزستان (متولی ثبت آثار) مبنی بر ضرورت ثبت پایه های پل ساسانی در زیر پل سیاه (واقع در رودخانه کارون) وهمچنین نجات بخشی پایه ستون های موجود در منطقه عامری همچنان گواه وجود شهر هرمز اردشیر در مناطق از پیش گفته شده را می دهد. در پایان ضمن تشکر رسانه های دیداری و شنیداری ومردم فرهیخته که دوستداران میراث فرهنگی را همراهی می کنند از کسانی که ناآگاهانه دوستداران میراث فرهنگی را تنها می گذارند درخواست داریم حداقل اگر حمایتی نمی کنند ، خیانت نکنند.

مجتبی گهستونی- سخنگوی انجمن دوستداران میراث فرهنگی تاریانا خوزستان

به امید ایرانی آباد و آزاد در سایه حاکمیت ملی

امضاهاي تومار اينترنتي (پتيشِن) خليج فارس از

 مرز يك ميليون گذشت..!

امروز تعداد امضاهاي پِتشين(تومار اينترنتي) براي پاسداشت نام تاريخي شاخاب (خليج پارس) از مرز يك ميليون امضا گذشت و اين دادنامه در بالاي فهرست ۱۰ پتيشن برتر جهاني جاي گرفت.بر همين اساس شركت گوگل بايد هر چه زودتر نسبت به برداشتن نام جعلي و غير حقيقي خليج عربي از برنامه گوگل اِرت خود اقدام كند. اين پيروزي را به همه ايرانپرستان شاد باش مي گوييم.

 1040۰۰۱Total Signatures

 

براي ديدن فهرست امضاها  روي خليج هميشه پارس كليك كنيد.

 

در همين باره در تريبون آزاد پان ايرانيست در خوزستان:

 

دانلود کتابچه ای در باره نام خلیج فارس در اسناد قدیمی

باز هم خليج هميشه فارس و گوگل

پتیشن(دادنامه) اینترنتی برای خلیج فارس

«خليج مجعول» در كتاب سازمان ميراث فرهنگي!

نام خليج فارس و زيست شناسان خارجي

نام جعلی خلیج عربی هنوز بر گوگل باقی است (تصاوير گرفته از گوگل زمين ۲۱ خرداد)

 

 به امید ایرانی آباد و آزاد در سایه حاکمیت ملی

پاینده ایران

این نشریه از هرگونه مطلب سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، علم و ادب که در آن منافع ملی باشد سخن می گوید؛ماهی یکبار به چاپ میرسد و نوشته های سودمند با امضای مشخص را می پذیرد. نام و امضا نزد حاکمیت ملت محفوظ می ماند. نسخه چاپی را از پان ایرانیست ها بخواهید.

 نسخه پی دی اف به گنجایش ۲.۱۶ مگابایت

دانلود یکراست             دانلود از پیوند دوم 

در شماره ۱۰۸ می خوانید:

گفتگوی سرور محسن پزشکپور در مورد جزایر سه گانه(بخش سوم)

خون شهدای سوم شهریور می جوشد...از سرور مهندس رضا کرمانی

منافع ملی ایران در منطقه قفقاز (بخش اول)...از سرور مهندس هومن اسکندری

نبرد بر سر هست و نیست (بخش سوم)... از سرور دکتر فرشید سیمبر

کالبد شکافی روشنفکران دینی(بخش پنجم)...از سرور منوچهر یزدی

نگاهی  گذرا بر تاریخچه پان ایرانیسم (بخش 64)...از سرور مهندس رضا کرمانی

اخبار حزبی

عملکرد حاکمیت فرقه ای و عدم شناخت منافع ملی در بحران قفقاز...از  سرور اتروپات

کشف سنگ نگاره های باستانی در مازندران

پرسش از تاریخ (بخش ششم )....از سرور شهرام یزدی

به انگیزه ی هشتم خرداد و سالروز شهادت علیرضا رئیس

**شماره های پیشین را از کتابخانه پان ایرانیست دریافت کنید**

به امید ایرانی آباد و آزاد در سایه حاکمیت ملی

اگر تاكنون فايلي را غير مستقيم دانلود نكرده ايد آموزش دانلود فایل ( از مدیا فایر) را ببينيد.

اگر در دانلود فايل ها مشكل داريد پيام بگزاريد تا از راه ايميل براي شما بفرستم.

بخش پنجم- پرونده شرکت بزرگ اَلمَکاسِب - ۴.۵۷مگابايت

 http://www.mediafire.com/download.php?tkyj2udnmeg

بخش ششم- تخلفات در شرکت ایران خودرو - ۱.۹۸ مگابایت

http://www.mediafire.com/?dyqu10ukvzy

بخش هفتم - ایران خودرو ۲ (خودروهای کارشناسی)- ۵.۴۸ مگابایت

 http://www.mediafire.com/download.php?q4jyzmzqzyy

بخش 1 و 2         بخش 3 و 4 

بخش دانلود ها در اين تارنما

به امید ایرانی آباد و آزاد در سایه حاکمیت ملی

پاینده ایران

به نام خداوند جان و خرد

 پاينده ايران

     سازمان جوانان حزب پان ايرانيست ، شكل گيري " ائتلاف دانشجويان آزاديخواه ملي " و وطن پرست را به اين فعالان دانشجويي كه پاسداري از حقوق و منافع فرهنگي و اجتماعي و تماميت سرزميني ملت ايران را سرلوحۀ برنامه هاي خود قرار داده اند ؛ و نيز به جامعۀ دانشجويي ايران شادباش مي گويد.

    دانشگاه جايگاه بسيار مهمي در توليد علم ، جستجوي حقيقت و و بيان حقيقت و ديدباني نسبت به چگونگي عملكرد و احوال جامعه و برسي كژيها و كاستي ها و نقادي از وضع موجود ، با توجه به آرمانها و ايده آلهاي لازم حيات ملي دارد و در پديد آوري زيربناي نظري حركت هاي آيندۀ يك ملت نقشي بارز مي بايست بر گرده بشناسد و آگاهانه آن را پي افكند. و در برابر موانع با گشاده زباني گردن فرازد ؛ و با كمك جامعه در رفع آنها به هر ميزان مقتضي بكوشد. حزب پان ايرانيست نيز در دوره اي از كوششهاي دراز دامن خود – تا ريخ بيش از 6 دهۀ معاصر ايران – و به ويژه در سالهاي قائلۀ فرقۀ دموكرات و كوششهاي ملي شدن صنعت نفت ، دانشگاه را سنگري براي دفاع از تمام حقوق ملت ايران و نيز بي اثر كردن توطئه هاي ايرا ن ستيزانه برگزيد و جانبازانه در ميان دنيايي از دشمنان قد برافراشت كه البته در آن زمان بدنۀ اين نيروي قدرتمند ملي اغلب متشكل از نوجوانان دبيرستاني و دانشگاهي بود. از اين دست حزب پان ايرانيست از اين نوع حركتهاي آگاهانه و وطن پرستانۀ دانشجويي كه با استقلال از قدرت سياسي حاكم و منازعۀ شخصي بر سر تقسيم آن –در شكل حكومتي يا حزبي- سرافرازي و شكوه و نيز استيفاي حقوق ملت ايران را وجه نظر خود قرار مي دهند ، اميدوارانه استقبال مي كند. حزب پان ايرانيست در راهي كه مقصدش قدرتمندي و سعادت ملت ايران و مصالح و منافع عام باشد ، در كنار شما و ديگر گروههاي دانشجويي خواهد بود. اگرچه طرح مباحثي  در نقد جريان هاي دانشجويي و نيز پرداختن به مباحث تئوريك و نظري آن  را ضروري مي دانستيم ، اما آگاهانه آن را به زماني ديگر واگذاشتيم. اميدواريم كه شاهد حركتهاي توأم با تدبير و خردمندانۀ شما دوستان آگاه ، در جامعه اي كه جريانهاي اجتماعي با هيجان شكل مي گيرند و به تندي فرو مي پاشند ، باشيم.

                                                                                سازمان جوانان حزب پان ايرانيست

                                                                                                  9/8/87

۲۹ اکتبر (۷آبان)روز جهانی کوروش بزرگ گرامی باد

سر از خاک بردار و ایران ببین که بی تو خراب است ایران زمین

متن فرمان کوروش بزرگ ترجمه دکتر ارفعی که بهترین و درست ترین ترجمه آن است. کلیک کنید

برای دانلود فیلمی کوتاه درباره کوروش بزرگ روی پاینده ایران کلیک کنید.

به امید ایرانی آباد و آزاد در سایه حاکمیت ملی

پاینده ایران

حزب پان ایرانیست به روایت اسناد

به پایندگی ایران زمین و با درود بر یاران گرامی و خوانندگان ارجمند

از امروز یک بخش دیگر به نام "اسنادحزب‌ پان‌ایرانیست‌ " به بخش های بایگانی جستاری این تارنما افزوده می شود. این اسناد از کتاب پان ایرانیست به روایت اسناد، تدوین شهلا بختیاری برداشته شده اند که در شهریور 1385 ،در 408 صفحه با قیمت 2600 تومان و با شمارگان بسیار کم 1000 جلد منتشر شد.اسناد این کتاب گویای کوشش ها و فعالیت های حزب پان ایرانیست از آغاز در دهه 30 تا انقلاب 1357 می باشد.

این کتاب از مجموعه کتابهای منتشر شده ی مرکز اسناد انقلاب اسلامی است و در دو بخش کلی است. بخش اول "مدخل پژوهشی" که یک بیوگرافی کامل از حزب و کوشش های آن است و بخش دوم و بزرگتر که بیش از سه چهارم کتاب می باشد ، "اسناد وتصاویر" نام دارد که همه اسناد و تصاویر بخش دوم به مرور زمان روی تارنما جای خواهد گرفت.شایان یادآوری است که کتاب دیگری نیز با نام "حزب پان ایرانیست" از آقای علی اکبر رزمجو در سال 1378 از سوی مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شد.چاپ دو کتاب از حزب پان ایرانیست نشانگر اهمیت این حزب در صحنه سیاست چند دهه اخیر ایران می باشد.

به جزمعرفی کتاب که بخش های بسیار نادرستی درباره عملکرد و فعالیت حزب پان ایرانیست در آن امده است بقیه کتاب در برگیرنده اسناد ارزشمندی از حزب پان ایرانیست است که همگی در حکم تایید عملکرد درست آن می باشد.دو مورد کاملا نادرست و اشتباه در باره حزب با رنگ قرمز نشان داده است. 

معرفی کتاب از تارنمای مرکز اسناد انقلاب اسلامی 

تاریخ‌ معاصر ایران‌ بعد از سقوط‌ پهلوی‌ اوّل‌ از جریان‌های‌ متعدد سیاسی‌ حكایت‌دارد كه‌ در شكل‌گیری‌ آنها افراد و احزاب‌ مختلف‌ نقش‌ ایفا كرده‌اند. فضای‌ نسبتاً بازسیاسی‌ پس‌ از سقوط‌ رضاخان‌ و حوادث‌ ناشی‌ از اشغال‌ ایران‌ در شهریور 1320 به‌دست‌ نیروهای‌ متفقین‌، زمینه‌های‌ لازم‌ را برای‌ رشد و بالندگی‌ جمعیت‌ها، گروه‌ها واحزاب‌ سیاسی‌ فراهم‌ آورد. در دوران‌ حاكمیت‌ پهلوی‌ دوّم‌ احزاب‌ و گروه‌های‌ سیاسی‌ باهدف‌ مشاركت‌ در قدرت‌ یا پاسداری‌ از نظام‌ حاكم‌، پا به‌ عرصه‌ی‌ وجود گذاشتند. دراین‌ زمان‌ احزابی‌ پدید آمدند كه‌ با مد نظر قرار دادن‌ جریان‌های‌ مختلف‌ سیاسی‌ از جمله‌ناسیونالیسم‌ و با تأكید بر عنصر ایرانی‌ به‌ فعالیّت‌ می‌پرداختند. حزب‌ «پان‌ایرانیست‌» باتكیه‌ بر ناسیونالیسم‌ نژادگرا كوشید در وقایع‌ سیاسی‌ كشور سهمی‌ را به‌ خود اختصاص‌دهد؛ امّا پس‌ از كودتای‌ 28 مرداد، به‌ دلیل‌ دكترین‌ حزب‌ كه‌ نظام‌ شاهنشاهی‌ را به‌صورت‌ بهترین‌ تعریف‌ و مصداقِ ایده‌ی‌ خود پذیرفته‌ بود، گرایش‌ به‌ حاكمیت‌ در میان ‌پان‌ایرانیست‌ها رخ‌ نمود. این‌ امر سرفصلی‌ جدید در تاریخ‌ حزب‌ بود كه‌ فعالیّت‌های‌ آن‌را در قالب‌ اعتراض‌های‌ سیاسی‌ بروز داد. از دیگر فعالیّت‌های‌ آنان‌ توجه‌ به‌ مسائل‌ی‌نظیر بزرگداشت‌ سال‌روزهای‌ تأسیس‌، برگزاری‌ كنگره‌ها و تشكیلات‌ درونی‌ حزب‌ بود.حزب‌ در اواخر دهه‌ی‌ 1340 در مقابل‌ مشی‌ سیاسی‌ رژیم‌ مخالفت‌هایی‌ نشان‌ داد و به‌جدا شدن‌ بحرین‌ از ایران‌ معترض‌ بود، امّا با تأسیس‌ حزب‌ فراگیر رستاخیز در دهه‌ی‌بعد، رهبران‌ حزب‌ پان‌ایرانیست‌ نیز انحلال‌ حزب‌ را اعلام‌ كردند و به‌ جمع‌ آنان‌ پیوستند(دقیقا برعکس است بگونه ای که در این کتاب اسنادی دال بر عدم انحلال حزب و فعالیت های آن در هنگام پیوستن به حزب رستاخیز آمده است!).در حزب‌ پان‌ایرانیست‌، فقدان‌ تعریفی‌ دقیق‌ از فعالیّت‌های‌ حزبی‌، ناكارایی‌ ساختارتشكیلاتی‌ حزب‌ و تصمیمات‌ رهبران‌ كه‌ مشی‌ حزب‌ را تعیین‌ می‌نمود، عمر مبارزات‌سیاسی‌ حزب‌ را كوتاه‌ ساخت‌...!!! (اسناد همین کتاب و وجود حزب در صحنه کنونی کوشش های ملی «مانند گردهمایی 10 اردی بهشت1387 به فراخوان سازمان جوانان حزب »،خود گویای همه چیز است)

مركز اسناد انقلاب‌ اسلامی‌، به‌ منظور معرفی‌ جریان‌ها و گروه‌های‌ فعّال‌ در تاریخ‌معاصر، چاپ‌ اسناد مربوط‌ به‌ حزب‌ پان‌ایرانیست‌ را به‌ سبب‌ ارتباط‌ آن‌ با رخدادهای ‌تاریخی‌، مهّم‌ دانسته‌ است‌.

به امید ایرانی آباد و آزاد در سایه حاکمیت ملی

پاینده ایران